fic KH:we are a student XV
axle & roxas
.....คุณ....ครูซิกบาร์หรอ?.....เราน่าจะเจอเร็วกว่านี้น้า.....
"ดีมิกซ์"เสียงลอยๆมาจากซิกบาร์ทำให้คนที่กำลังอาบน้ำอยู่อดตกใจไม่ได้
(me//>3<ดีมิกซ์อาบน้ำอ่ะ แหะๆ)
"มีอะไรครับ"ดีมิกซ์ตอบกลับไปอย่างร่าเริงเมื่อตนกำลังสระผมอย่างสบายใจอยู่
"นายจะไปโรงเรียนต่อไหม"
"ไปสิครับ...ตอนนี้น่าจะยังเช้าอยู่นะครับ"
"อืม...เดี๋ยวฉันไปพร้อมนายแล้วกันนะ"
"ครับ~~ผมก็อยากมีคนไปเป็นเพื่อนเหมือนกันครับ~~"ดีมิกซ์พูดยิ้มๆก็จะมา
สนใจผมของตนเองต่อ
"รีบๆหน่อยก็ดีนะดีมิกซ์"
"ทำไมล่ะครับ"
"จะสิบเอ็ดโมงแล้วล่ะ"....ทันใดนั้นเสียงในห้องน้ำก็ดังขึ้นบ่นบอกว่าคนในนั้นกำลังรีบ...
โครม!!!!เสียงแรงกระแทกจากห้องน้ำดันออกมายังห้องที่ซิกบาร์อยู่...
"เป็นอะไรหรือเปล่าดีมิกซ์"ซิกบาร์เดินไปใกล้หน้าห้องน้ำ
"ม่ายเป็นไรครับ~~"ดีมิกซ์พูดมึนๆเมื่อตนดันลื่นล้มโดยยาสระผมที่ตนพึ่งล้างออกนั้นเอง...
"ก็ดีแล้ว...ว่าแต่วันนี้...อืมวันจันทร์พวกนาย(สภานักเรียน)เรียนคาบบ่ายไม่ใช่หรอ"
"........จริงด้วย!!!!!!!........"ดีมิกซ์พูดพลางพะยุงตัวเองขึ้นมาพร้อมกับความดีใจ
"แต่นี้สิบเอ็ดโมงแล้วน้า~~...รีบๆหน่อยแล้วกัน"
"ครับ~~~"
ไปนานเวลาก็ผ่านไปอย่างรวดเร็ว....แต่ก็เดินไปพร้อมกับดีมิกซ์ที่พึ่งอาบน้ำเสร็จ...
"สายแล้ว!!!!"ซิกบาร์พูดพลางหยอกล้อ
"ครับ~~ว่าแต่นี่กี่โมงแล้วครับ"ดีมิกซ์พูดพลางเช็ดผมด้วยความเร็วสูง
"......เที่ยง......"
"ว๊าก!!!!!!สายแล้วสายแล้ว...."ดีมิกซ์รีบเช็ดผมเร็วกว่าเดิม...แถมยังโครม!!!!!(อีกแล้ว)
ดีมิกซ์ได้ไปสะดุดพรมพื้นใหญ่....แถมยังล้มแบบหน้าคว้ำอีกต่างหาก
(me//พรมที่เดินเร็วๆแล้วมันจะหนืน...เหมือนมีแรงเสียดทานเลยอ่ะคะ...)
"เป็นอะไรหรือเปล่าเนี่ยดีมิกซ์"ซิกบาร์พูดอย่างเป็นห่วงบวกกับอารมณ์ขันเล็กน้อย
"เอ่อ....น่าจะเป็นนะครับ~~"ดีมิกซ์พูดเสร็จก็รีบเช็ดเลือดกำเดาใหญ่
"....นายเนี่ยก็ซุ่มซ่ามไม่ใช่น้อยเลยนะ"ซิกบาร์พูดยิ้มๆก่อนจะหากระดาษทิษชูมาให้ดีมิกซ์
"ขอบคุณอาจารย์มากนะครับ~~"
"ไม่เป็นไรหรอกน่ะเรื่องเล็กน้อย"
ปัง!!!!!เสียงเปิดประตูที่ขัดอารมณ์ของซิกบาร์ไม่ใช่น้อย...
"อยู่นี้เองหรอ~~"ลาเซเน่พูดเหนื่อยๆ
"มีอะไรล่ะ"ซิกบาร์พูดเซ็งๆ
"จะพาดีมิกซ์ไปที่โรงเรียนด่วน"ลาเซเน่พูดเสียงหอบ
"ทำไมล่ะ...เค้าเป็นอะไรหรอ"
"เร็วเข้า....รีบพาไปโรงเรียนเร็วเข้า"ลาเซเน่เร่ง
"อืมๆ"ซิกบาร์รีบวิ่งสุดชีวิต...พลางลากดีมิกซ์มาด้วยโดยไม่รู้ว่าทำไมต้องทำ
ตามที่ลาเซเน่พูดแล้วในที่สุดก็ออกมานอกบ้านลาเซเน่ซักที่....
พรึบ!!!!น้ำค่อยๆมาหุ้มตัวดีมิกซ์อย่างช้าๆ....
"เฮ้ย!!!!ดีมิกซ์"ซิกบาร์พูดอย่างตกใจ
"......"ดีมิกซ์เงียบ
"ดีมิกซ์เป็นอะไรหรือเปล่า"
"แย่แล้วล่ะซิกบาร์"ลาเซเน่นั่งลีมูซีนตามมา
"ทำไมล่ะ(แล้วทำไมไม่ให้ตูนั่งลีมูซีนมาว่ะเนี่ย)"ซิกบาร์ยังคงตกใจอยู่
"ดีมิกซ์มันหิวน่ะ"ลาเซเน่พูดหน้าเซ็ง
"แล้วน้ำนี่มันขึ้นมานี่เพราะหิวหรอ"
"น่าจะใช่นะ...พอดีพึ่งจะจำตอนที่ได้ยินเสียงตะโกนของดีมิกซ์แล้วจำได้ว่า...
ยังไม่ได้ให้ทานข้าวเลยซักมื้อนึ่งน่ะ แหะๆ"ลาเซเน่พูดยิ้มๆพร้อมกับเกาหัวไปพลางๆ
"แล้วจะทำอย่างไงล่ะ"
"แค่ทำให้หายหิวก็พอแล้ว"
".....ต้องเอาอาหารมาใช่ใหมเนี่ย"
"อืม~~(ว่าแต่คราวนี้สงสัยจะหิวหนักนะเนี่ย....ตอนนั้นที่อยู่กับเอ็กเซลยังหาย
เองได้เลยนี่น้า...แถมยัรู้สึกตัวอีกต่างหาก)"
ซิกบาร์รีบควักกระเป๋าตัวเองออกมา....เงินในกระเป๋ามา.....ห้าบาท....
(ซิกบาร์//ทำไมตังค์ตูน้อยจัง!!!)
"ไร้ประโยชน์จริงๆ"ลาเซเน่พูดพลางถอนหายใจเมื่อเห็นเงินในกระเป๋า
ของครูที่เคยเคารพ...
"โธ่~~ก็ฉันพึ่งจะซื้อของกินหม้อไฟเมื่อวานเองนี่"
"....อยู่คนเดียวแล้วกินหม้อไฟเนี่ยนะ...."
"ก็มันอยากนี่น้า...แล้วก็ใครบอกว่าฉันกินคนเดียว...กินกับลุกซอร์ดด้วยนะ"
"....เอ่อไม่เถียงและ....เอานี่ไปหาของกินให้ดีมิกซ์ซะ"ลาเซเน่หยิบแบงค์
พันให้แล้วก็หายไปเลย~~
"เอ่อ...ทำไงดีเนี่ย...ดีมิกซ์ก็เป็นซะที่กลางแจ้งเชี่ยว"
.....ถ้าไปซื้อข้าวให้ดีมิกซ์แล้วถ้าเกิดมีคนพาตัวไปล่ะ....คิดสิๆว่าจะทำอย่างไงดี.....
"คิดไม่ออกอ่ะ"ซิกบาร์พูดหง่อยๆ
ซ่า!!!!!!!เสียงน้ำที่ห่อหุ่มดีมิกซ์ไว้อยู่...ก็ค่อยๆสลายไป...
"เอ๊ะ!!!!"ซิกบาร์หันไปมองทางดีมิกซ์
"อ๋อย~~อิ่มจัง"ดีมิกซ์พูดยิ้มๆอย่างอารมณ์ดี
"ห๋า!!!!!"ซิกบาร์ยังคงตะลึงอยู่
"เอ่อ...ผมจะอธิบายอย่างไงดีล่ะครับเนี่ย"ดีมิกซ์พูดพลางเกาหัว
"เอ่อมันคงไม่ใช่เรื่องตลกใช้ไหมเนี่ย"ซิกบาร์ยังคงตะลึงอยู่
"มันเป็นความสามรถน่ะครับแล้วเวลาผมหิวมันจะค่อยสร้างอาหารให้ผมครับ...อร่อยมากเลย~~"
"หรอ...แล้วเงินพันนึ่งเนี่ยล่ะ"ซิกบาร์พูดพลางมองมือที่กำแบงค์พังอยู่
"เก็บไว้เถอะครับ~~ลาเซเน่คงรู้เรื่องตั้งแต่แรกแล้วล่ะครับ แหะๆ"
"......นายเนี่ยที่หน้าที่หลังก็หันบอกกันบ้างสิ....อย่าให้ฉันเป็นห่วงแบบนี้อีกล่ะ"
"ครับ~~~~"
++++++++++++++++++++++++++++++
"เสร็จแล้วครับรุ่นพี่"ร็อกซัสพูดพลางถือชุดเมทออกมาพร้อมกับเปลี่ยน
เป็นชุดนักเรียนอย่างเรียบร้อย
"เสร็จแล้วหรอ~~"เอ็กเซลพูดยิ้มๆ
"ว่าแต่พวกเราไม่ต้องเรียนหรอครับเนี่ย"
"เดี๋ยวก็เรียนแล้วล่ะ...ก็วันนี้เค้าเรียนคาบบ่ายกัน"
"หรอครับ~~ทำไมผมไม่เห็นรู้เรื่องเลย"
"ชั่งเถอะ...ยังไงก็ไปห้องสภาได้แล้วล่ะ"ว่าแล้วเอ็กเซลก็เดินนำหน้าเช่นเดิม
.....ร็อกซัสที่เดินตามหลังต้อยๆกลับคิดถึงสิ่งที่ผ่านมานานมาแล้วพอสมควร
....ฝีเท้าของร็อกซัสหยุดนิ่งไปซักพักก่อนจะค่อยๆจำได้ว่าตนเคยติดอยู่ในป่า
ต้องห้ามตอนวันแรกๆแล้ว....ก็....กุญแจยักษ์!!!!!!!......
"จริงด้วยสิ"ร็อกซัสพูดเสียงดังพอสมวรทำให้คนที่นำหน้าหันมามองแล้วทำ
หน้าสงสัยเล็กน้อยว่าระยะทางของทั้งสองมันห่างผิดปกติ
"มีอะไรหรอร็อกซัส"เอ็กเซลเดินกลับมาหาร็อกซัสใหม่
"ผม...(จะบอกว่าจำเรื่องแบบนี้ก็นะ...ถ้ารุ่นพี่ดีมิกซ์อยู่ก็ดีสิ...เอ๊ะ!!!!)ผมลืมรุ่นพี่ดีมิกซ์"
ร็อกซัสพูดอย่างตกใจ
"นั้นสินะ......เฮ้ย!!!ลืมดีมิกซ์"เอ็กเซลพูดพลางมองนาฬิกาโรงเรียน....
สิบเอ็ดโมงสี่สิบห้า....ว่าแล้วเอ็กเซลก็หันมายิ้มๆกับร็อกซัสพร้อมกับพูดว่า
"จะลองโดดเรียนดูไหมล่ะร็อกซัส"
"รุ่นพี่....ผม....ก็อยากไปเหมือนกันครับ~~"
"อืม...ดีเลยงั้น...ไปกันเถอะ"....เด็กหนุ่มผมแดงพยายามเลือกที่ที่ดีที่สุดคือ
...หน้าต่าง...แล้วทั้งสองก็กระโดดลงไปยังพื้นชั้นล่าง
.....รู้สึกว่าการโดดลงมาเนี่ยเหมือนระบายอารมณ์อย่างไงก็ไม่รู้....โล่งใจจังเลย....
"อ๋อย~~รุ่นพี่เจ็บไหมครับ"ร็อกซัสพูดเสร็จก็รีบปัดชุดนักเรียนเต็มที่โดย
แอบเหล่ไปหารุ่นพี่ที่แสน(จะ)ดีเล็กน้อย
"เจ็บ~~"เอ็กเซลตอนนี้หน้าคงจมดินที่พื้นไปแล้ว
....และทำให้เงาที่หลังพุ่มไม้สั่นไหวเล็กน้อย.....
"เป็นอะไรหรือเปล่า"ดูเหมือน...ชายหนุ่ม(?)คนนึ่งได้ลุกจากการหลับไหล
หลังพุ่มไม้มานานก็ต้องตื่นจากฝันอันยาวนานกับเสียงที่ออกโวยวายเล็กน้อย...
"ไม่เป็นอะไรมากหรอครับ แหะๆ"ร็อกซัสพูดพลางประคองตัวเอ็กเซลขึ้น
".....ไม่เป็นอะไรมากจริงนะ"คำพูดนั้นทำให้ร็อกซัสหันไปหารุ่นพี่ตัวเองเล็กน้อย
"อุ๊บ~~รุ่นพี่"ร็อกซัสทำหน้าอดกลั้นเสียงหัวเราะเต็มที่
"ร็อกซัสหน้าฉันมีอะไรหรือเปล่าเนี่ย"เอ็กเซลพูดเซ็งๆ
"มีครับมามากด้วยแหละ....อุ๊บ....555+"หลังจากที่ร็อกซัสได้อดกลั้นมานานก็ได้ระบายซักที
......หน้าเราเป็นอะไรไปเนี่ยร็อกซัสถึงได้หัวเราะขนาดนี่....อายโว๊ย!!!!!!!......
เอ๊ะ!!!!แล้วคนที่อยู่ข้างๆร็อกซัสนั้นใครล่ะ....
To Be Con.
อันนี้ยังคิดไม่ออกนะคะว่าจะให้คนใหม่ที่ออกมาเนี่ยชื่ออะไรแต่ก็จะลองคิดดูแล้วกันนะคะ(เหงื่อตก)
แหะๆอย่างไงก็ขอบคุณที่ติดตามงานดองๆนี้ด้วยนะคะ....หุหุแอบเห็นพี่วาดเซซิออนจังอยู่สงสัยจะลง
บล็อคแน่เลย
ปล.ขอเอา....ออกหน่อยนะคะพอดีมันเริ่มยาว(มากๆ)เลยแหะๆ...ว่าแต่
ตอน15แล้วหรอเนี่ยเรื่องนี้คงอีกไกล(คนอ่าน:ไม่น้า!!!!จะอ่านเรื่องอื่น)
....โปรดรอโอกาสว่างคะ แหะๆ(เรื่องนี้จบก็เรื่องใหม่ทันทีค้า~~)....
แล้วเมื่อไรจะจบล่ะเนี่ย...
คือว่างานนี้เป็นงานที่จัดขึ้นที่ศูนย์การประชุมแห่งชาติสิริกิติ์....ครั้งนี้ก็เป็นสัปดาห์หนังสือเช่นเดิมแต่
ทีว่ามันเป็นงานเกี่ยวกับการ์ตูนโดยเฉพาะนะคะมีตั้งแต่วันที่25-29ค้า~~(ทุกคน//ตูรู้แล้ว!!!!)แหะๆ
แต่อย่างไงก็อยากไปอยู่คะเพราะว่าเค้ามีประกวดCOSPIAY!!!!ว้าว~~ไม่ไปไม่ได้เลย หุหุ....
เราเลยไปขอพี่ซักหน่อย....พี่บอกว่าอืมๆตามใจ....(ว้าว~~สวรรค์)....แถมไปวันอาทิตย์อีกด้วยอ่ะ
...วันสุดท้ายคนเยอะไหมเนี่ยอย่างไงก็ไม่ต้องคิดมานะคะเงินไม่ค่อยมีก็ไม่ค่อยมีของกลับมามาก
หรอกคะ แหะๆ....โชคดีล่ะกันนะคะขอแปะแค่นี้แหละคะ
ปล.1ต้องขอบคุณพี่เบริออนมากๆนะคะที่อุสาห์บอกวิธีแก้ธีมเล็กๆน้อยๆ(ซึ้ง)และอย่างไงก็ขอบคุณ
ทุกคนด้วยนะคะ
edit @ 2007/07/28 15:04:00
axle & roxas
.....คุณ....ครูซิกบาร์หรอ?.....เราน่าจะเจอเร็วกว่านี้น้า.....
"ดีมิกซ์"เสียงลอยๆมาจากซิกบาร์ทำให้คนที่กำลังอาบน้ำอยู่อดตกใจไม่ได้
(me//>3<ดีมิกซ์อาบน้ำอ่ะ แหะๆ)
"มีอะไรครับ"ดีมิกซ์ตอบกลับไปอย่างร่าเริงเมื่อตนกำลังสระผมอย่างสบายใจอยู่
"นายจะไปโรงเรียนต่อไหม"
"ไปสิครับ...ตอนนี้น่าจะยังเช้าอยู่นะครับ"
"อืม...เดี๋ยวฉันไปพร้อมนายแล้วกันนะ"
"ครับ~~ผมก็อยากมีคนไปเป็นเพื่อนเหมือนกันครับ~~"ดีมิกซ์พูดยิ้มๆก็จะมา
สนใจผมของตนเองต่อ
"รีบๆหน่อยก็ดีนะดีมิกซ์"
"ทำไมล่ะครับ"
"จะสิบเอ็ดโมงแล้วล่ะ"....ทันใดนั้นเสียงในห้องน้ำก็ดังขึ้นบ่นบอกว่าคนในนั้นกำลังรีบ...
โครม!!!!เสียงแรงกระแทกจากห้องน้ำดันออกมายังห้องที่ซิกบาร์อยู่...
"เป็นอะไรหรือเปล่าดีมิกซ์"ซิกบาร์เดินไปใกล้หน้าห้องน้ำ
"ม่ายเป็นไรครับ~~"ดีมิกซ์พูดมึนๆเมื่อตนดันลื่นล้มโดยยาสระผมที่ตนพึ่งล้างออกนั้นเอง...
"ก็ดีแล้ว...ว่าแต่วันนี้...อืมวันจันทร์พวกนาย(สภานักเรียน)เรียนคาบบ่ายไม่ใช่หรอ"
"........จริงด้วย!!!!!!!........"ดีมิกซ์พูดพลางพะยุงตัวเองขึ้นมาพร้อมกับความดีใจ
"แต่นี้สิบเอ็ดโมงแล้วน้า~~...รีบๆหน่อยแล้วกัน"
"ครับ~~~"
ไปนานเวลาก็ผ่านไปอย่างรวดเร็ว....แต่ก็เดินไปพร้อมกับดีมิกซ์ที่พึ่งอาบน้ำเสร็จ...
"สายแล้ว!!!!"ซิกบาร์พูดพลางหยอกล้อ
"ครับ~~ว่าแต่นี่กี่โมงแล้วครับ"ดีมิกซ์พูดพลางเช็ดผมด้วยความเร็วสูง
"......เที่ยง......"
"ว๊าก!!!!!!สายแล้วสายแล้ว...."ดีมิกซ์รีบเช็ดผมเร็วกว่าเดิม...แถมยังโครม!!!!!(อีกแล้ว)
ดีมิกซ์ได้ไปสะดุดพรมพื้นใหญ่....แถมยังล้มแบบหน้าคว้ำอีกต่างหาก
(me//พรมที่เดินเร็วๆแล้วมันจะหนืน...เหมือนมีแรงเสียดทานเลยอ่ะคะ...)
"เป็นอะไรหรือเปล่าเนี่ยดีมิกซ์"ซิกบาร์พูดอย่างเป็นห่วงบวกกับอารมณ์ขันเล็กน้อย
"เอ่อ....น่าจะเป็นนะครับ~~"ดีมิกซ์พูดเสร็จก็รีบเช็ดเลือดกำเดาใหญ่
"....นายเนี่ยก็ซุ่มซ่ามไม่ใช่น้อยเลยนะ"ซิกบาร์พูดยิ้มๆก่อนจะหากระดาษทิษชูมาให้ดีมิกซ์
"ขอบคุณอาจารย์มากนะครับ~~"
"ไม่เป็นไรหรอกน่ะเรื่องเล็กน้อย"
ปัง!!!!!เสียงเปิดประตูที่ขัดอารมณ์ของซิกบาร์ไม่ใช่น้อย...
"อยู่นี้เองหรอ~~"ลาเซเน่พูดเหนื่อยๆ
"มีอะไรล่ะ"ซิกบาร์พูดเซ็งๆ
"จะพาดีมิกซ์ไปที่โรงเรียนด่วน"ลาเซเน่พูดเสียงหอบ
"ทำไมล่ะ...เค้าเป็นอะไรหรอ"
"เร็วเข้า....รีบพาไปโรงเรียนเร็วเข้า"ลาเซเน่เร่ง
"อืมๆ"ซิกบาร์รีบวิ่งสุดชีวิต...พลางลากดีมิกซ์มาด้วยโดยไม่รู้ว่าทำไมต้องทำ
ตามที่ลาเซเน่พูดแล้วในที่สุดก็ออกมานอกบ้านลาเซเน่ซักที่....
พรึบ!!!!น้ำค่อยๆมาหุ้มตัวดีมิกซ์อย่างช้าๆ....
"เฮ้ย!!!!ดีมิกซ์"ซิกบาร์พูดอย่างตกใจ
"......"ดีมิกซ์เงียบ
"ดีมิกซ์เป็นอะไรหรือเปล่า"
"แย่แล้วล่ะซิกบาร์"ลาเซเน่นั่งลีมูซีนตามมา
"ทำไมล่ะ(แล้วทำไมไม่ให้ตูนั่งลีมูซีนมาว่ะเนี่ย)"ซิกบาร์ยังคงตกใจอยู่
"ดีมิกซ์มันหิวน่ะ"ลาเซเน่พูดหน้าเซ็ง
"แล้วน้ำนี่มันขึ้นมานี่เพราะหิวหรอ"
"น่าจะใช่นะ...พอดีพึ่งจะจำตอนที่ได้ยินเสียงตะโกนของดีมิกซ์แล้วจำได้ว่า...
ยังไม่ได้ให้ทานข้าวเลยซักมื้อนึ่งน่ะ แหะๆ"ลาเซเน่พูดยิ้มๆพร้อมกับเกาหัวไปพลางๆ
"แล้วจะทำอย่างไงล่ะ"
"แค่ทำให้หายหิวก็พอแล้ว"
".....ต้องเอาอาหารมาใช่ใหมเนี่ย"
"อืม~~(ว่าแต่คราวนี้สงสัยจะหิวหนักนะเนี่ย....ตอนนั้นที่อยู่กับเอ็กเซลยังหาย
เองได้เลยนี่น้า...แถมยัรู้สึกตัวอีกต่างหาก)"
ซิกบาร์รีบควักกระเป๋าตัวเองออกมา....เงินในกระเป๋ามา.....ห้าบาท....
(ซิกบาร์//ทำไมตังค์ตูน้อยจัง!!!)
"ไร้ประโยชน์จริงๆ"ลาเซเน่พูดพลางถอนหายใจเมื่อเห็นเงินในกระเป๋า
ของครูที่เคยเคารพ...
"โธ่~~ก็ฉันพึ่งจะซื้อของกินหม้อไฟเมื่อวานเองนี่"
"....อยู่คนเดียวแล้วกินหม้อไฟเนี่ยนะ...."
"ก็มันอยากนี่น้า...แล้วก็ใครบอกว่าฉันกินคนเดียว...กินกับลุกซอร์ดด้วยนะ"
"....เอ่อไม่เถียงและ....เอานี่ไปหาของกินให้ดีมิกซ์ซะ"ลาเซเน่หยิบแบงค์
พันให้แล้วก็หายไปเลย~~
"เอ่อ...ทำไงดีเนี่ย...ดีมิกซ์ก็เป็นซะที่กลางแจ้งเชี่ยว"
.....ถ้าไปซื้อข้าวให้ดีมิกซ์แล้วถ้าเกิดมีคนพาตัวไปล่ะ....คิดสิๆว่าจะทำอย่างไงดี.....
"คิดไม่ออกอ่ะ"ซิกบาร์พูดหง่อยๆ
ซ่า!!!!!!!เสียงน้ำที่ห่อหุ่มดีมิกซ์ไว้อยู่...ก็ค่อยๆสลายไป...
"เอ๊ะ!!!!"ซิกบาร์หันไปมองทางดีมิกซ์
"อ๋อย~~อิ่มจัง"ดีมิกซ์พูดยิ้มๆอย่างอารมณ์ดี
"ห๋า!!!!!"ซิกบาร์ยังคงตะลึงอยู่
"เอ่อ...ผมจะอธิบายอย่างไงดีล่ะครับเนี่ย"ดีมิกซ์พูดพลางเกาหัว
"เอ่อมันคงไม่ใช่เรื่องตลกใช้ไหมเนี่ย"ซิกบาร์ยังคงตะลึงอยู่
"มันเป็นความสามรถน่ะครับแล้วเวลาผมหิวมันจะค่อยสร้างอาหารให้ผมครับ...อร่อยมากเลย~~"
"หรอ...แล้วเงินพันนึ่งเนี่ยล่ะ"ซิกบาร์พูดพลางมองมือที่กำแบงค์พังอยู่
"เก็บไว้เถอะครับ~~ลาเซเน่คงรู้เรื่องตั้งแต่แรกแล้วล่ะครับ แหะๆ"
"......นายเนี่ยที่หน้าที่หลังก็หันบอกกันบ้างสิ....อย่าให้ฉันเป็นห่วงแบบนี้อีกล่ะ"
"ครับ~~~~"
++++++++++++++++++++++++++++++
"เสร็จแล้วครับรุ่นพี่"ร็อกซัสพูดพลางถือชุดเมทออกมาพร้อมกับเปลี่ยน
เป็นชุดนักเรียนอย่างเรียบร้อย
"เสร็จแล้วหรอ~~"เอ็กเซลพูดยิ้มๆ
"ว่าแต่พวกเราไม่ต้องเรียนหรอครับเนี่ย"
"เดี๋ยวก็เรียนแล้วล่ะ...ก็วันนี้เค้าเรียนคาบบ่ายกัน"
"หรอครับ~~ทำไมผมไม่เห็นรู้เรื่องเลย"
"ชั่งเถอะ...ยังไงก็ไปห้องสภาได้แล้วล่ะ"ว่าแล้วเอ็กเซลก็เดินนำหน้าเช่นเดิม
.....ร็อกซัสที่เดินตามหลังต้อยๆกลับคิดถึงสิ่งที่ผ่านมานานมาแล้วพอสมควร
....ฝีเท้าของร็อกซัสหยุดนิ่งไปซักพักก่อนจะค่อยๆจำได้ว่าตนเคยติดอยู่ในป่า
ต้องห้ามตอนวันแรกๆแล้ว....ก็....กุญแจยักษ์!!!!!!!......
"จริงด้วยสิ"ร็อกซัสพูดเสียงดังพอสมวรทำให้คนที่นำหน้าหันมามองแล้วทำ
หน้าสงสัยเล็กน้อยว่าระยะทางของทั้งสองมันห่างผิดปกติ
"มีอะไรหรอร็อกซัส"เอ็กเซลเดินกลับมาหาร็อกซัสใหม่
"ผม...(จะบอกว่าจำเรื่องแบบนี้ก็นะ...ถ้ารุ่นพี่ดีมิกซ์อยู่ก็ดีสิ...เอ๊ะ!!!!)ผมลืมรุ่นพี่ดีมิกซ์"
ร็อกซัสพูดอย่างตกใจ
"นั้นสินะ......เฮ้ย!!!ลืมดีมิกซ์"เอ็กเซลพูดพลางมองนาฬิกาโรงเรียน....
สิบเอ็ดโมงสี่สิบห้า....ว่าแล้วเอ็กเซลก็หันมายิ้มๆกับร็อกซัสพร้อมกับพูดว่า
"จะลองโดดเรียนดูไหมล่ะร็อกซัส"
"รุ่นพี่....ผม....ก็อยากไปเหมือนกันครับ~~"
"อืม...ดีเลยงั้น...ไปกันเถอะ"....เด็กหนุ่มผมแดงพยายามเลือกที่ที่ดีที่สุดคือ
...หน้าต่าง...แล้วทั้งสองก็กระโดดลงไปยังพื้นชั้นล่าง
.....รู้สึกว่าการโดดลงมาเนี่ยเหมือนระบายอารมณ์อย่างไงก็ไม่รู้....โล่งใจจังเลย....
"อ๋อย~~รุ่นพี่เจ็บไหมครับ"ร็อกซัสพูดเสร็จก็รีบปัดชุดนักเรียนเต็มที่โดย
แอบเหล่ไปหารุ่นพี่ที่แสน(จะ)ดีเล็กน้อย
"เจ็บ~~"เอ็กเซลตอนนี้หน้าคงจมดินที่พื้นไปแล้ว
....และทำให้เงาที่หลังพุ่มไม้สั่นไหวเล็กน้อย.....
"เป็นอะไรหรือเปล่า"ดูเหมือน...ชายหนุ่ม(?)คนนึ่งได้ลุกจากการหลับไหล
หลังพุ่มไม้มานานก็ต้องตื่นจากฝันอันยาวนานกับเสียงที่ออกโวยวายเล็กน้อย...
"ไม่เป็นอะไรมากหรอครับ แหะๆ"ร็อกซัสพูดพลางประคองตัวเอ็กเซลขึ้น
".....ไม่เป็นอะไรมากจริงนะ"คำพูดนั้นทำให้ร็อกซัสหันไปหารุ่นพี่ตัวเองเล็กน้อย
"อุ๊บ~~รุ่นพี่"ร็อกซัสทำหน้าอดกลั้นเสียงหัวเราะเต็มที่
"ร็อกซัสหน้าฉันมีอะไรหรือเปล่าเนี่ย"เอ็กเซลพูดเซ็งๆ
"มีครับมามากด้วยแหละ....อุ๊บ....555+"หลังจากที่ร็อกซัสได้อดกลั้นมานานก็ได้ระบายซักที
......หน้าเราเป็นอะไรไปเนี่ยร็อกซัสถึงได้หัวเราะขนาดนี่....อายโว๊ย!!!!!!!......
เอ๊ะ!!!!แล้วคนที่อยู่ข้างๆร็อกซัสนั้นใครล่ะ....
To Be Con.
อันนี้ยังคิดไม่ออกนะคะว่าจะให้คนใหม่ที่ออกมาเนี่ยชื่ออะไรแต่ก็จะลองคิดดูแล้วกันนะคะ(เหงื่อตก)
แหะๆอย่างไงก็ขอบคุณที่ติดตามงานดองๆนี้ด้วยนะคะ....หุหุแอบเห็นพี่วาดเซซิออนจังอยู่สงสัยจะลง
บล็อคแน่เลย
ปล.ขอเอา....ออกหน่อยนะคะพอดีมันเริ่มยาว(มากๆ)เลยแหะๆ...ว่าแต่
ตอน15แล้วหรอเนี่ยเรื่องนี้คงอีกไกล(คนอ่าน:ไม่น้า!!!!จะอ่านเรื่องอื่น)
....โปรดรอโอกาสว่างคะ แหะๆ(เรื่องนี้จบก็เรื่องใหม่ทันทีค้า~~)....
แล้วเมื่อไรจะจบล่ะเนี่ย...
...ว่าด้วยเรื่องงานCOMICS FESTIVAL2007...
คือว่างานนี้เป็นงานที่จัดขึ้นที่ศูนย์การประชุมแห่งชาติสิริกิติ์....ครั้งนี้ก็เป็นสัปดาห์หนังสือเช่นเดิมแต่
ทีว่ามันเป็นงานเกี่ยวกับการ์ตูนโดยเฉพาะนะคะมีตั้งแต่วันที่25-29ค้า~~(ทุกคน//ตูรู้แล้ว!!!!)แหะๆ
แต่อย่างไงก็อยากไปอยู่คะเพราะว่าเค้ามีประกวดCOSPIAY!!!!ว้าว~~ไม่ไปไม่ได้เลย หุหุ....
เราเลยไปขอพี่ซักหน่อย....พี่บอกว่าอืมๆตามใจ....(ว้าว~~สวรรค์)....แถมไปวันอาทิตย์อีกด้วยอ่ะ
...วันสุดท้ายคนเยอะไหมเนี่ยอย่างไงก็ไม่ต้องคิดมานะคะเงินไม่ค่อยมีก็ไม่ค่อยมีของกลับมามาก
หรอกคะ แหะๆ....โชคดีล่ะกันนะคะขอแปะแค่นี้แหละคะ
ปล.1ต้องขอบคุณพี่เบริออนมากๆนะคะที่อุสาห์บอกวิธีแก้ธีมเล็กๆน้อยๆ(ซึ้ง)และอย่างไงก็ขอบคุณ
ทุกคนด้วยนะคะ
edit @ 2007/07/28 15:04:00
