2009/Jan/10

อันที่จริงวันนี้เราก็ควรจะไปช่วยทำงานกลุ่มกับเพื่อนๆที่บ้านเพื่อน..
แต่ก็เพราะความไม่ตรงต่อเวลาและความรับผิดชอบที่น้อยนิดของเรา จึงทำให้..
ทะเลาะกับแม่ทั้งแต่อาทิตย์ก่อน รู้สึกว่าแม่ไม่คุยด้วยเลย...รู้สึกผิดอย่างมหันต์
ที่จริง ก็แม่ไม่พอใจที่เรากลับบ้านช้าของเมื่อวานก่อนด้วย...ไม่ยอมพูดอะไรด้วยเลย
ไม่แม้แต่จะมอง แม้จะพูดอะไรไปกี่คำพูดขอโทษไปกี่ครั้งเค้าก็นิ่งเฉยยิ่งกว่า
คนไร้ความรู้สึก...ภาพที่เห็นตอนนั้นรู้สึกเจ็บแปลบๆที่หัวใจทุกที...

ตื่นเช้ามาประมาณสิบโมง(เช้า?) โดยที่กิจวัตรจะทำให้เรียบร้อยแล้วค่อยกินข้าว

อยู่ๆพี่สาวก็มาพูดว่า"ทำไมไม่รีบกินล่ะ เดี๋ยวไปวัดกัน"
ตอนนั้นที่กินข้าวยู่นั้นก็พึ่งจะรู้ว่าวันนี้จะไปวัดกัน..
เราไม่รู้เรื่องอะไรเลย...

ไม่รู้เพราะอะไรตอนนั้นมันก็รู้สึกเครียดๆขึ้นมาน้ำตาร่วงทันที พี่ทำท่าเบียนหน้าหนี
ตามสัญชาติญาณเมื่อร้องไห้น้ำมูก น้ำตาจะไหลไม่ยอมหยุด ทุกครั้งที่เป็นแบบนี้เราจะ
เอาคอเสื้อมาเช็ด(ออกแนวสกปรก) ตอนแรกก็เช็ดไปมา จนพี่หันมามองตะลึงๆ...
ไอ้เราก็รู้สึกมึนๆหัวเล็กน้อย ก่อนจะมองไปยังคอเสื้อที่มีรอยแดงฉ่า เราก็ตกใจจนทำอะไร
ไม่ถูก ยังมึนๆเอาไปเช็ดต่ออีก...พี่สาวรีบหากระดาษมาช่วยใหญ่เลย แถมยังลูบหัวเบาๆอีก
ในบ้านนี้ไม่มีใครคุยไม่มีใครดูแลเรามานานแบบนี้แล้ว มันรู้สึกอบอุ่นจนซาบซึ้งร้องยิ่งกว่าเดิมเลย...

ก็ไม่รู้เพราะคิดไปเองหรือเปล่าว่าอายุพี่ๆในบ้านทั้งสองคนนั้นมาออกจะห่างจากเราอยู่มาก...
มันเลยทำให้เรากับพี่ๆเข้ากันไม่ได้สักเท่าไร หรือเราเองต่างหากที่งี่เง่า?

แต่จะว่าไปพอพี่ชายรู้เรื่องก็ตกใจไม่แพ้กัน...ที่จริงอยู่ๆเลือดกำเดาไหลออกมาเนี่ย...
มันก็น่าแปลกอยู่ล่ะนะ...จนสุดท้ายพี่ๆสงสัยว่าถ้าเลือดกำเดาไหลควรเงยหรือทำตามปกติ?
จากที่เงยตามเวลาคนต่างๆเล่าต่อกันมามันคือการไหลย้อนกลับไม่ใช่หรอคะ?แหะๆ

     ว่าแล้วก็เป็นคำถามจนถึงขั้นไปหาตามเว็บ แล้วก็รู้มาว่า

 1. ก้มหน้ามาข้างหน้า ( ไม่ควรเงยหน้า เพราะเลือดจะไหลเข้าไปในโพรงจมูก ลงคอ )
 2. บีบจมูกด้วยนิ้วโป้ง และนิ้วชี้เบาๆ เป็นเวลา 15 นาที ตลอดเวลานี้ให้หายใจทางปาก
 3. ประคบภายนอกจมูกด้วยความเย็น ( ใช้ผ้านุ่มๆห่อน้ำแข็งไว้ )
 4. ภายในช่วง 24 ชั่วโมง หลังจากหายดีแล้ว หลีกเลี่ยงการก้มที่จะทำให้หัวอยู่ในระดับต่ำกว่าหัวใจ
 5. และภายในช่วง 24 ชั่วโมงนี้ ห้ามสั่งน้ำมูก หรือสูดน้ำมูก ห้ามยกของหนัก และออกกำลังกายอย่างรุนแรง

ที่มา http://www.geocities.com/hotSprings/bath/8143/selfcare_epitaxis.html

เหอะๆเหมือนจะเป็นวิชาการขึ้นนะบล็อคนี่..แต่ว่าก็รู้สึกว่าข้อ1นี่ ควรจะจำไว้เลย
เพราะเวลาใครๆเป็นแบบนี้มักจะได้ยินว่า "เงยหน้าสิๆ" มันไม่ใช่นะค้าาา แหะๆ

พอหลังจากหายอย่างน่าสงสัย เรื่องมันก็ยาว น้ำเน่า 555...เลยตัดไปวัดแทน แหะๆ

พวกเราทั้งสี่คน เรา พี่สาว พี่ชาย และแม่เดินไปไหว้พระทำบุญ...เสี่ยงเซียมซีด้วย..ด้วยตกสุด ฮะๆ
รู้สึกมาวัดแล้วสบายใจมากขึ้น แหะๆคุณแม่ก็เหมือนจะเริ่มคุยกับเราบ้างแล้วดีใจจังเลย...ทำอะไรเรียบร้อย
ก็ไปจุดประสงค์หลัก!ให้อาหารปลา~ ปลาดุก ปลาตะเพียน ปลาเผือก..น่ารักกกกก~ เวลามาทำหน้าตาแป๋วๆใส
ก็อดที่จะป้อนไม่ได้เลย(แม้ว่าจะไม่ทั่วถึงก็เถอะ) แต่ครั้งนี้กลับเร็วไปนิด คุณพ่อไม่มีกุญแจเข้าบ้าน 555
เลยเวลาเหลือก็ซื้อของกินๆๆ และของกิน
ที่นี้มีของอร่อยเด็ดก็คือ "กล้วยทอด" แหะๆนิ่มมากกกกกกกกกกกกกกกกก

ปล.วัดที่พูดนี่คือวัด วัดศรีรัตนาราม (วัดบางพัง) ที่นนทบุรีคับผม! ฮะๆลืมไปได้ไง
ไปโรงเรียนเล่นบาสด้วย(แม้ว่าจะเล่นไม่เป้นสักเท่าไร) แต่เพราะทุกคนความเศร้าหายไป
ความสุขคืบคลานเข้ามา ^w^/ ขอบคุณมากๆนะ เพื่อนๆพี่ๆและคุณชาย

อ่า...รู้สึกเอนทรี่นี้มีอะไรไม่มาก สาระก็ไม่มี ขอโทษนะคะ แหะๆอันนี้ออกจะระบาย แหะๆ
ตอนนี้รู้สึกง่วงซะแล้ว ขออนุญาตพักผ่อนก่อนนะคะ โชคดีค่ะ~

วันนี้วันเด็กเจอเรื่องต่างๆมากมายรู้สึกมีสีสันต์ดีจัง แหะๆ

ขอบคุณทุกคอมเม้นต์นะคะ แหะๆ
thuy XIII

Comment

Comment:

Tweet


แวะมาเยี่ยมบ้างครับ เหอ ๆ
จะมาสุขสันต์วันเด็กเอาตอนนี้ก็กระไรอยู่
แต่ก็สุขสันต์วันเด็กละกันนะครับ เหอ ๆ
#6 by Steelbus At 2009-02-16 07:31,
เอาชื่อแทนไปลงกระทู้แล้ว มาพิมพ์ว่าเจ้าของกระทู้คงดีใจ เนี่ยมันแปลกๆๆๆๆๆๆนะฮับ หะๆๆๆ
เอาเป็นว่าขอบคุณนะฮับ คงมีคนเข้ามาดู บล๊อค แทนมากขึ้น(มั้ง) แหะๆ

แทนลืมนึกไปว่ามันมี บอร์ด ให้ลงกระทู้ด้วย หะๆๆๆ
ขอบคุณนะฮับเจ้าหญิง แหะๆ
#5 by ST-L-PD At 2009-01-16 20:53,
อ่า บ๊ายบายนะฮับ เข้านอนๆ ฝันดีน้าเจ้าหญิงงงงงง แหะๆ
#4 by ST-L-PD At 2009-01-14 22:06,
ฮาโหล เจ้าหญิง ไม่ชาบายยยยยย กินยาด้วยนะฮับ จะได้หายเร็วๆ เดี๋ยวแทนก็จะกินก่อนนอนฮับ แหะๆ
#3 by ST-L-PD At 2009-01-14 22:05,
เรื่องที่เวลาแม่โกรธเรานี่มันเครียดจริงๆ อ่านปุ๊บแล้วรู้สึกเลยว่าตัวเองเคยเจอมาครั้งหนึ่ง (จำไม่ได้ว่าผมไปทำอะไรเข้า) แต่ตัวเองเครียดมาก เครียดชนิดนั่งเฉยๆน้ำตาร่วงเป็นสาย พอแม่เริ่มคุยด้วย ตอนนั้นดีใจแทบเป็นบ้า... น่ากลัวมาก เวลาแม่เป็นแบบนี้ ไม่อยากให้เกิด นึกแล้วอยากจะร้อง (แล้วพูดทำไม~~)

แต่ไง... สุดท้ายเรื่องก็จบด้วยดีแล้ว สบายใจไปด้วยนะฮะ (เพราะตัวเองก็เคยเป็นนั่นแหละ อ่านช่วงวรรคแรกเอนทรี่จะเครียดตาม เอ๊อะ)

ชะอ้าว! เวลาเลือดกำเดาให้ก้มข้างหน้าหรอกหรือ!! เงยหน้ามาตลอดชีวิตเลยนะเนี่ย wink
#2 by หางดก At 2009-01-11 01:49,
ถ้าไม่สบายพักผ่อนมากๆนะจ๊ะ จะได้หายไวๆ

สุขสันต์วันเด็กจ้า
#1 by B-Ichise-\@q@/- At 2009-01-10 22:06,