short fic KH1.5-2 : first day...
axel & sora or roxas(เอ็กเซลมันเอาสองคนหรอ??)

....วันที่อากาศเริ่มหนาวเย็นสายลมที่พัดผ่านมาก็มีแต่ทำให้ใจยิ่งว้าเหว่....เหมือนที่จะ
ต้องการใครซักคนที่ทำให้ใจอบอุ่นขึ้นมาบ้าง...

ผ่านมาหนึ่งเดือนแล้วงานที่ทำอยู่กับมาลูเซียไม่เคยว่างเว้น....เจอแต่พวกไม่ได้เรื่อง
เลยซักคน....แล้วทำไมเราต้องมาทำงานให้ที่แบบนี้...ทำไมต้องมาสู้กับโซระด้วยล่ะ
....แล้วทำไมโซระต้องสู้กับพวกเรา....

วันเวลาค่อยๆผ่านไปมาไม่ยอมหยุดความคิดนี่ของใครคนหนึ่งก็ไม่หยุดเช่นกัน.....

"อู้งานอีกแล้วนะรุ่นพี่"หญิงผมทองที่นั่งโยกเก้าอี้ไปมาทำให้คนที่ถูกทักพลางหันไปหา

"แล้วที่เธอล่ะ....ไปทำอะไรบ้างยัง...ตอนนี้พวกที่ทำงานเดียวกับเราก็แทบไม่เหลืออยู่แล้วล่ะ"
ชายที่เอาแต่คิดเรื่องนู้นเรื่องนี้ไปมาทำ

เสียงเหมือนไม่ค่อยที่จะสนใจใครเท่าไรเลย....

"โธ่~~รุ่นพี่ก็...องค์กรเราก็ที่มาทำงานก็ตายเรียบเพราะโซระไปหมดแล้วไม่ใช่หรอไง
...เดียวถ้าเกิดฉันไปฉันจะรอดกับมาไหมเนี่ย"หญิงสาวที่ทำตัวเป็นรุ่นน้องก็เริ่มที่จะทำ
เสียงเบื่อหน่าย"........เอ๋~~~ว่าแต่รุ่นพี่ก็เคยสู้กับโซระมาบ้างแล้วนี่น้า~~"

"มันก็จริง....แต่ดูท่าทางแล้วเด็กนั้นดูเอาจริงเอาจังเป็นบ้าเลย....ว่าแต่ทำไมเธอต้อง
เรียกฉันว่ารุ่นพี่ด้วยล่ะ....ฉันไม่เข้าใจเลยจริงๆ"

"แหม~~ก็รุ่นพี่เค้ามาก่อนฉันตั้งนาน....ดูฉันสิเข้ามาตั้งเป็นคนที่12ขององค์กร"

"จะว่าไปมันก็จริงน่ะนะ....แต่ก็ไม่ใช่ว่าฉันอยากจะเข้าองค์กรนี้ซกเท่าไรนี่น้า~~"

"แหม~~รุ่นพี่เนี่ยถ่อมตัวจริงๆเลยนะ....โอ๊ะ!!!!เสียเวลามามากพอแล้ว....ไปก่อนนะ"
รุ่นน้องที่แสนดีรีบหายตัวไปทันที...

"เฮ้อ~~ไปซักที"ชายหนุ่มถอนหายใจยาวกับความเบื่อหน่ายกับงานนี้

.....ตอนนี้ทุกคนก็คงจะหายกันไปหมดแล้วสินะ.....555+แล้วเมื่อไรจะถึงตาฉันบ้างนะ....

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
ตอนนี้....ไม่ว่าจะอะไร....ฉันก็ต้องสู้กับนาย....และนายก็ต้องสู้กับฉัน....

"โซระ!!!!เรามาสู้กันอย่างยุติธรรมกันเถอะนะ...."ชายหนุ่มพูดเสียงเครียดแต่ใบหน้า
ยังคงยิ้มให้คนตรงหน้า....

"....เอ็กเซล....นายต้องการอะไรกันแน่เนี่ย....ฉันไม่เข้าใจนายเลยจริงๆ"โซระพูดพลาง
จับคีย์เบรดไว้แน่น

"ช่างเถอะนะโซระ....ต้องมีฝ่ายเดียวเท่านั้นที่รอด...."ชายผมแดงได้ถูกเรียกชื่อเป็นครั้ง
แรกก็อดอมยิ้มไม่ได้ว่าตนเคยเผยชื่อไปแล้ว...

.........................รอดเพื่อเป้าหมายข้างหน้า...............................

ตุบ!!!!!!ร่างของเอ็กเซลได้ล้มลงกับพื้น...ถ้าไม่มีเข่าค่อยลองก็คงทำให้นอนลงไปกับพื้นแน่ๆ

"เอ็กเซลฉันไม่เข้าใจในสิ่งที่นายทำเลยซักนิด....นายทำเพื่ออะไรน่ะ...."โซระรีบวิ่งเข้าไป
หาเอ็กเซลทันที

"ฉันรู้สึกถึงนาย....นายคนนั้น....ระ....ระ"แล้วร่างของเอ็กเซลก็หายไปโดยทิ้งให้โซระยังคาใจอยู่....

......................ระ................ระ.......

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
สุดท้ายเอ็กเซลก็กลับมายังฐานทัพ....แล้วเป็น....ฐานทัพที่ไร้เพื่อนร่วมงานที่ผ่านมา
....ทุกคนหายไปกันหมด...ไม่ว่าจะลาเซเน่หรอมาลูเซีย...

"เอ็กเซลรู้สึกนายจะทำงานล้มเหลวนะ"ซิกบาร์พูดเสียงเซ็งเล็กน้อย

"แต่ก็ยังดีที่รอดนะเนี่ย"ดีมิกซ์ที่ทำตัวเป็นเพื่อนที่ดีรีบให้ท้ายเอ็กเซล

"......ตอนสู้กับโซระฉันรู้สึกถึงใครคนนึ่ง.....ใครคนนั้นที่กำลังจะเจอ...."
เอ็กเซลพูดนิ่งๆจนทำให้เกิดปัญหาภายในห้องจนได้

"ใครคนนั้นที่กำลังจะเจอ??"ดีมิกซ์พูดทวนคำด้วยความสงสัย...พร้อมกับหันไปถามซิกบาร์ดู

"ใครคนนั้น....ที่ฉันต้องสู้กับเค้าอีก....ทั้งทีไม่ต้องการที่จะสู้เลยซักครั้ง"คำพูดของเอ็กเซล
แต่ละคำเริ่มทำให้เพื่อนองค์กรทั้งสองงงเล็กน้อย

"เอ็กเซล....ถ้านายต้องการที่จะเจอคนๆนั้น....นายก็จะได้เจอเอง"ซิกบาร์พูดพลางตบบ่ารุ่นน้อง
ที่ซึมไปมาหลังจากงานล้มเหลว

........อยากจะลองที่จะเจอกับนาย.....นายเป็นใครกันแน่นะ.....นายเกี่ยวอะไรกับโซระกันแน่......

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
ณ.ที่ประชุมทุกคนทำตัวนิ่งเหมือนไม่มีใครอยู่ซักคนยกเว้นสองคนที่โต้แย้งกันไปมา...

"เอ็กเซลทำไมนายทำงานล้มเหลวล่ะ"ผู้ที่ขึ้นชื่อว่าเป็นหัวหน้าองค์กรขึ้นเสียง

".......งานนี้มันไม่ได้ง่ายๆซักหน่อย.....ขนาดมาลูเซีบยังแพ้เลยแล้วฉันจะสู้ได้หรอ"
เอ็กเซลพูดพลางเกาหัวไปมาเหมือนไม่รู้ไม่เห็นเรื่องที่เกิดขึ้น

"นายมันไม่ได้เรื่อง....เข้ามาคนแรกๆแท้ๆทำไมไม่รู้จักฝึกฝนฝีมือตัวเองบ้าง"

"ก็มีแต่วานอย่างงี้แล้วจะฝึกฝนอยางไงล่ะ"

"นี่นายกล้าเถียงข้าหรอ"

"ใครจะไปกล้าเถียงหัวหน้าตนเองล่ะ...."ว่าแล้วเอ็กเซลก็หายไปยังช่องเห็นมิติอีกครั้ง...

"ใครจะไปกล้าเถียงงั้นเรอะ....เหอะแล้วเมื่อกี้มันเรียกว่าอะไรล่ะ"เสียงที่ผ่านออกมาจาก
หัวหน้าใหญ่ทำให้ทุกคนที่นั้งอยู่ที่ประชุมรู้สึกเสียวสันหลัง

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
"....ป่านนี้โซระกำลังฟื่นความทรงจำอยู่สินะ...."เอ็กเซลพูดยิ้มๆกับคนที่นั่งอยู่ข้างๆตน

"นั้นสินะ....แต่ถึงยังไงโซระก็ต้องตื่นอยู่แล้วล่ะ"ชายหนุ่มผมทองก็คงนั้งยิ้มอยู่เช่นกัน

"ถึงอย่างไงฉันก็มีเรื่องดีใจอยู่นะ....ฉันดีใจมากเลยด้วย..."

"ดีใจ??เรื่องอะไรล่ะ....บอกฉันหน่อยสิเอ็กเซล"

"ฉันดีใจที่ได้เจอนายตามที่ต้องการไง...."

......ร็อคซัส......

end.
---------------------------------------------------------------------------------------------------
เอ่อ...เอาฟิคอันนี้ไปอ่านแก้เซ้งก่อนนะคะแหะๆ....พอดีอยู่ๆอย่างแต่งอะไรที่มันดูซึ้งๆ
แต่อ่านไปมาต้องบอกหน่อยว่า(งงอ่ะ!!!!)แต่เนื่องจากลองฟิคให้มันอ่านง่ายขึ้นด้วย
นะคะเนี่ย....แต่ตอนพิมพ์ก็ไม่เข้าใจเหมือนกันนะคะว่าทำไมมีโซระเข้ามาเกี่ยวด้วย
....เลยฟูกเรื่องให้เกี่ยวกับร็อคซัสไปเลย(ฮา)....อย่างไงถ้าไม่รู้เรื่องก็ขออภัยด้วยนะคะ
คนมันรีบนะคะ แหะๆ(รีบพิมพ์นะคะ)

ปล.พยายามให้มันเชื่อมกับภาค1.5และภาค2คะแต่อาจจะงงหน่อยนะคะ...ขอโทษด้วยคะ
thuy 0813 >///<Y
edit @ 2007/09/19 18:27:59