short fic KH : Merry Christmas
axel & roxas
งั้นตกลงนะ...เจอกันที่หน้าสถานีรถไฟที่เมืองทไวไลทาวน์ล่ะ...
ตอนเจ็ดโมงนะๆๆ นะๆๆอย่ามาสายล่ะ...
"แล้วทำไมไม่ออกมาพร้อมกันล่ะเนี่ย"ร็อคซัสทำหน้าคิ้วขมวดมองหอนาฬิกาสูงใหญ่...ทำไม
คนนัดมันมาสาย ร็อคซัสคิดแบบไมสบอารมณ์เล็กน้อย มองไปยังชานเมืองที่วันนี้ผู้คนมากมาย
ผิดปกติ พอๆกับลมเย็นๆที่คอยพัดผ่านเสื้อตัวหนาของร่างเล็กอยู่...
หนาวเป็นบ้าเลย...เจ้าตัวมองรองเท้าบูทที่โดนน้ำแข็งเกาะแล้วนิดๆหน่อยๆ...
พร้อมกับเอามือทั้งสองขึ้นมากอดอกอย่างหนาวเหน็บ...สายตาชำเลือนมองนาฬิกาอีกครั้งแต่พอมอง
ครั้งนี้อารมณ์ยิ่งเสียเป็นสาม-สี่เท่า...เมื่อเห็นหมอนั้นมาแล้ว...
"ร็อคซัสจ้าาาาาา~~"แอ็กเซลกระโดดลงมาจากหอนาฬิกาที่สูงพอสมควร โดยมาเพื่อคิดว่าร็อคซัส
จะรอรับเข้าอ้อมกอด ที่ดูแสนอบอุ่นของในวันนี้...แต่เปล่าเลย...ร่างบางมองนิ่งๆแล้วเดินเมินไปหลบ
อยู่อีกทาง....
แพละ!!หน้าอันแสนบางไปกระแทรกพื้นอย่างจัง...ทำเอานอนอยู่กลางกองหิมะที่เต็มทางเลยก็ว่าได้...
"สบายดีใช่ไหม?"ร็อคซัสยิ้มเย้ย
"สบาย - - มากเลย แหะๆ"แอ็กเซลที่เอาหน้ามุดลงหิมะไปเงยขึ้นมามองหนุ่มน้อยน่ารักที่ใส่ชุดไปรเวท
มาตามสัญญา!!ทำเอาแอ็กเซลยิ้มหน้าบานจนหุบไม่ลงเลยที่เดียว...
"ยิ้มอะไรของนายเนี่ย?"ร็อคซัสยื่นมือออกไปเพื่อจะช่วยคนบ้าๆบอๆ..
"วันนี้...นายน่ารัก"
"อืมๆ..."เสียงเงียบไปสักพักทิ้งไว้เพียงรอยยิ้มอีกฝ่าย"ห๊า!! O///o เมื่อกี้นายพูดบ้าอะไรน่ะ!!"
"ฮะๆความรู้สึกช้าจังเลยนะครับ~~"แอ็กเซลจับมือของร็อคซัสที่ยื่นมาแล้วค่อยๆโน้มตัวลุกช้าๆจะว่าไป
ลุกเองก็คงได้ แต่ว่าอยากจับมือเลยถือโอกาส 555...
แอ็กเซลปัดหิมะออกจากเสื้อผ้าที่แต่งองค์ทรงเครื่องมาเรียบร้อย..เสื้อฮูทขนสัตว์ที่ฟูฟ่อง
ยาวคลุมไปจนถึงตาตุ่ม...เสื้อข้างในที่คงใส่มาหลายชั้นพอสมควร แต่ดูท่าไม่หนาวมากนัก ก็หมอนั้น ใช้ไฟนี่?
...แอ็กเซลเหลือบไปมองร่าเล็กอีกครั้ง... 'แม่เจ้า คนอะไรน่ารักปานนี้' แอ็กเซลมองอีกฝ่ายที่แต่งตัวที่ไม่เคยพบ
เห็นที่ไหนมาก่อน เสื้อโค้ดยาวพอจะคลุมปกปิดได้มิดชิด(?)ผ้าพันคอแสนโปรดที่ใช้ประจำลายจุดขาวดำ
(ลายตารางหมากรุกก็จะซ้ำกับคนอื่นเยอะเลย แหะๆ)...พร้อมกับอุปกรณ์เสริมคือหมวกใบโตที่พอจะจับลงมา
ปิดหน้าได้เต็มที แล้วก็แว่นตาน้อยๆที่จะพลางตัวจากคนในองค์กร...
"ว่าแต่เราจะหลบคนในองค์กรเราทำไมกันล่ะ"ร็อคซัสยื่นหน้าเข้าไปใกล้อีกฝ่าย
"หลบหนีไงๆ แหะๆ"แอ็กเซลยิ้มบางๆก่อนจะจูงมือร่างเล็กเดินเตร่ในเมืองเสียแล้ว...
ภายในเมืองที่ตอนแรกทุกคนแสนจะรู้จักดี บัดนี้มันเปลี่ยนไปซะจำแทบไม่ได้อีกเลย
ตึกทุกตึกล้วนประดับด้วยไฟและของต่างๆนานา อีกทั้งร้านค้าที่ยังเปิดเต็มทางเดินที่มากพอสำหรับ
คนที่หนาแน่ไม่แพ้กัน คนต่างเมืองต่างดินแดนก็มาเที่ยวเล่นกันที่นี้เป็นส่วนใหญ่...เมืองที่ดูแสนเงียบสงบ
กับดูครึกครื้นอย่างสนุกสนาน...
"ไงล่ะ หนาวแบบนี้จะกินอะไรดี คนก็เยอะด้วย"ร็อคซัสมองอีกฝ่ายที่กำลังสวมฮูทขึ้นมา หยิบแว่นตามา
ใส่ปกปิดใบหน้าบ้าง(แม้ไม่เนียนก็เถอะ)?...จะหลบหนีทำไมกันเนี่ย...?ร่างเล็กมองแล้วไม่สบอารมณ์
"งั้นไปร้านนี้ล่ะกัน ฉันเชื่อว่านายจะชอบ"แอ็กเซลชี้ไปที่ร้านเล็กแห่งหนึ่งทำเอาร็อคซัสหน้าซีดเผือกไปเล็กๆ
แต่ก็จำใจเพราะนั้นคือของโปรด
"นายกะจะให้ฉันกินของเย็นๆในเวลานี้เนี่ยนะ?"ร็อคซัสแย้ง
"นายหนาวมากหรอ?"
"หนาวจะตายอยู่แล้ว!!"
"แล้วอยากกินไหมล่ะ?"
"ยะ - - อยาก..."เจ้าตัวก้มหน้าแก้เขินเล็กๆก่อนจะถูกอีกฝ่ายลากไปอีกแล้ว...
มือหนาๆของแอ็กเซลที่ใส่ถุงมือลายหมาต๊องก็เถอะแต่มันก็ชวนทำไมร็อคซัสดูอบอุ่นเมื่อ
ได้สัมผัสความร้อนในช่วงเวลาสั้นๆนั้น...ทำเอาร็อคซัสยืนยิ้มกับความใจดีที่แสนอ่อนโยนของอีกฝ่ายเหลือเกิน
"ร็อคซัส?"
"........."
"แข็งตายแล้วหรอ?"
"บ้าไง!!"
"ก็อยู่ๆก็ดูเหม่อๆตกใจหมดเลย อ่ะนี่!ไอติมของโปรดนาย"แอ็กเซลยื่นให้กับร่างเล็ก แล้วตัวเองก็กัดไปพลางๆ
ร่างเล็กมองอีกฝ่าย อมยิ้มไปเล็กน้อยทั้งที่อีกฝ่ายก็ไม่ได้รับรู้เลยว่าร็อคซัสเป็นอะไร
"นายนี่ก็แปลกนะ ทั้งที่แต่ก่อนนายกลับบอกว่าไอติมแบบนี้มันไม่อร่อย แต่ทำไมวันนี้นายกลับกินได้อย่างปกติดีจัง"
คำพูดที่ดูไม่มีอะไรแต่ก็เป็นแรงกระตุ้นต่อมความเขินของร่างสูงออกมานิดๆหน่อยๆ..
"ก็ถ้าฉันให้นายกินคนเดียว จะหาว่าแกล้งกันน่ะสิเลยกินเป็นเพื่อน"
"อ่า...งั้นหรอๆ ฮะๆขอบใจนะ"ร็อคซัสยิ้มเล็กยิ้มใหญ่ก่อนจะกัดไอติมไปคำนึง..."อู๋ย..เสียวฟัน"
"ฮะๆนายนี่ตลกดีจังเลยนะ"แอ็กเซลลูบหมวกโตๆบนหัวร็อคซัส...
ทั้งสองสบตากันดูหวานเลียนอย่างไงๆชอบกล...แต่ในที่สุดคราวนี้ร็อคซัสก็เหมือนจะมีความสุขไปกับ
แอ็กเซลด้วยแม้ว่ามันจะไม่มีอะไรมากก็เถอะ...เวลาแห่งความสุขนี้ขอให้หยุดแค่ตรงนี้ก็ดี...(?)
"เจ้าแอ็กเซล มันหายไปไหนของมันเนี่ย"ชายผู้หนึ่งถึงกับถอนหายใจที่อยู่ข้างหลังสองคนที่กำลังหวานแหวว
กันอยู่แต่ก็โดนกั้นโดยผู้คนเพียงไม่กี่คน...แต่คำพูดนั้นเอาเจ้าของชื่อไม่กล้าหันไปทีเดียว...
"นั้นซิกบาร์นี่"ร็อคซัสหันไปหา
"เฮ้ยๆไม่ต้องๆหนีกันเถอะ!"
"ทำไมล่ะ...ก็ไปเที่ยวด้วยกันไง ซิกบาร์อยู่ทางนี่!!"ร็อคซัสหันมายิ้มหลังเรียกเสร็จแอ็กเซลเหงื่อตกเล็กน้อย
แต่มันคงแปลกในเมื่อบางคนหนาวจะตายอยู่แล้ว...
"ซวยแล้ว!!!" "เจอแล้ว!!!!"...บังเอิญใจพูดพร้อมกันจัง....
มือที่คว้าได้โดนไม่ยั้งคิดตริตรองสักเท่าไร ยกเว้นแต่เวลานี่ฉุกเฉินจัด ทำเอาแอ็กเซลคนนี้วิ่ง
ได้เร็วปานสายฟ้าแลบ โดยที่คนโดนลากนั้นกลับมีท่าทีว่าจะล้มลงไปกองกับพื้นก็ยังได้ ทันได้นั้นเจอซอกตึกๆ
แบบนี้ต้องหลบ!!...
"แฮ่กๆ..ร็อคซัสนะ - - ...ไม่เป็นอะไรใช่ไหม?"แอ็กเซลยิ้มซืดๆเมื่อมองไปว่าคนที่ลากมานั้นมันไม่ใช่คนที่มาเดท
ด้วยกันอีกแล้ว...นอกจากนั้นยังทำคนนั้นกลัวตามๆไปอีกด้วย....อ้าวนั้นไงหนีไปเลย....
ซวยรอบสองแล้วไง!!!!
"โชคช่วยต่างหากล่ะ"เสียงที่แสนคุ้นทำเอาแอ็กเซลหันไปมองตามเสียง
"ตามมาทันด้วยหรอ *ปิ๊งๆ*"แอ็กเซลยิ้มหน้าบานกับความยอดเยี่ยมของร็อคซัส....ซะเมื่อไร....
"คิดหรอว่าฝีเท้านายแค่นั้นฉันจะตามไม่ทันนะ แอ็กเซล หึหึ"ซิกบาร์จับร็อคซัสห้อยไปมาๆเหมือนตุ๊กตา
ไม่มีผิด...
"เอาฉันลงได้แล้วซิกบาร์"ร็อคซัสมองอีกฝ่ายที่สูงกว่า..
"อ่ะๆโทษทีๆ"ซิกบาร์แสยะยิ้มน้อยก่อนจะพล่าม(555)ต่อว่า"งานการไม่รู้จักทำมาเที่ยวเล่นอย่างงั้นหรอ!!"
"ก็พักผ่อนหน่อยไม่ได้หรอ?"
"พักนานไปแล้วเว๊ย!!!!"
"งั้นก็หนีสิคร้าบ~~"คราวนี้เจ้าตัวใช้ตีนหมารีบเร่งสปีตสุดๆจนคราวนี้โชคมันช่วยจริงๆหรือเปล่าที่ซิกบาร์
ตามหาไม่เจอ...
"นี้มันซอกเดิมนี่หว่า"แอ็กเซลทำหน้าเคร่งเครียดมองไปยังข้างนอกที่ผู้คนมากมายจนแทบมองหาซิกบาร์ไม่
ค่อยออกเลย ใจจริงก็กลัวๆอยู่ แต่ก็กอดคอร่างเล็กไว้แน่น คราวนี้ก็คงไม่จับคนผิดมาอีกแน่นอน...
อะ...แอ็กเซล นะ - - นายเอามือออกไปนะ...ใจจริงก็อยากจะพูดแบบนั้นเพียงแต่ปากมันไม่ยอม
สั่งการ เพราะดูท่าทีของร่างสูงแล้วนั้น ถ้าพูดออกไปคง...
"ฟู่ว...คงรอดแล้วล่ะร็อคซัส แหะๆ"แอ็กเซลหันมาหัวเราะกลบเกลื่อนก่อนจะมองสภาพตัวเองที่ทำอะไรอีก
ฝ่ายอยู่ แล้วร้องว๊ากออกมากอย่างไม่รู้ตัว...
"แล้วนี้คือสาเหตุที่นายหลบๆซ่อนๆแล้วสินะ"ร็อคซัสเงยมองอีกฝ่ายที่ยังไม่มีท่าทีจะปล่อยแม้จะร้องว๊าก
โวยวาย ขอโทษมาแล้วก็ตาม...
"เอ่อ...มันก็ใช่"
"บ้าที่สุดเลยนะ นายไม่ทำงานอีกแล้วหรอ"
"ก็ ฉันอยากอยู่กับนายนี่!!"
"เอ๊ะ - - แล้วทำไมต้องเป็นฉันด้วยล่ะเนี่ย"
"ก็ฉันชอบนายนี่"
"ห๊าา?"
เอ๊ะ!...นี่เราพูดอะไรออกปายยยยยยยยยยยยยยยย
หน้าทั้งสองเริ่มขึ้นสีเรื่อๆขึ้นมาเล็กน้อย ก่อนที่ร่างสูงจะหันหน้าหนีแล้วเกาท้ายทอยแก้เขินไปคนเดียวเท่านั้น
แต่ร่างเล็กนั้นตอนนี้กับอยู่อึ้งๆมองร่างสูงที่หันหลังจนเห็นเพียงใบหูที่มีสีอมชมพูอยู่เล็กๆ...
"หึ...ขอบใจสำหรับไอติมแล้วกัน"ร็อคซัสหันไปหาอีกฝ่าย มือเล็กคว้ามือใหญ่ออกมาบ้าง...
"ระ - - ร็อคซัสทำอะไรน่ะ!"ร่างสูงก็คงยังอายอยู่เล็กๆ
"ตอบแทนบุญคุณไง.."มือเล็กเรียวประสานกับมือใหญ่ที่ดูอบอุ่น เดินออกมาจากซอกเล็กๆที่ดูมืดอับมาสู้
บรรยากาศแห่งความรื่นร่มที่น่าตื่นตาใจ...ในวันเช่นนี้ทั้งสองเดินโดยปราศจากความกังวลใดๆ
ตอนนี้รู้แค่เพียงว่าเปิดใจให้กว้างรับความจริงกับวันนี้...พร้อมที่จะเดินไปด้วยกัน...
หิมะตกมาบางๆทั้งสองเงยหน้าขึ้นไปมองยังท้องฟ้าอันกว้างไกลสุดลูกหูลูกตา..รอยยิ้มของทั้งสองเพิ่มขึ้นบนใบหน้า
กอดจับมือกันไปเที่ยวเล่นในงานอย่างสนุกสนานโดยที่อาจจะลืมอะไรไปสักอย่าง แต่ตอนนี้คงไม่สำคัญอะไรสำหรับ
พวกเค้าอีกแล้ว...
"จริงสิ..Merry Christmas ครับ~"แอ็กเซลยิ้มกว้าง พลางเอามืออีกข้างที่ว่างอยู่ไปหยิกแก้มอีกฝ่ายเล็ก ใบหน้านวลๆ
ขึ้นสี่เล็กน้อยก่อนจะเปลี่ยนหัวไปอีกทาง
"ไปซื้อเค้กร้านนู้นกินกันดีกว่า.."
"คร้าบๆๆ~"แอ็กเซลดึงร่างบางเข้ามาใกล้ขึ้น แล้วก้มตัวไปใกล้ใบหน้าร่างบางขึ้นเรื่อยๆ ขึ้นเรื่อยๆ...ใบหน้า
ร็อคซัสขึ้นสีเรื่อจนถึงขั้นแดง ร่างเล็กรู้สึกไม่ดีรีบหลับตาเพื่อไม่ต้องการรู้ชะตากรรม...ร่างสูงยิ้มได้ใจ...
"ไอติมเลอะปากนี่ร็อคซัส ฮะๆเหมือนเด็กเลยนะนายเนี่ย"แอ็กเซลหัวเราะร่าแล้วค่อยเช็ดสิ่งที่เปรอะเปื้อนบนใบหน้า
ของอีกฝ่าย...
"ช่างสังเกตจังนะ.."ร่างเล็กรีบส่ายหัวคลายความอายออกไป...
"ก็เฉพาะนายน่ะแหละ แหะๆ"
"เจ้าบ้านี่.."
"ฮะๆๆๆๆๆ"
เจ้าหมอนี่ จะทำฉันอายไปถึงไหนเนี่ย...
........................
................
.........
.....
..
.
"แอ็กเซลอยู่ไหนหว่า?"ซิกบาร์หันซ้ายหันขวา..
Fin.
---------------------------------------------------------
คร่อก...555
ขออภัยที่ลงช้า ขออภัยถ้าผิดพิมพ์ประการใด
จะรีบมาแก้ไขงับผม..
Merry Christmas นะงับ
ขอให้ทุกคนมีความสุขมากๆนะงับ...ฝันดีง๊าบ~~
thuy XIII
edit @ 26 Dec 2008 21:01:03 by Thuy XIII
edit @ 26 Dec 2008 21:02:27 by Thuy XIII
edit @ 27 Dec 2008 23:37:08 by Thuy XIII
เลยไม่ค่อยรู้เรื่องเท่าไหร่..