เฮ้อ~~กลับมาแล้วนะคะทุกคนTT^TT
ขอโทษนะคะที่หายหน้าหายตาไปพักนึ่ง ฮะๆต้องขอกราบอภัยอีกรอบนึ่งว่า
"ยังแต่งฟิควีอาร์ไม่เสร็จคะ"อยากจะบอกว่าฟิคมันเริ่มดอง ฮะๆอย่างไงก็ขอลง
ฟิคสั้นๆแทนได้ไหมคะ??
เพราะคิดไว้ว่าตอนนี้อารมณ์กำลังปั่นปวนกับอารมณ์ที่ตอนนี้ชอบดูหนังเศร้าๆ
แล้ว พอจะมาแต่งพวกฟิคหวานๆ(เลียนๆ)มันก็ทำใจลำบาก เหอะๆขอโทษด้วย
นะคะตอน นี้อยากจะแต่งฟิคเศร้าๆมากเลยคะแต่ว่า....มันแต่งไม่เก่งอ่ะไม่อยาก
จะบอกว่าแค่ปกติยังแทบไม่รอดเลยล่ะคะ
อย่างไงก็ไม่อยากพล่ามมากแล้วล่ะคะอ่านฟิคเถอะ...เซ็งเป็ด *อ่านให้สนุกนะคะ
------------------------------------------------------------------------------------
fic KH :hearts...(ฟิคไม่เศร้านะคะ)
axel & roxas
"ไม่!!!!!"
เสียงที่ดูเยือกเย็นให้กับคนตรงข้ามที่ดูเหมือนจะไม่ชอบไอเย็นๆแบบนี้ด้วยซ้ำแต่ถึง
อย่างไงไม่ว่าคนตรงข้ามที่สีผมแดงเพลิงจะอ้อนวอนสักเท่าไรก็ไม่คำตอบเพียงคำ
เดียวที่ทำเอาขนลุกไปทั้งตัว
"นายจะเย็นชากับฉันไปถึงไหน??ดูดิห้องโถงแข็งหมดแล้ว"ชายผมแดงพูดอย่าง
ไม่สบอารมณ์เมื่อไม่ได้คำตอบตามต้องการ
"แล้วที่นายถามมาเนี่ยฉันควรจะตอบ'ใช่'ตลอดเลยหรอ..."หนุ่มน้อยผมทองวาววับ
หันหน้าไปหาเพื่อนร่วมองค์กรโดยที่สุดท้ายก็เดินจากไป
"ไรอ่ะ...."เอ็กเซลทำหน้คิ้วขมวดอย่างเซ็งๆก่อนจะพูดเสียงแผ่วเบาออกมาโดยที่ไม่
ได้ตั้งใจที่จะให้ออกมาด้วยซ้ำ"แค่จะหอมแก้มแค่เนี่ย"
เจ้าตัวที่เพลอหลุดปากอมยิ้มน้อยๆโดยที่มองเพื่อนซี้ที่เดินกลับมาอย่างหน้าพอๆกับ
คนที่ไร้วิญญาณด้วยซ้ำ แต่ถึงอย่างไงก็ดูออกอยู่ดีว่าคนที่แกล้งเสแสร้งอยู่นั้นกำลัง
อายจนเดือด...ไม่งั้นเค้าคนนั้นคงไม่เดินกลับมา
"นายได้ยิน??"ชายผมเพลิงนั่งย่องๆโดยที่กุ่มขมัดไปด้วยแต่คำถามที่ไร้คำตอบนั้น
กลับกลัวอารมณ์มากกว่า
"ฉันกำลังโกรธนายนะ"
"เหอะๆนายตอบไม่ตรงคำถามนะ"
"อะไรอีก??"
"แล้วนายจะเดินกลับมาหา'ฉัน'ทำไม??"คำถามที่ทำเอเพื่อนซี้อีกคนหน้าขึ้นสีเรื่อๆ
โดยที่เจ้าตัวนั้นกำลังส่ายหน้าไปมาเหมือนให้หน้าที่แดงนั้นกลับเหมือนเช่นเคย
"ก็บอกแล้ว - - ว่าฉันโกรธเลยจะมาล้างแค้น"คนที่ยืนก้มมองคนที่นั่งอย่างหยิ่งยโส
"นี่ๆฉันทำอะไรให้นายยังเนี่ย"
"ถ้าไม่ทำงั้นฉันก็ไม่โกรธสิ..."
เสียงถกเถียงเงียบลงโดยที่คำพูดของหนุ่มผมทองที่ดูท่าตนจะเป็นผู้ชนะในการ
ตัดสินที่ยังไม่รู้เลยว่าใครผิดใครถูก แต่สุดท้ายร่างสูงก็ถอนหายใจไปรอบใหญ่
ก่อนจะจ้องเขม่งไปที่ตัวการโดยที่ตนยังงๆอยู่ว่าทำอะไรผิด??
"ฉันทำอะไรให้นายโกรธ??"
"ก็เพราะว่านะ - - ...."เสียงนิ่งลงทั้งที่ยังพูดบางคำไม่จบเจ้าตัวที่จะพูดเกิด
หน้าแดงขึ้นมาอีกครั้งโดยทำเอาอีกคนงงเป็นไก่ตาแตก
"ก็เพราะว่าฉัน??เอ่อๆตกลงฉันทำอะไรล่ะ"ชายผมเพลิงเงยหน้ามองตัวเล็กที่
ยืนอั้มอึ่งอยู่โดยที่ทำให้อีกฝ่ายก็โหโมเป็นขึ้นมา
"ตกลงนายจะพูดอะไร"
"ฉันเป็นอะไรไม่รู้!!!!!"
"ห๊ะ!!!!แล้วนายมาโทษฉันเนี่ยนะ"
"ก็ใช่น่ะสิถ้าไม่ใช่เพราะนายน่ะนะ...."
"อะไรน่ะเงียบอีกแล้ว"
"เพราะนาย....คนเดียว"
"เฮ้ย!!!!!ฉันก็โมโหเป็นเหมือนนายนะเฟ้ย!!!!!"
"ก็เพราะเวลาเจอหน้านายน่ะสิ"
"ตู??"เอ็กเซลเอานิ้วชี้เข้าหาตนโดยที่ยังงงๆอยู่กับเจ้าตัวการที่ทำให้ตนสับสน
"ช่างเถอะนายไม่ต้องรู้หรอ"รอคซัสหันหน้าหนีโดยที่ทิ้งให้น้องฮาจิอยู่ตัวเดียวอีกแล้ว....
"อะไรของเค้า..."ชายผมเพลิงพยุงตัวเองขึ้นโดยที่โดยแผ่นหลังของเพื่อนซี้ใน
องค์กรที่ค่อยๆเดินห่างไป แต่ถึงจะดูว่าห่างกันขนาดมองไม่เห็นหน้ากันแล้วแต่
หนุ่มผมเพลิงกับอมยิ้มบางๆกับเพื่อนที่เดินแบบก้าวถี่ๆจนสะดุดขาตัวเองแต่ถึง
อย่างไงก็ไม่ได้ล้มลงแต่อย่างใดเพียงแต่เพื่อนซี้ติดเกียร์หมาวิ่งไรับทนพอดี(เหมือนละครน้ำเน่า)
เค้าสัมผัสได้ถึงความรู้สึกที่ต่างออกไปของเจ้าร่างเล็กที่ปกติจะดิ้นหรือไม่ก็พลัก
เค้าล้มไปกองกับพื้นไปแล้วแต่ครั้งนี้เค้ากลับทำหน้าอึ้งๆแล้วรีบเดินต่อไปโดยยังทิ้ง
ฮาจิน้อย(อีกแล้ว)ให้ค้างอยู่ในท่าที่รับตัวร็อคซัสไว้อยู่....
"ฉันรู้สึกว่าหัวใจนายกำลังเต้นอยู่นะ - - ร็อคซัส...."ชายผมเพลิงยิ้มน้อยๆโดยที่ก้มไป
มองที่มือของตนเองที่รับร่างบางไว้แล้วรู้สึกถึงความแตกต่างจากพวกเค้า
"จะบ้าหรือไง!!!!!พวกเราไม่มีหัวใจนะ"เจ้าตัวที่เดินซอยเท้าหันกลับมาพูดด้วยโดยที่
ตอนหันกลับไปเดินต่อนั้นกลับรู้สึกแปลกๆที่แผ่นอกของตัว รู้สึกเหมือนกำลังเต้นอยู่
รู้สึกดีใจเมื่อเจอหน้านาย รู้สึก.....
'อยากจะมีหัวใจไปเพื่อนาย'
Fin.
-------------------------------------------------------------------------
เน่าเกินจะอธิบายความรู้สึก....
ปล.ถ้าพิมพ์ผิดก็ขออภับเนื่องจากเวลามีน้อย ฮะๆ
ปล.(อีก)ใครงงบ้างเอ๋ย??
thuy XIII
ขอโทษนะคะที่หายหน้าหายตาไปพักนึ่ง ฮะๆต้องขอกราบอภัยอีกรอบนึ่งว่า
"ยังแต่งฟิควีอาร์ไม่เสร็จคะ"อยากจะบอกว่าฟิคมันเริ่มดอง ฮะๆอย่างไงก็ขอลง
ฟิคสั้นๆแทนได้ไหมคะ??
เพราะคิดไว้ว่าตอนนี้อารมณ์กำลังปั่นปวนกับอารมณ์ที่ตอนนี้ชอบดูหนังเศร้าๆ
แล้ว พอจะมาแต่งพวกฟิคหวานๆ(เลียนๆ)มันก็ทำใจลำบาก เหอะๆขอโทษด้วย
นะคะตอน นี้อยากจะแต่งฟิคเศร้าๆมากเลยคะแต่ว่า....มันแต่งไม่เก่งอ่ะไม่อยาก
จะบอกว่าแค่ปกติยังแทบไม่รอดเลยล่ะคะ
อย่างไงก็ไม่อยากพล่ามมากแล้วล่ะคะอ่านฟิคเถอะ...เซ็งเป็ด *อ่านให้สนุกนะคะ
------------------------------------------------------------------------------------
fic KH :hearts...(ฟิคไม่เศร้านะคะ)
axel & roxas
"ไม่!!!!!"
เสียงที่ดูเยือกเย็นให้กับคนตรงข้ามที่ดูเหมือนจะไม่ชอบไอเย็นๆแบบนี้ด้วยซ้ำแต่ถึง
อย่างไงไม่ว่าคนตรงข้ามที่สีผมแดงเพลิงจะอ้อนวอนสักเท่าไรก็ไม่คำตอบเพียงคำ
เดียวที่ทำเอาขนลุกไปทั้งตัว
"นายจะเย็นชากับฉันไปถึงไหน??ดูดิห้องโถงแข็งหมดแล้ว"ชายผมแดงพูดอย่าง
ไม่สบอารมณ์เมื่อไม่ได้คำตอบตามต้องการ
"แล้วที่นายถามมาเนี่ยฉันควรจะตอบ'ใช่'ตลอดเลยหรอ..."หนุ่มน้อยผมทองวาววับ
หันหน้าไปหาเพื่อนร่วมองค์กรโดยที่สุดท้ายก็เดินจากไป
"ไรอ่ะ...."เอ็กเซลทำหน้คิ้วขมวดอย่างเซ็งๆก่อนจะพูดเสียงแผ่วเบาออกมาโดยที่ไม่
ได้ตั้งใจที่จะให้ออกมาด้วยซ้ำ"แค่จะหอมแก้มแค่เนี่ย"
เจ้าตัวที่เพลอหลุดปากอมยิ้มน้อยๆโดยที่มองเพื่อนซี้ที่เดินกลับมาอย่างหน้าพอๆกับ
คนที่ไร้วิญญาณด้วยซ้ำ แต่ถึงอย่างไงก็ดูออกอยู่ดีว่าคนที่แกล้งเสแสร้งอยู่นั้นกำลัง
อายจนเดือด...ไม่งั้นเค้าคนนั้นคงไม่เดินกลับมา
"นายได้ยิน??"ชายผมเพลิงนั่งย่องๆโดยที่กุ่มขมัดไปด้วยแต่คำถามที่ไร้คำตอบนั้น
กลับกลัวอารมณ์มากกว่า
"ฉันกำลังโกรธนายนะ"
"เหอะๆนายตอบไม่ตรงคำถามนะ"
"อะไรอีก??"
"แล้วนายจะเดินกลับมาหา'ฉัน'ทำไม??"คำถามที่ทำเอเพื่อนซี้อีกคนหน้าขึ้นสีเรื่อๆ
โดยที่เจ้าตัวนั้นกำลังส่ายหน้าไปมาเหมือนให้หน้าที่แดงนั้นกลับเหมือนเช่นเคย
"ก็บอกแล้ว - - ว่าฉันโกรธเลยจะมาล้างแค้น"คนที่ยืนก้มมองคนที่นั่งอย่างหยิ่งยโส
"นี่ๆฉันทำอะไรให้นายยังเนี่ย"
"ถ้าไม่ทำงั้นฉันก็ไม่โกรธสิ..."
เสียงถกเถียงเงียบลงโดยที่คำพูดของหนุ่มผมทองที่ดูท่าตนจะเป็นผู้ชนะในการ
ตัดสินที่ยังไม่รู้เลยว่าใครผิดใครถูก แต่สุดท้ายร่างสูงก็ถอนหายใจไปรอบใหญ่
ก่อนจะจ้องเขม่งไปที่ตัวการโดยที่ตนยังงๆอยู่ว่าทำอะไรผิด??
"ฉันทำอะไรให้นายโกรธ??"
"ก็เพราะว่านะ - - ...."เสียงนิ่งลงทั้งที่ยังพูดบางคำไม่จบเจ้าตัวที่จะพูดเกิด
หน้าแดงขึ้นมาอีกครั้งโดยทำเอาอีกคนงงเป็นไก่ตาแตก
"ก็เพราะว่าฉัน??เอ่อๆตกลงฉันทำอะไรล่ะ"ชายผมเพลิงเงยหน้ามองตัวเล็กที่
ยืนอั้มอึ่งอยู่โดยที่ทำให้อีกฝ่ายก็โหโมเป็นขึ้นมา
"ตกลงนายจะพูดอะไร"
"ฉันเป็นอะไรไม่รู้!!!!!"
"ห๊ะ!!!!แล้วนายมาโทษฉันเนี่ยนะ"
"ก็ใช่น่ะสิถ้าไม่ใช่เพราะนายน่ะนะ...."
"อะไรน่ะเงียบอีกแล้ว"
"เพราะนาย....คนเดียว"
"เฮ้ย!!!!!ฉันก็โมโหเป็นเหมือนนายนะเฟ้ย!!!!!"
"ก็เพราะเวลาเจอหน้านายน่ะสิ"
"ตู??"เอ็กเซลเอานิ้วชี้เข้าหาตนโดยที่ยังงงๆอยู่กับเจ้าตัวการที่ทำให้ตนสับสน
"ช่างเถอะนายไม่ต้องรู้หรอ"รอคซัสหันหน้าหนีโดยที่ทิ้งให้น้องฮาจิอยู่ตัวเดียวอีกแล้ว....
"อะไรของเค้า..."ชายผมเพลิงพยุงตัวเองขึ้นโดยที่โดยแผ่นหลังของเพื่อนซี้ใน
องค์กรที่ค่อยๆเดินห่างไป แต่ถึงจะดูว่าห่างกันขนาดมองไม่เห็นหน้ากันแล้วแต่
หนุ่มผมเพลิงกับอมยิ้มบางๆกับเพื่อนที่เดินแบบก้าวถี่ๆจนสะดุดขาตัวเองแต่ถึง
อย่างไงก็ไม่ได้ล้มลงแต่อย่างใดเพียงแต่เพื่อนซี้ติดเกียร์หมาวิ่งไรับทนพอดี(เหมือนละครน้ำเน่า)
เค้าสัมผัสได้ถึงความรู้สึกที่ต่างออกไปของเจ้าร่างเล็กที่ปกติจะดิ้นหรือไม่ก็พลัก
เค้าล้มไปกองกับพื้นไปแล้วแต่ครั้งนี้เค้ากลับทำหน้าอึ้งๆแล้วรีบเดินต่อไปโดยยังทิ้ง
ฮาจิน้อย(อีกแล้ว)ให้ค้างอยู่ในท่าที่รับตัวร็อคซัสไว้อยู่....
"ฉันรู้สึกว่าหัวใจนายกำลังเต้นอยู่นะ - - ร็อคซัส...."ชายผมเพลิงยิ้มน้อยๆโดยที่ก้มไป
มองที่มือของตนเองที่รับร่างบางไว้แล้วรู้สึกถึงความแตกต่างจากพวกเค้า
"จะบ้าหรือไง!!!!!พวกเราไม่มีหัวใจนะ"เจ้าตัวที่เดินซอยเท้าหันกลับมาพูดด้วยโดยที่
ตอนหันกลับไปเดินต่อนั้นกลับรู้สึกแปลกๆที่แผ่นอกของตัว รู้สึกเหมือนกำลังเต้นอยู่
รู้สึกดีใจเมื่อเจอหน้านาย รู้สึก.....
'อยากจะมีหัวใจไปเพื่อนาย'
Fin.
-------------------------------------------------------------------------
เน่าเกินจะอธิบายความรู้สึก....
ปล.ถ้าพิมพ์ผิดก็ขออภับเนื่องจากเวลามีน้อย ฮะๆ
ปล.(อีก)ใครงงบ้างเอ๋ย??
thuy XIII