~fic KH:oh my god~
axle & roxas or roxas & axle
จุดเริ่มต้นที่ เริ่มโดยที่พวกเรายังไม่รู้ตัว เพราะความงี่เง่าขิงเจ้าบ้าตัวหนึ่ง ไอ้บ้านั้น....เจ้าบ้านั้นคนเดียว.....
"ร็อคซ๊าสสสสสสส"
ผมสีเพลิงเด่นเป็นสง่าที่ดูเหมือนเม่นไร้ที่ติ เรียกเพื่อน(??)ร่วมองค์กรโดยโอบกอดห่อช๊อกโกแลตสีขาวดำ
ไม่แน่น บรรยากาศช้าวตรู่ของวันที่ 14 กุมภา พึ่งจะเริ่มต้น....
"อะไร ไม่พอใจหรอ"ร็อคซัสหันหน้าค้อนใส่
"อืมๆๆๆ"แอ็กเซลพยักหน้าเป็นเชิง
"หมายความว่าอย่างไง ช๊อกโกแลตไม่พอจะเอาเท้าด้วยใช่ไหม?"
"ง่ะ!!! ไม่ใช่แบบนั้น นี่ๆๆแบบนี้ต่างหาก"แอ๊กเซลยื่นหน้าเข้าไปหาร็อคซัส
"นายจะให้ฉันชก?"
"ไม่ใช่!!!!จูบสิจูบ!!!!!"แอ็กเซลยิ้มหน้าระรื่น มองสีหน้าร่างเล็กที่ใบหน้าขึ้นสีเรื่อ
"จะบ้าหรอ....."เสียงที่ลากยาวบ่งบอกถึงความเย็นชา
ร่างสูงมองร่างเล็กที่ยืนทำหน้าเลิกลั่ก ทำให้ร่างสูงอมยิ้มหน่อยพร้อมกับก้มตัวลงช้าๆเพื่อให้ใบหน้า
ตีเสมอกับร่างเล็ก พร้อมกับค่อยเลื่อนหน้าเข้าไปใกล้ขึ้นเรื่อยๆ ขึ้นเรื่อยๆ
"หยุด!!!!"ร็อคซัสเอามือทั้งสองของตนมีดันหน้าร่างสูงให้ออกไป"จะทำอะไร?"
"แหม~~ทำขนาดนี้แล้วยังไม่รู้อีกว่าจะทำอะไร"แล้วทั้งสองที่(น่าจะ)เป็นเพื่อนกัน หน้าก็ห่างไม่ถึงคืบ
"นั้นสินะ~~"บุรุษที่สามยืนกอดอกอย่างมาเล่ห์นัยมองเพื่อนในองค์กรทั้งสองกำลังหวานแหววอยู่
แล้วก็คิดได้อีกทีว่าตนเอง(จงใจ)มาขัดจังหวะ
"ดีมิกซ์!!!!"แอ็กเซลหันมองเพื่อนที่ขัดจังหวะตูทุกวินาที
"อะไรๆเพื่อนมาหาไม่ดีใจหน่อยหรอ~~แอ็กเซล"
"เจ้าบ้าเอ้ย..."
"จะว่าไป....ร็อคซัสหายไปไหนแล้วล่ะ เพื่อน?"ดีมิกซืหันซ้ายหันขวามองที่ๆแอ็กเซลยืนอยู่
"ฮะๆๆสงสัยแอบหนีไปแล้วล่ะ"
"เฮ้ย!!!!!!"แอ็กเซลรีบโวยวายทันที
"ฮะๆๆอยากขี้โม้เอง"ร็อคซัสเดินร่าอารมณ์ดีพลางกัดไอศกรีมที่ซื้อตอนเดินสวนกับรถขายเมื่อกี้นี้เอง
++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
"ร็อคซัส~~~ร็อคซัส~~~นายอยู่หน่ายยยยยยยย"แอ็กเซลมองหาเพื่อนซี้ที่หายหน้าไปตั้งแต่เช้า
"หู้ย~~โวยวายจริง"ดีมิกซ์อุดหูกับเสียงร้องโหยหวนของเพื่อน(บ้า)ที่ได้ช๊อกโกแลตอย่างเดียวก็
ดีแล้ว แต่โลภจัดอยากได้อย่างอื่นเพิ่มผลสรุปก็คือ....อด
ดีมิกซ์ยิ้มอย่างสมเพศใส่แอ็กเซล มองเพื่อนที่ชอบวางท่าต่อหน้าคนอื่นๆในองค์กรแต่ไม่นึกเลยว่า
พอเด็กใหม่ที่พึ่งเข้ามาจะทำให้นิสัยเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง น่ารักดีนะเจ้าหมาบ้าเนี่ย....
"ดีมิกซ์?มีอะไรเปล่ามองตาไม่กระพริบเชี่ยว?...หรือว่าปิ๊งฉัน!!!!"แอ็กเซลทำตาแววใส่ดีมิกซืที่นั่ง
ดีดกีตาร์ทำเอาสายที่เล็กที่สุดขาด....
พรวด!!!!!น้ำชาแส๊นธรรมด๊าธรรมดาได้ถูกสำลักออกมาจากออกบุรุษหนึ่ง
"เป็นอะไรอีกคนล่ะซิกบาร์"แอ็กเซลหันหลังไปหาบุรุษที่นั่งจิบชาในมุมมืด
"เปล่าๆไม่มีอะไร~~ใบชาติดคอ"ซิกบาร์วางมาดเข้มพลางลุกขึ้นไปหยิบผ้ามาเช็ดพื้น(??)
"เหอะๆมีลับลมคมนัยน้าลุง~~"
"ห๊ะ!!!!ลุง!!!?แกว่าฉันเป็นลุงหรอ"ซิกบาร์ปาผ้าที่พึ่งเช็ดพื้นเสร็จใส่หน้าแอ็กเซล
"อะไรเล่า!!!!ไม่จริงหรือไง!!!!"แอ็กเซลดึงผ้าที่ปิดตนออกพร้อมกับเตรียมปากลับ
"เอ่อ...ทั้งสองคนหยุดเถอะ"ดีมิกซ์ขัดขึ้น
"นายน่ะแหละหยุดไปก่อน!!!!!"แอ็กเซลซิกบาร์พูดพร้อมเพียง แต่ก็ยังไม่เลิกลาที่จะปาข้าวของกัน
"หนอย!!!!แอ็กเซล!!!"ซิกบาร์หยิบแจกันราคาพันล้านคิดจะปาใส่
"เฮ้ยๆๆ!!!มันแพงนะลุง"แอ็กเซลถ้อยหลังออกมาแต่ดันต้องมาชนกับอะไรสักอย่างในเวลาแบบนี้อีก
"โวยวายอะไรกันน่ะ"ร็อคซัสทำหน้าบู่ใส่เพาะตอนนี้แอ็กเซลได้ใช้เท้าทั้งสองของตนเหยียบเท้า
ร็อคซัสทั้งสองข้างจนขยับไปไหนไม่ได้....
"ร็อคซ๊าสสสส~~~ให้หาตั้งนาน"แอ็กเซลยืนนิ่งมองไปที่คนข้างหลังที่ไม่ยักจะถอยออก(ยังไม่รู้ตัว)
"นายเหยียบเท้าฉันอยู่อย่าพึ่งดีใจว่าฉันไม่หนีนาย"
"แอ็กเซล!!!!อย่าพึ่งมามีความสุขตอนนี้เลย!!!!"ซิกบาร์ปาแจกันพันล้านที่พุ่งมาด้วยความเร็วสูง
โดนหน้าแอ็กเซลเต็มๆๆและยังมีเรื่องโชคร้ายต่อคือหัวแอ็กเซลดันยังไปกระแทกหัวของร็อคซัสต่อ
อีกทั้งทีตามหลักทฤษฎีหัวของแอ็กเซลไม่น่าจะโดดหัวต่อๆกันได้ด้วยซ้ำ....
โป๊ก!!!!เพล้ง!!!!ตุบ!!!!! **โปรดจินตนาการเสียงเองงับ เหอะๆ**
ร่าง(ไร้วิญญาณ)ของร็อคซัส(ผู้เคราะห์ร้าย)และแอ็กเซล(ผู้ก่อเรื่อง)สลบเหมือบคู่ที่หน้าผาก
แอ็กเซลถ้าสังเกตุดีๆจะเห็นเป็นลายวงกลมจากก้นแจกัน....
"ซวยแล้ว!!!!ตายคู่"ซิกบาร์มาดูสภาพเพื่อนร่าวมองค์กรทั้งสองที่นอนนิ่งเงียบยิ่งกว่าคนตายเสียอีก
"ซิกบาร์....นายทำอะไรน่ะ"ดีมิกซ์มองร่างที่นอนกองอยู่กับพื้น หันซ้ายหันขวา พร้อมกับมองขึ้น
มาที่เจ้าของลายมือที่แจกัน....
"เปล่านี่~~~"ซิกบาร์ฮัมเพลงเล่นแล้วก็หายไป....
".........ซวยตูอีก"
++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
[เวลาผ่านไปสัก 30 นาที]
"แอ็กเซล!!!!ตื่นสิโว๊ย!!!!ตื่นๆๆ"ดีมิกซืปลุกเพื่อนทีนอนไปยักจะตื่นเสียที
"หืม?แอ็กเซลไม่ได้อยู่ที่นี้~~"เสียงงัวเงียที่ทำให้รู้ได้ว่าพึ่งตื่น แต่ว่าคำพูดกับทำให้ดีมิกซ์งง
"แอ็กเซลนายพูดอะไรน่ะ นายก็นอนอยู่นี่ไง??"ดีมิกซืจิ้มที่ร่างเพื่อนซี้นอนกองอยู่กับร็อคซัส
"งืมๆๆๆอารายอีกล่ะดีมิกซ์"ร่างเล็กของร็อคซัสตื่นขึ้นมาทำท่าจะหาเจ้าของเสียงที่เรียกตนเมื่อกี้
"ร็อคซัส ฉันเรียกแอ็กเซลน่ะ??"ดีมิกซืทำหน้างงๆ
"หืม!!!?"ทั้งสองตื่นขึ้นมามองหน้ากัน"เฮ้ย!!!!!!!!!!!"
"อะไรกันเนี่ยสองคนนี่"
"ดีมิกซ์ๆๆนายเห็นฉันเป็นใคร"ร็อคซัสถามถี่
"ดีมิกซ์นายเห็นฉันเป็นฉันหรือเปล่า"คราวนี้ตาแอ็กเซลบ้าง
"โอ๊ย!!!งงไปและ เซ็ง"ดีมิกซ์รีบเดินออกจากทั้งสองพร้อมกับยกแจกันพันล้านกลับที่เดิม
"ง่ะ!!!ร็อคซัสทำไมฉันเห็นตัวเองล่ะ"
"อย่าว่าแต่นายเลย....ฉันก็ยังเห็นตัวเอง"
เฮ้ย.....!!!!!?
To Be Con.
------------------------------------------------------------------------
ตอนแรก....สั้นโคตร
ขออภัยที่ลงช้าไปหน่อย แหะๆทำงานทั้งวันเลยงับ ลืมลง...
ขออภัยที่เนื้อเรื่องอาจจะไม่เหมือนตอนแรกที่เคยให้อ่าน
ขออภัยที่เมื่อกี้ลงไม่ครบ มันเป็นแบบนี้หลายครั้งแล้วที่ลงแล้วมันไม่ครบ...งงอยู่งับ
ปล.อาจจะมีพิมพ์ผิดบางส่วน ขออภัยด้วยงับ เดี๋ยวจะกลับมาแก้ไข
thuy XIII
axle & roxas or roxas & axle
จุดเริ่มต้นที่ เริ่มโดยที่พวกเรายังไม่รู้ตัว เพราะความงี่เง่าขิงเจ้าบ้าตัวหนึ่ง ไอ้บ้านั้น....เจ้าบ้านั้นคนเดียว.....
"ร็อคซ๊าสสสสสสส"
ผมสีเพลิงเด่นเป็นสง่าที่ดูเหมือนเม่นไร้ที่ติ เรียกเพื่อน(??)ร่วมองค์กรโดยโอบกอดห่อช๊อกโกแลตสีขาวดำ
ไม่แน่น บรรยากาศช้าวตรู่ของวันที่ 14 กุมภา พึ่งจะเริ่มต้น....
"อะไร ไม่พอใจหรอ"ร็อคซัสหันหน้าค้อนใส่
"อืมๆๆๆ"แอ็กเซลพยักหน้าเป็นเชิง
"หมายความว่าอย่างไง ช๊อกโกแลตไม่พอจะเอาเท้าด้วยใช่ไหม?"
"ง่ะ!!! ไม่ใช่แบบนั้น นี่ๆๆแบบนี้ต่างหาก"แอ๊กเซลยื่นหน้าเข้าไปหาร็อคซัส
"นายจะให้ฉันชก?"
"ไม่ใช่!!!!จูบสิจูบ!!!!!"แอ็กเซลยิ้มหน้าระรื่น มองสีหน้าร่างเล็กที่ใบหน้าขึ้นสีเรื่อ
"จะบ้าหรอ....."เสียงที่ลากยาวบ่งบอกถึงความเย็นชา
ร่างสูงมองร่างเล็กที่ยืนทำหน้าเลิกลั่ก ทำให้ร่างสูงอมยิ้มหน่อยพร้อมกับก้มตัวลงช้าๆเพื่อให้ใบหน้า
ตีเสมอกับร่างเล็ก พร้อมกับค่อยเลื่อนหน้าเข้าไปใกล้ขึ้นเรื่อยๆ ขึ้นเรื่อยๆ
"หยุด!!!!"ร็อคซัสเอามือทั้งสองของตนมีดันหน้าร่างสูงให้ออกไป"จะทำอะไร?"
"แหม~~ทำขนาดนี้แล้วยังไม่รู้อีกว่าจะทำอะไร"แล้วทั้งสองที่(น่าจะ)เป็นเพื่อนกัน หน้าก็ห่างไม่ถึงคืบ
"นั้นสินะ~~"บุรุษที่สามยืนกอดอกอย่างมาเล่ห์นัยมองเพื่อนในองค์กรทั้งสองกำลังหวานแหววอยู่
แล้วก็คิดได้อีกทีว่าตนเอง(จงใจ)มาขัดจังหวะ
"ดีมิกซ์!!!!"แอ็กเซลหันมองเพื่อนที่ขัดจังหวะตูทุกวินาที
"อะไรๆเพื่อนมาหาไม่ดีใจหน่อยหรอ~~แอ็กเซล"
"เจ้าบ้าเอ้ย..."
"จะว่าไป....ร็อคซัสหายไปไหนแล้วล่ะ เพื่อน?"ดีมิกซืหันซ้ายหันขวามองที่ๆแอ็กเซลยืนอยู่
"ฮะๆๆสงสัยแอบหนีไปแล้วล่ะ"
"เฮ้ย!!!!!!"แอ็กเซลรีบโวยวายทันที
"ฮะๆๆอยากขี้โม้เอง"ร็อคซัสเดินร่าอารมณ์ดีพลางกัดไอศกรีมที่ซื้อตอนเดินสวนกับรถขายเมื่อกี้นี้เอง
++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
"ร็อคซัส~~~ร็อคซัส~~~นายอยู่หน่ายยยยยยยย"แอ็กเซลมองหาเพื่อนซี้ที่หายหน้าไปตั้งแต่เช้า
"หู้ย~~โวยวายจริง"ดีมิกซ์อุดหูกับเสียงร้องโหยหวนของเพื่อน(บ้า)ที่ได้ช๊อกโกแลตอย่างเดียวก็
ดีแล้ว แต่โลภจัดอยากได้อย่างอื่นเพิ่มผลสรุปก็คือ....อด
ดีมิกซ์ยิ้มอย่างสมเพศใส่แอ็กเซล มองเพื่อนที่ชอบวางท่าต่อหน้าคนอื่นๆในองค์กรแต่ไม่นึกเลยว่า
พอเด็กใหม่ที่พึ่งเข้ามาจะทำให้นิสัยเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง น่ารักดีนะเจ้าหมาบ้าเนี่ย....
"ดีมิกซ์?มีอะไรเปล่ามองตาไม่กระพริบเชี่ยว?...หรือว่าปิ๊งฉัน!!!!"แอ็กเซลทำตาแววใส่ดีมิกซืที่นั่ง
ดีดกีตาร์ทำเอาสายที่เล็กที่สุดขาด....
พรวด!!!!!น้ำชาแส๊นธรรมด๊าธรรมดาได้ถูกสำลักออกมาจากออกบุรุษหนึ่ง
"เป็นอะไรอีกคนล่ะซิกบาร์"แอ็กเซลหันหลังไปหาบุรุษที่นั่งจิบชาในมุมมืด
"เปล่าๆไม่มีอะไร~~ใบชาติดคอ"ซิกบาร์วางมาดเข้มพลางลุกขึ้นไปหยิบผ้ามาเช็ดพื้น(??)
"เหอะๆมีลับลมคมนัยน้าลุง~~"
"ห๊ะ!!!!ลุง!!!?แกว่าฉันเป็นลุงหรอ"ซิกบาร์ปาผ้าที่พึ่งเช็ดพื้นเสร็จใส่หน้าแอ็กเซล
"อะไรเล่า!!!!ไม่จริงหรือไง!!!!"แอ็กเซลดึงผ้าที่ปิดตนออกพร้อมกับเตรียมปากลับ
"เอ่อ...ทั้งสองคนหยุดเถอะ"ดีมิกซ์ขัดขึ้น
"นายน่ะแหละหยุดไปก่อน!!!!!"แอ็กเซลซิกบาร์พูดพร้อมเพียง แต่ก็ยังไม่เลิกลาที่จะปาข้าวของกัน
"หนอย!!!!แอ็กเซล!!!"ซิกบาร์หยิบแจกันราคาพันล้านคิดจะปาใส่
"เฮ้ยๆๆ!!!มันแพงนะลุง"แอ็กเซลถ้อยหลังออกมาแต่ดันต้องมาชนกับอะไรสักอย่างในเวลาแบบนี้อีก
"โวยวายอะไรกันน่ะ"ร็อคซัสทำหน้าบู่ใส่เพาะตอนนี้แอ็กเซลได้ใช้เท้าทั้งสองของตนเหยียบเท้า
ร็อคซัสทั้งสองข้างจนขยับไปไหนไม่ได้....
"ร็อคซ๊าสสสส~~~ให้หาตั้งนาน"แอ็กเซลยืนนิ่งมองไปที่คนข้างหลังที่ไม่ยักจะถอยออก(ยังไม่รู้ตัว)
"นายเหยียบเท้าฉันอยู่อย่าพึ่งดีใจว่าฉันไม่หนีนาย"
"แอ็กเซล!!!!อย่าพึ่งมามีความสุขตอนนี้เลย!!!!"ซิกบาร์ปาแจกันพันล้านที่พุ่งมาด้วยความเร็วสูง
โดนหน้าแอ็กเซลเต็มๆๆและยังมีเรื่องโชคร้ายต่อคือหัวแอ็กเซลดันยังไปกระแทกหัวของร็อคซัสต่อ
อีกทั้งทีตามหลักทฤษฎีหัวของแอ็กเซลไม่น่าจะโดดหัวต่อๆกันได้ด้วยซ้ำ....
โป๊ก!!!!เพล้ง!!!!ตุบ!!!!! **โปรดจินตนาการเสียงเองงับ เหอะๆ**
ร่าง(ไร้วิญญาณ)ของร็อคซัส(ผู้เคราะห์ร้าย)และแอ็กเซล(ผู้ก่อเรื่อง)สลบเหมือบคู่ที่หน้าผาก
แอ็กเซลถ้าสังเกตุดีๆจะเห็นเป็นลายวงกลมจากก้นแจกัน....
"ซวยแล้ว!!!!ตายคู่"ซิกบาร์มาดูสภาพเพื่อนร่าวมองค์กรทั้งสองที่นอนนิ่งเงียบยิ่งกว่าคนตายเสียอีก
"ซิกบาร์....นายทำอะไรน่ะ"ดีมิกซ์มองร่างที่นอนกองอยู่กับพื้น หันซ้ายหันขวา พร้อมกับมองขึ้น
มาที่เจ้าของลายมือที่แจกัน....
"เปล่านี่~~~"ซิกบาร์ฮัมเพลงเล่นแล้วก็หายไป....
".........ซวยตูอีก"
++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
[เวลาผ่านไปสัก 30 นาที]
"แอ็กเซล!!!!ตื่นสิโว๊ย!!!!ตื่นๆๆ"ดีมิกซืปลุกเพื่อนทีนอนไปยักจะตื่นเสียที
"หืม?แอ็กเซลไม่ได้อยู่ที่นี้~~"เสียงงัวเงียที่ทำให้รู้ได้ว่าพึ่งตื่น แต่ว่าคำพูดกับทำให้ดีมิกซ์งง
"แอ็กเซลนายพูดอะไรน่ะ นายก็นอนอยู่นี่ไง??"ดีมิกซืจิ้มที่ร่างเพื่อนซี้นอนกองอยู่กับร็อคซัส
"งืมๆๆๆอารายอีกล่ะดีมิกซ์"ร่างเล็กของร็อคซัสตื่นขึ้นมาทำท่าจะหาเจ้าของเสียงที่เรียกตนเมื่อกี้
"ร็อคซัส ฉันเรียกแอ็กเซลน่ะ??"ดีมิกซืทำหน้างงๆ
"หืม!!!?"ทั้งสองตื่นขึ้นมามองหน้ากัน"เฮ้ย!!!!!!!!!!!"
"อะไรกันเนี่ยสองคนนี่"
"ดีมิกซ์ๆๆนายเห็นฉันเป็นใคร"ร็อคซัสถามถี่
"ดีมิกซ์นายเห็นฉันเป็นฉันหรือเปล่า"คราวนี้ตาแอ็กเซลบ้าง
"โอ๊ย!!!งงไปและ เซ็ง"ดีมิกซ์รีบเดินออกจากทั้งสองพร้อมกับยกแจกันพันล้านกลับที่เดิม
"ง่ะ!!!ร็อคซัสทำไมฉันเห็นตัวเองล่ะ"
"อย่าว่าแต่นายเลย....ฉันก็ยังเห็นตัวเอง"
เฮ้ย.....!!!!!?
To Be Con.
------------------------------------------------------------------------
ตอนแรก....สั้นโคตร
ขออภัยที่ลงช้าไปหน่อย แหะๆทำงานทั้งวันเลยงับ ลืมลง...
ขออภัยที่เนื้อเรื่องอาจจะไม่เหมือนตอนแรกที่เคยให้อ่าน
ขออภัยที่เมื่อกี้ลงไม่ครบ มันเป็นแบบนี้หลายครั้งแล้วที่ลงแล้วมันไม่ครบ...งงอยู่งับ
ปล.อาจจะมีพิมพ์ผิดบางส่วน ขออภัยด้วยงับ เดี๋ยวจะกลับมาแก้ไข
thuy XIII
edit @ 2 Mar 2008 20:21:30 by Thuy XIII
