fic KH:oh my god 5 (ในช่วงที่หลับใหล 1)
axle & roxas or roxas & axle
......ของดีๆต้องมีเครดิตนะงับพี่จุ๊บแจง แหะๆ.......(สีม่วง...555+)
แหะๆๆ ไม่เคยนึกเลยว่าจะมีคนจะคิดไปวาดรูปของฟิคของเราแบบนี้
เพราะอันที่จริงมันก็ไม่ได้จะดีเลิศ แหะๆแต่ว่าก็ดีใจที่มีคนชอบ แหะๆ
ไอ้เราก็ชอบแต่งเรื่องตั้งแต่ประถมแล้ว(ฮะๆๆ กำลังเพ้อ)
อย่างไงก็ขอบคุณ พี่จุ๊บแจง มากเลยนะงับ หุหุโฆษณาซะดิบดี (555+)
อันที่จริงพี่ก็วาดรูปสวยเช่นกัน แหะๆชอบลายเส้นพี่มานานแล้ว แหะๆๆ
ม่าๆๆเรามาต่อฟิคกันดีกว่า อิอิ **มีความสุข**
--------------------------------------------------------------------
**ตอนที่แล้ว**
แล้ว....เมื่อไรนายจะตื่นล่ะเนี่ย...
แอ็กเซลถอนหายใจมองร่างตัวเองที่ยังเป็นไข้โทรมไม่ยอมหาย เจ้าตัวก็คิดว่าเป็นไข้
มันก็ร่างกายเหนื่อยล้าหรือเพลีย แต่นี้ความบ้าบิ่นจากเมื่อวานเค้าดันเอายาสลบให้มัน
กิน เพื่อจะได้หลับสบาย แค่กลับเป็นว่าผ่านมาวันนึงแล้ว....ก็ไม่มีท่าทีคนบนเตียงจะ
ลุกขึ้นตื่น
"อารายว่ะเนี่ย!!!!งานก็ยังไม่ทำ นายก็ดันป่วยแบบนี้ จะให้ฉันทำอย่างไงดีล่ะ"
แอ็กเซลพูดน้ำเสียงไม่พอใจแม้ร่างกายก็คือร็อคซัสคนที่ตนห่วงใย....
ว่าแล้วเจ้าตัวก็ไม่อยู่เฉย ไปหาอุปกรณ์เช็ดตัวแก่คนที่ป่วยหนักอยู่...
มันต้องใช้อะไรมั่งเนี่ย....กะละมงกะละมัง(รู้สึกบ้านนอกกระทันหัน ฮะๆๆๆ)
ผ้าขนหนูผืนเล็กก็คงดี แล้วก็ปรอทวัดไข้ ยาต่างๆนานา เออช่างเถอะ!!!!บ่นในใจมัน
ได้อะไร
แอ็กเซลไปรอช้าเดินหาอุปกรณ์ต่างๆที่มันดูจะหาไม่ยากเท่าไรแต่เจ้าคนนี้สิ เคยหา
ของพวกนี้ซะที่ไหน ว่าแล้วเจ้าตัวก็ทำหน้าเบ้มองไปในห้องครัวใหญ่ที่ลาเซเน่กำลัง
ปอกแอปเปิ้ลพลางฮั้มเพลงเล่นอยู่คนเดียว
"นี่ๆลาเซเน่ที่นี้มีกะละมังมั่งไหม?"หน้าดูเอ็นดูของร็อคซัสที่ถามหาของเหมือน
เด็กเล็กๆแต่คนภายในร่างกับไม่ใช่อย่างนั้น
"จะเอาไปทำอะไรหรอ ร็อคซัส"ลาเซเน่ยิ้มแฉ่ง
"ก็ - - พอดีแอ็กเซลป่วยเลยจะหาของไปใส่น้ำ"
"อุ๊บ!!!!พรืด!!!!"ร่างหญิงสาวถึงกับหัวเราะก๊ากกับเด็กหนุ่มน้อยที่กำลังจะเอา
กะละมังเป็นภาชนะใส่น้ำเช็ดตัวแอ็กเซลตัวป่วนในองค์กร
"มันไม่จำเป็นต้องกะละมังหรอกนะ ร็อคซัสเข้าใจไว้ด้วยนะ แหะๆเอานี่"
เจ้าตัวถึงจะบอกว่าไม่จำเป็นว่าจะใช้แต่กะละมังแต่มือก็ยื่นส่งมาให้ร็อคซัส
พลางลูบหัวอย่างเอ็นดู
"ขอบใจ...."แอ็กเซลรู้สึกอบอุ่นกับการเป็นร่างนี้เล็กน้อย เหมือนกับว่าไปรับการ
เอ็นดูจากใครๆหลายคน....ไม่เหมือนกับร่างจริงๆของเค้าเสียเลย แอ็กเซลนึกขำๆ
ก่อนจะตรงไปหาอุปกรณ์อื่นๆ
วันนี้น่าแปลก...เหมือนกับว่าเป็นวันพักของทุกๆคนเลย....ไม่เห็นจะเห็นเดินเตร่
เหมือนปกติ....แอ็กเซลเกาท้ายทอยอย่างงุนงง แล้วก็เดินตรงไปโดนที่ไม่รู้ว่า
จะไปไหน....?
"อ้าว~~ร็อคซัส ทำอะไรอยู่น่ะ"เสียงที่ออกมาจากสวนดอกไม้(??)ที่ดูเหมือน
เดี๋ยวนี้อากาศจะร้อนพี่ท่านเลยออกมารดน้ำทุกเวลาเช้า กลางวัน เย็น ก่อนนอน
ยิ่งกว่าเวลากินยาเสียอีก ชายผมสีชมพูแก่มองมายังเด็กน้อยที่สุดในองค์กรที่
เด็กแบกกะละมังใบโตอยู่
"เอ่อ....จริงสิมาลูเซียดอกไม้ที่มันดมแล้วจะง่วงเหมือนยานอนหลับน่ะมีแบบ
แรงกว่านี้ไหม?"คำถามที่ไม่น่าจะถามขึ้นจากร่างเล็ก เพราะปกติจะมีแต่แอ็กเซล
เท่านั้นที่คิดจะเอาไปให้ร็อคซัสจนมาลูเซียเลิกให้....(ซะงั้น)
"จะเอาไปทำอะไรล่ะ...มันอันตรายเหมือนกันนะ"
"อันตรายอย่างไงล่ะ?"
"ก็ปกติแบบไม่แรงก็แค่ดม แต่ถ้าแบบแรงมันต้องไปบดจนละเอียดไม่พอนะ
ต้องไปผสมกับของหวานอีกฤทธิ์มันถึงจะแรงมากจนหลับไปถึงครึ่งค่อนปีเลย"
มารูเซียทำสีหน้าจริงจังโดยที่ไม่น่าจะเหมาะกับคนอย่างร็อคซัส
"โอเคๆๆ ขอบใจรู้สึกจะร้ายแรงเกิน แหะๆ"ว่าแล้วแอ็กเซลก็รีบเดินหนี....ออกไป
ไกลๆจากสวนดอกไม้มากที่สุด...
"เฮ้อ~~แล้วไอ้ผ้าขนหนูเนี่ยเอาผ้าเช็ดตัวของฉันไปก่อนได้ไหมเนี่ย"
ว่าแล้วแอ็กเซลก็ถอนหายใจเป็นครั้งที่สอง
อ้าว.....เอ๊ะ.....
แอ็กเซลแบสัมผัสถึงว่า ฝนดันเริ่มตกปรอยๆซะแล้ว....เจ้าตัวเนี่ยสิไม่ชอบฝน
เหลือเกินเพราะอะไรกันนะ....จะบอกว่าเพราะใช้ไฟหรอ? อันนี้ก็คงเป็นปริศนา
ที่ค้างคาใจต่อไป และแล้วด้วยความคิดใหม่เจ้าตัวยื่นกะละมังรับฝนที่ปรอยๆ
ลงมา....จะได้ไม่เสียเวลา แอ็กเซลคิดในใจอย่างขำๆ
"แอ็กเซล!!!!"ดีมิกซ์เรียกเพื่อนตัวป่วนที่กำลังยืนตากน้ำที่ดีมิกซ์กำลังฉีดเล่นอยู่
"หืมอะไร?....เฮ้ย!!!!ผิดคนแล้ว"แอ็กเซลท่าทีเปลี่ยนกะทันหัน พลางโบกไม้
โบกมืออย่างร้อนลน
"อ้าว.....ก็ถ้านายไม่ใช่แอ็กเซลแล้วใครล่ะ"
"ถามอะไรโง่ๆ....ก็ร็อคซัสไง"แอ็กเซลเชิดหน้า
"ฉันรับลองว่านิสัยของร็อคซัสไม่นิสัยแบบนี้นะ"
"แหะๆแล้วเราก็เพื่อนกันด้วยทำไมจะไม่รู้"ดีมิกซ์เกาหัวแก้เขิน....
"เดี๋ยว!!!!นายรู้ได้ไงน่ะ"แอ็กเซลทำท่าทีเลิกลั่ก
"ดูแปบเดียว....ก็รู้แล้ว นายก็มีนิสัยแบบของนาย ร็อคซัสก็มีนิสัยแบบร็อคซัส"
ดีมิกซ์หรี่ตามองเพื่อนตัวน้อยที่กำลังตัวเปียกในวงล้อมของอาณาเขตที่สายยาง
ฉีดน้ำกระจายอยู่ตรงกลางพอดีแป๊ะ!!!
"ไม่ต้องหวงแอ็กเซล...ฉันคิดว่าจะไม่บอกใคร"ดีมิกซ์ว่าพลางตบบ่าเพื่อนตัว
น้อยเบาๆ
"เฮ้อ....นายรู้ก็ดีอยู่ ฉันไม่อยากจะปิดบังใครเท่าไรเลย"
"เอาเป็นว่านายไปอาบน้ำเถอะ น้ำนี้มันสกปรก(ถ้าจำไม่ผิดฉันเอามาจากน้ำใต้ดิน
แหละ)คิดว่านะ"ดีมิกซ์เปรยยิ้มอย่างหวังดี
"แล้วนี่นายจะเอามาทำอะไรน่ะ"
"อ๋อ....ก็มันร้อนก็จะมามีฉีดพื้นเล่นๆ จะได้รับไอเย็นๆขึ้นมาหน่อย แหะๆ"
"อืมๆ แล้วทำไมมันมีกลิ่นแปลกๆด้วยล่ะเนี่ย"
"แหะๆช่างมันเถอะนาย รีบ....ไปอาบน้ำดีกว่า ไปห้องฉันก็ได้ห้องน้ำฉันสะอาด"
ดีมิกซ์พูดอย่างภาคภูมิใจ....
"เอ่อๆไปก็ได้....(แล้วห้องมันไกลจากห้องเราสักเท่าไรจริง)"แอ็กเซลก็หายไป
อย่างเด็กดี
แอ๊ด....เสียงเปิดประตูห้องของดีมิกซ์แค่ฟังก็สยองนิดหน่อยแล้ว....ดูดีๆห้อง
ออกจะรกกว่าของแอ็กเซลด้วยซ้ำ แต่ก็จริงอย่างที่มันพูดทำไมต้องเป็นห้องน้ำ
....สะอาดปิ๊งจนแอบแสบตาเล็กๆน้อยๆ ตอนนี้รู้สึกว่าเพื่อนคนนี้ไม่ปกติ....
"อืมๆๆอาบน้ำๆๆ.....เฮ้ย!!!แล้วเราจะฟังมันทำไมเนี่ยห้องเราก็อยู่ข้างๆแล้วแท้ๆ"
แอ็กเซลร้องสบถอย่างไมค่อยพอใจตนเองแต่แล้วก็อาบจนเสร็จเรียนร้อยล่ะน้า....
"หืมๆผ้าเช็ดตัวๆๆ....เอ๊ะ!!!!ผ้าขนหนู!!!!!"แอ็กเซลแทบจะบินไปหาทันที
"ก๊ากกกกกกกกกกกกกกกกก ฮะๆๆๆๆๆๆๆ อะไรของนายน่ะแอ็กเซล"ดีมิกซ์
หัวเราะลั่นกับท่าทีของเพื่อน
"ก็นี่ไงผ้าขนหนู"แอ็กเซลชี้
"แล้วผ้าเช็ดตัวที่นายถืออยู่มันไม่ใช่หรอ"
"อะไรนะ?"
"ฮะๆๆๆๆๆๆๆๆ นายนี่บ้าจริงๆเลย มันก็เหมือนกันน่ะแหละ"ดีมิกซ์ยิ้มบางๆ
ก่อนจะเช็ดน้ำตาของตนที่แอบเล็ดมาตอนหัวเราะเมื่อกี้
"อ้าว....."
แล้วนี่ตูไปงมโข่งที่ไหนมาฟร่ะเนี่ย!!!!
To Be Con.
----------------------------------------------------------------
อืม....ตอนนี้เป็นตอนที่ย้อนให้รู้ว่า ในช่วงเวลาที่ร็อคซัสนอนหลับ(ไข้)
อยู่นั้นแอ็กเซลเองก็ไม่ใช่จะสบายใจอยู่เลย กับดูวุ่ยวายยิ่งกว่า แหะๆ
อันที่จริงคิดว่าเขียนตอนเดียวจบ....เดี๋ยวยาวกว่าตอนอื่นๆแหะๆแยกๆๆๆ
อืม....แล้วแล้วก็จะสงกรานต์แล้ว เตยไม่ได้ไปเทียวไหนเลยนอกจากอยู่บ้าน
จะเล่นน้ำแม่ก็ไม่ให้(เศร้า....)แหะๆๆๆ
ขอให้ทุกคนโชคดีสงกรานต์นะงับ เตยจะอู้งาน ฮะๆ(ทำไมเอนทรี่นี้ยาวจัง)
อืม...วันนี้แอบเมานะงับ แหะๆแต่ง งง ก็ขออภัยด้วย....
thuy XIII
edit @ 10 Apr 2008 18:30:18 by Thuy XIII
edit @ 10 Apr 2008 18:34:44 by Thuy XIII
