วันนี้วันที่แสนจะดีที่หยุดเรียนหลังสอบแหะๆ....ทางเราจึงจัดการแต่งฟิคตอนพิเศษ
กันหน่อยค้า~~เป็นเกี่ยวกับ....ย้อนอดีต(อีกแล้ว)ซึ่งพอไปเป็นภาพของพี่ตัวเองที่ลง
บล็อคเลยก็อดที่จะแต่งฟิคเลยคะ...เราก็เลยแต่งฟิคฉลอง(สอบตกTTATT...เสี่ยว
ตอนรู้ผลจังเลย)...เราเลยแต่งฟิคตอนย้อนวัยของเอ็กเซลเช่นเดิมคะ >w<b แต่นี่จะเป็นการย้อนเอ็กเซลกับดีมิกซ์เช่นเดิม(อีกแล้ว...)แต่!!!ทางเราไม่โชตะ
(ครั้งที่แล้วแต่งตอนประถม...จะลองไปอ่านใหม่ก็ได้ค้า)แล้วเราจะกลายเป็นเด็ก
หนุ่มวัย15ปีแทน(หุหุ...กำลังหล่อ...หรือน่ารักกันเนี่ย)และแล้วเราจะรู้สึกได้ว่าซิกบาร์
ในบล็อคของพี่เค้าจะวาดได้น่ารักหลายๆจริง...หรือว่าเราจะแต่งซิกบาร์ดีอ่ะ......คิด
หนักเลย.....ไม่เป็นไรทางเราใจดีแต่งใน2เรื่อง!!!!!!!(โอ๊ย!!!เหนื่อยตาย)อย่างไงก็จะ
ลงฟิคเนื้อหาจริงๆวัน...เสาร์หรอไม่ก็อาทิตย์นี้หรือไม่ก็หน้านะคะ....งั้นเรามาติดตาม
ฟิคของเอ็กเซลและดีมิกซ์กันค้า~~~ที่จะลงอาทิตย์หน้าหรือไม่ก็ฉลองวันเกิดเลยนะ
คะก็เรื่องซิกบาร์นี่ล่ะคะ แหะๆ(เช็ดเหงื่อ)
ปล.เอ็กเซลกับตอน15ปีคิดว่าจะให้ผมตกตามแบบพี่สาวดีกว่า แหะๆส่วนดีมิกซ์
ให้ผมเสยเช่นเดิมค้า~~....โอ๊ะ!!!โม้นานไปหน่อย
fic KH:we are a student~~the day~~
axel & demyx (ไม่วายนะคะ...หรือเปล่า)
.....ปิดเทอมหน้าร้อนได้เริ่มต้นขึ้น....หลังจากเด็กๆทั้งหลายรอมาแสนนาน.....
บรรยากาศภายในห้องเรียนเล็กๆห้องนึ่งมีเพียงเด็กนักเรียนเพียงสองสามคนเท่านั้น...
"อะ...เอ็กเซลปิดเทอม....นี่ไปไหนดีล่ะ"ดีมิกซ์พูดเสียงขาดหายไปบ้างช่วงเนื่อง
จากตนเริ่มจะเปลี่ยนเสียงเป็นเสียงแตกหนุ่มซะแล้ว
"ยังไม่รู้เหมือนกันน่ะ"เอ็กเซลพูดพลางมานั่งยังโต๊ะเรียนประจำของตน
"แล้วเราจะลองไปเที่ยวกันบ้างไหมล่ะ"ดีมิกซ์ถามยิ้มๆ
"โทษทีนะดีมิกซ์ฉันต้องไปเรียนเสริมน่ะ"เอ็กเซลพูดเสียงหง่อยๆ
"ไม่เป็นไรนี่แม่นายคงอยากให้นายอยู่ที่หนึ่งตลอดไป"
"แต่ฉันก็อยากไปกับนายอยู่เหมือนกันนะ"
"งั้นนายเลิกเรียนเมื่อไรเราก็มาเจอกันสิ"
"อืม...เลิกสามทุ่มน่ะ"
"นายเรียนภาคค่ำหรอ?"
"อืม~~ก็หมายความว่าฉันก็ว่างตอนเช้าๆไง"
"จริงด้วยๆงั้นเดี๋ยวเราไปเที่ยวกันตอนเช้าก็ดีนะ...งั้นพรุ่งนี้เจอกัน...อืม...เก้าโมงแล้วกัน"
"ที่ไหนล่ะ"
"อืม~~ไปดูปลาโลมากันไหมล่ะ..."
"เอาสิ...แต่ฉันไม่ค่อยชอบที่ที่มันมีน้ำเลยอ่ะ"
"ไม่เห็นเป็นอะไรเลยมีฉันอยู่ทั้งคน"
"อืม~~"
"ฉันกลับบ้านก่อนนะ"เสียงในห้องคนนึ่งที่นั่งเงียบมานานก็เอ่ยปาก
"บาย~~ลาเซเน่"ดีมิกซ์พูดพลางโบกมือ
"อืม"ลาเซเน่ยิ้มๆแล้วก็หายไป...จนเหลือเพียงสองคน
"ลาเซเน่ดูเป็นคนเงียบๆดีเนอะ"
"เอ่อ...เห็นเค้าว่ามันมีปัญหาเรื่องครอบครัวน่ะ"
"หรอ~~แย่จังเนอะ"
"ฉันก็ว่างั้นแหละน้า~~"
"ว่าแต่พวกเราก็ได้เวลากลับบ้านกันแล้วล่ะ"เอ็กเซลพูดนิ่ง...
"อืม...ฉันก็ว่าอย่างงั้นล่ะนะ...เย็นมากเลย"ดีมิกซ์พูดเสร็จก็ลุกจากเก้าอี้ที่ตนนั่งมานาน...
....ทั้งสองก้าวเดินออกมาจากอาคารเรียนด้วยเสียงฝีเท้าเพียงเล็กน้อย....
พอออกมาดูข้างนอกแล้วไม่มีวี่แววของคนอื่นในโรงเรียน....
"สงสัยพวกเราจะกลับช้านะเนี่ย"ดีมิกซ์แสยะยิ้ม
"นั้นสิ"เอ็กเซลพูดเหมือนไม่ค่อยสนใจแล้วก็เดินออกไปนอกโรงเรียน
......ทำไมรู้สึกว่าเดี๋ยวนี้ยิ้มยากกว่าแต่ก่อนเยอะเลยนะ.......
"เอ็กเซลเป็นอะไรหรือเปล่า"ดีมิกซ์พูดอย่างเป็นห่วงเมื่อเดินมาถึงบ้านแล้วเอ็กเซลก็ทำตัวนิ่งๆ
"ไปมีอะไรหรอก....เจอกันพรุ่งนี้นะดีมิกซ์"เอ็กเซลพูดเสร็จก็โบกมือให้ดีมิกซ์พร้อมเข้าบ้านไป....
"แน่ใจหรอ.....เอ็กเซล....."ดีมิกซ์พูดหลังจากที่เอ็กเซลเข้าบ้านไปแล้วอย่างเป็นห่วง....
...........เช้าวันรุ่งขึ้นผ่านมาอย่างรวดเร็ว............
"แม่ครับไปก่อนนะ"ดีมิกซ์พูดด้วยความร่าเริ่งก็จะหันไปมองที่บ้านของเอ็กเซล...
"จะไปแล้วหรอ...พึ่งเจ็ดโมงเองน้า"ผู้เป็นแม่ที่ไว้ผมยาวพอประมาณแล้วรวบผมไว้เป็นปมเดียว...
"เอ่อ...ไปก่อนก็ดีเหมือนกันนะครับ"
"อืมๆว่าแต่ไม่รอเจอหน้าบ้านเลยล่ะจะได้ไปด้วยกัน"
"ก็มันไม่ตื่นเต้นนี่น้า...ไปนะครับ~~"ดีมิกซ์ว่าเสร็จก็รีบใส่รองเท้าที่เตรียมไว้
อย่างรวดเร็วพร้อมกับส่งยิ้มให้แม่ของตนน้อยๆก่อนจะปิดประตูลง...พร้อมกับ
เสียงทิ้งท้ายของแม่เล็กน้อย"...ว่าแต่ทำไมแต่งตัวอย่างงี้ล่ะลูก?"
"แม่ผมไปเที่ยวกับดีมิกซ์นะ"เอ็กเซลพูดนิ่งๆพลางมองไปยังผู้เป็นแม่ที่มีผมยาว
ประมาณข้อศอกแล้วก็มีสีแดงที่ดูเด่นไม่น้อย...
"....อืม....เอาสิว่าแต่เอาของมาฝากแม่บ้างน้า~~"ผู้เป็นแม่ของเอ็กเซลพูดยิ้มๆ
"งั้นผมไปก่อนนะ"เอ็กเซลพูดเสร็จก็รีบวิ่งออกไปนอกบ้านทันที...
......เวลาช่างเป็นใจให้คนที่ออกช้า....ก็ช้าเข้าไปอีก......
โอ๊ย!!!!เสียงเด็กผู้ชายผมทองบ่นๆเมื่อถูกชนไปอย่างเต็มแรง
"โทษทีนะเป็นอะไรไหม"เอ็กเซลรีบถามอย่างเป็นห่วงแล้วลุกขึ้นพลางยื่นมือให้คนตรงหน้า
"เป็น"เด็กหนุ่มตอบเย็นๆ
"....เอ่อ.....น้อง(กวนดีนะ)พี่ขอโทษนะพอดีกำลังรีบน่ะ"
"ช่างเถอะ....ผมมันก็แค่เด็กธรรมดาคนนึ่ง(ประถม)"เด็กหนุ่มพูดพลางลุกขึ้น
เองแล้วปัดฝุ่นกับเสื้อที่ตนใส่อยู่
"........(ทำไมพูดได้เจ็บใจดีจัง)เอ่ออย่างไงก็จะให้ทำอะไรถ่ายโทษล่ะ..."
"เลี้ยงไอศกรีมหน่อย"
"แบบไหนล่ะ(มันมีหลายแบบอ่ะ)"
"ที่มันสีฟ้าทั้งแท่งอ่ะ...ไม่รู้จักหรอ"
"ชื่ออะไรล่ะ"
"........"เสียงเด็กหนุ่มเงียบไป
"เอ่อ...เดี๋ยวไปซื้อมาให้ล่ะกันรออยู่ตรงนี้นะ(มั่วแม่งเลยดีไหมเนี่ยไอศกรีมสีฟ้าอะไรกัน)"
ว่าแล้วเอ็กเซลก็รีบติดจรวจเพื่อไปซื้อไอศกรีมอะไรก็ไม่รู้ให้เด็กคนนึ่ง...
"อ่ะนี่"เอ็กเซลพูดพลางยื่นไอศกรีมให้เด็กหนุ่มดู
"ช้า"เด็กหนุ่มตอบอย่างชัดเจน
"เอ่อโทษทีน้า~~ที่ช้าแต่พี่ต้องไปก่อนแล้วล่ะ...โชคดีล่ะ"แล้วเอ็กเซลก็ติดจรวดอย่างเช่นเดิม
เอ็กเซลวิ่งไปอย่างรวดเร็วโดยมีคนมองแผ่นหลังอยู่...อย่างไม่ละสายตาแม้แต่น้อย...
"ร็อกซัส!!!โทษนะที่ให้รอตั้งนาน"เสียงนึ่งดังมาแต่งไกล
"อืม...ไปกันเถอะ"ผู้ที่ถูกเรียกว่าร็อกซัสยิ้มๆก่นจะเดินไปอย่างไม่ค่อยสนใจอะไร
...แต่ก็ยังคิดว่าถ้าหันไปเจอคนนั้นอยู่ก็ยังดี....
......และในที่สุดเอ็กเซลก็ถึงที่หมาย.....แต่ไปแล้วไม่พบวี่แววของเพื่อนซี้......
"ช้า~~~"เสียงนี้ทำให้เอ็กเซลเส้นเลือดกระตุกเล็กน้อย...แล้วคิดว่าจะหันไป(ด่า)
ดีมิกซ์ซักหน่อยแต่ก็ต้องค้างเมื่อ....
"ดีมิกซ์ทำไมแต่งตัวแบบนี้ล่ะ"เอ็กเซลพูดอึ่งๆเมื่อเห็นเพื่อนของตนกำลังใส่ชุดวันพีชอยู่...
"ก็คิดว่าแต่งเป็นผู้ชายแล้วมันจะธรรมดาน่ะสิ แหะๆน่ารักไหมล่ะ"ดีมิกซืพูดยิ้มร่า
"อืม...น่ารักดี(เฮ้ย!!!มันเป็นผู้ชายไม่ใช่หรอ?)"เอ็กเซลพูดเสร็จก็มองเพื่อนซี้
อีกรอบนึ่ง...ผมที่เคยเสยขึ้นบัดนี้ได้ลงมาเหมือนเด็กผู้หญิงทั่วไป...แถมกับชุด
ที่น่าจะขโมยแม่มาและอุปกรณ์ตกแต่งมากมายไมาว่ากระเป๋า...สีม่วง!!!ต่างหู
สร้อยคอกำไล...โอ๊ย!!!!!!!ดีมิกซ์แต่งหญิงนั้นเอง
"ใช่ป่ะ...ฉันก็ว่างั้นแหละ"
"ดีมิกซ์นายอย่าพึ่งเปลี่ยนแปลงตัวเองตอนนี้สิ"
"เปล่า...ฉันแค่แต่งมาหยอกนายเล่นเท่านั้นล่ะ...ว่าแต่เข้าไปข้างในได้ยังล่ะ"
"อืมๆ...วันี้นายน่ารักดีนะดีมิกซ์"
"ห๋า!!!...อืมขอบใจนะเอ็กเซล"ดีมิกซ์รีบวิ่งเข้าไปยังข้างในเพื่อแก้เขินเล็กน้อย
"ทำไม...เวลาอยู่กับนายแล้วรู้สึกมีความสุขดีจังน้า~~ดีมิกซ์....หรือว่าเรา..."
เอ็กเซลเริ่มเหงื่อตกแต่ก็วิ่งตามดีมิกซ์เข้าไป
++++++++++++++++++++++++++++++
"เอ็กเซลวันนี้เที่ยวกันสนุกดีนะ"ดีมิกซ์พูดยิ้มร่า
"อืมๆ...แล้วจะกลับกันยังล่ะดีมิกซ์"เอ็กเซลพูดยิ้มรับ
"เอ่อ....ฉันยังไม่อยากกลับเลยอ่ะเอ็กเซล"
"แล้วอยากจะไปไหนอีกล่ะ"
".....ไม่รู้สิ....."
"งั้นกลับกันเถอะนะ"เอ็กเซลพูดพลางหลบสายตาดีมิกซ์เล็กน้อย...
"....ก็ได้นะ...แล้วนายหลบหน้าหลบตาฉันทำไมล่ะ"
"ฉะ...ฉัน...ไม่มีอะไรนี่"ว่าแล้วเอ็กเซลก็รีบวิ่งหนีไปเลย
"ใจร้ายอ่ะทิ้งให้เค้าอยู่คนเดียว"ดีมิกซ์พูดพลางวิ่งตามเอ็กเซลไป
......และไม่รู้เพราะเหตุใดเอ็กเซลก็ได้หลบหน้าดีมิกซ์.....จนเปิดเรียนปีต่อมาจนได้....
"เอ็กเซล~~ไม่นึกว่าเราจะได้อยู่โรงเรียนเดียวกันอีกนะเนี่ย...แต่ว่าแย่จังที่
ไม่ได้อยู่ห้องเดียวกัน"ดีมิกซ์พูดยิ้มๆ
"อืม"เอ็กเซลพูดนิ่งๆ
"เป็นอะไรไปเปล่า....ว่าแต่ปิดเทอมเห็นแม่นายบอกว่าเรียนหนักจนไม่ได้ออกมาจากบ้านเลยหรอ"
"อืม...(ที่จริงน้าจะบอกว่าหลบหน้าจะดีกว่านะ)"
"เอ็กเซลนายอย่าตอบแต่'อืม'สิ"
"แล้วจะให้ตอบอะไรล่ะ...(ก็ฉันรู้สึกว่าเห็นนายตั้งแต่ตอนนั้นแล้วมัน...รู้สึกดีอย่างไงก็ไม่รู้สิ)"
"นายเนี่ยน้า~~เป็นเพื่อนที่ตลกดีจัง"ดีมิกซ์ว่าเสร็จก็ไปเกาะตัวเอ็กเซล
"นะ...นายจะทำอะไรน่ะ..ดะ...ดีมิกซ์(เราเป็นเพื่อนกันน้า!!!)"
"ห๋า?นายพูดอะไรน่ะฉันไม่เข้าใจ...เราก็ทำตัวตามปกติกันนี่"
"ดีมิกซ์...เราเลิกคบกันเถอะนะ"
"เอ็กเซลนายหมายความว่าอะไรน่ะ"
"แค่นี่ล่ะ"ว่าแล้วเอ็กเซลก็รีบหนีหน้าไป
.......และทั้งสองก็เริ่มเหินห่างขึ้นเรื่อยๆจนทั้งสองก็ได้ถูกเลือกเป็นคน
ในสภา....จนทั้งสองได้เจอกันอีกครั้ง....แต่มันกลับแย่กว่าเดิมเมื่ออีก
คนสนิท....อีกคนก็ออกห่าง.....
จน!!!!ได้เจอคำตอบซักที....เมื่อถึงวันปฐมนิเทศของเด็กปีหนึ่งที่มาใหม่....
"เฮ้อ~ปีนี้ไม่มีใครน่ารักถูกใจซักคน"เอ็กเซลพูดกับเซซิออนที่นั่งอยู่ข้างๆ
"แต่ฉันว่าคนที่ชื่อนามิเนะนั้นก็น่ารักดีนะ"เซซิออนพูดลอยๆ
"นั้นมันนาย...แต่ฉันไม่เห็นใครจะน่าสน...."เอ็กเซลพูดยังไม่ทันจบก็
หันไปเจอเด็กหนุ่มที่นั่งอยู่ใกล้นามิเนะ...แล้วก็ถูกใจจนได้
"นายเป็นไรเอ็กเซลค้างไปเชียว"ลาเซเน่ที่นั่งอยู่ข้างหลังถามงงๆ
"ฉันเจอเด็กน่ารักแล้วล่ะทุกคน"เอ็กเซลพูดอย่างดีใจ
......เด็กคนนั้นแหละที่น่ารักที่สุดในใจฉัน.....เอ๊ะ!!!!แล้วดีมิกซ์ล่ะ.....
ซวยแล้วล่ะสิที่เราอยู่กับมันแล้วมีความสุขคงไม่ได้หมายถึงว่าเราเป็น
เพื่อนที่อยู่กันอย่างอบอุ่นน้า~~........
"เอ่อ...ดีมิกซ์"ครั้งแรกในรอบปีที่เอ็กเซลทักดีมิกซ์ก่อน
"มีอะไรล่ะเอ็กเซล"ดีมิกซ์ยังคงยิ้มให้เหมือนเดิมไปเคยต่างจากปีก่อนๆ
"ฉันขอโทษนะ"
"เรื่องอะไร...ฉันไม่เคยโกรธนายเลยน่ะ"
"ดีมิกซ์นายคือเพื่อนที่ดีที่สุดของฉันนะ"ว่าแล้วเอ็กเซลก็กอดดีมิกซ์แบบ
โล่งใจสุดขีด
"อืมๆ"ดีมิกซ์ตบไหล่เอ็กเซลน้อยๆ....โดยที่ยังงงกับคำพูดของเพื่อนตนอยู่
.....นายคือเพื่อนที่ดีที่สุดของฉันจริงๆเลย....ดีมิกซ์.....
Fin.
เอ่อ...เขียนไปเขียนมาจะให้เอ็กเซลลองให้ดีมิกซ์เป็นรักครั้งแรกดูแต่ว่ามันไม่
...ถูกใจเท่าไรเลยตัดไปเอาเป็นว่าเอ็กเซลมันเข้าใจผิดไปว่าตัวเองชอบดีมิกซ์
แต่ที่จริงเลยแค่เป็นเพื่อนที่อยู่กันอบ่างอบอุ่นนั้นเอง...จะซึ่งดีไหมเนี่ย แหะๆ
อย่างไงก็ขอบคุณที่ติดตามกันมากๆนะค้า~~เดี๋ยวพรุ่งนี้อาจลงเรื่องจริงเลยอ่ะคะ
...ดันลงตอนพิเศษก่อนใช้ไม่ได้เลยนะเรา...ขอโทษค้า~~~บ้างที่ถ้างานเยอะจริงๆ
ก็อาทิตย์หน้านะค้า~~
ปล.ทำไมมันยาวกว่าตอนธรรมดาน้า~~แหะๆ
thuy XIII
edit @ 2007/07/21 17:55:23
กันหน่อยค้า~~เป็นเกี่ยวกับ....ย้อนอดีต(อีกแล้ว)ซึ่งพอไปเป็นภาพของพี่ตัวเองที่ลง
บล็อคเลยก็อดที่จะแต่งฟิคเลยคะ...เราก็เลยแต่งฟิคฉลอง(สอบตกTTATT...เสี่ยว
ตอนรู้ผลจังเลย)...เราเลยแต่งฟิคตอนย้อนวัยของเอ็กเซลเช่นเดิมคะ >w<b แต่นี่จะเป็นการย้อนเอ็กเซลกับดีมิกซ์เช่นเดิม(อีกแล้ว...)แต่!!!ทางเราไม่โชตะ
(ครั้งที่แล้วแต่งตอนประถม...จะลองไปอ่านใหม่ก็ได้ค้า)แล้วเราจะกลายเป็นเด็ก
หนุ่มวัย15ปีแทน(หุหุ...กำลังหล่อ...หรือน่ารักกันเนี่ย)และแล้วเราจะรู้สึกได้ว่าซิกบาร์
ในบล็อคของพี่เค้าจะวาดได้น่ารักหลายๆจริง...หรือว่าเราจะแต่งซิกบาร์ดีอ่ะ......คิด
หนักเลย.....ไม่เป็นไรทางเราใจดีแต่งใน2เรื่อง!!!!!!!(โอ๊ย!!!เหนื่อยตาย)อย่างไงก็จะ
ลงฟิคเนื้อหาจริงๆวัน...เสาร์หรอไม่ก็อาทิตย์นี้หรือไม่ก็หน้านะคะ....งั้นเรามาติดตาม
ฟิคของเอ็กเซลและดีมิกซ์กันค้า~~~ที่จะลงอาทิตย์หน้าหรือไม่ก็ฉลองวันเกิดเลยนะ
คะก็เรื่องซิกบาร์นี่ล่ะคะ แหะๆ(เช็ดเหงื่อ)
ปล.เอ็กเซลกับตอน15ปีคิดว่าจะให้ผมตกตามแบบพี่สาวดีกว่า แหะๆส่วนดีมิกซ์
ให้ผมเสยเช่นเดิมค้า~~....โอ๊ะ!!!โม้นานไปหน่อย
fic KH:we are a student~~the day~~
axel & demyx (ไม่วายนะคะ...หรือเปล่า)
.....ปิดเทอมหน้าร้อนได้เริ่มต้นขึ้น....หลังจากเด็กๆทั้งหลายรอมาแสนนาน.....
บรรยากาศภายในห้องเรียนเล็กๆห้องนึ่งมีเพียงเด็กนักเรียนเพียงสองสามคนเท่านั้น...
"อะ...เอ็กเซลปิดเทอม....นี่ไปไหนดีล่ะ"ดีมิกซ์พูดเสียงขาดหายไปบ้างช่วงเนื่อง
จากตนเริ่มจะเปลี่ยนเสียงเป็นเสียงแตกหนุ่มซะแล้ว
"ยังไม่รู้เหมือนกันน่ะ"เอ็กเซลพูดพลางมานั่งยังโต๊ะเรียนประจำของตน
"แล้วเราจะลองไปเที่ยวกันบ้างไหมล่ะ"ดีมิกซ์ถามยิ้มๆ
"โทษทีนะดีมิกซ์ฉันต้องไปเรียนเสริมน่ะ"เอ็กเซลพูดเสียงหง่อยๆ
"ไม่เป็นไรนี่แม่นายคงอยากให้นายอยู่ที่หนึ่งตลอดไป"
"แต่ฉันก็อยากไปกับนายอยู่เหมือนกันนะ"
"งั้นนายเลิกเรียนเมื่อไรเราก็มาเจอกันสิ"
"อืม...เลิกสามทุ่มน่ะ"
"นายเรียนภาคค่ำหรอ?"
"อืม~~ก็หมายความว่าฉันก็ว่างตอนเช้าๆไง"
"จริงด้วยๆงั้นเดี๋ยวเราไปเที่ยวกันตอนเช้าก็ดีนะ...งั้นพรุ่งนี้เจอกัน...อืม...เก้าโมงแล้วกัน"
"ที่ไหนล่ะ"
"อืม~~ไปดูปลาโลมากันไหมล่ะ..."
"เอาสิ...แต่ฉันไม่ค่อยชอบที่ที่มันมีน้ำเลยอ่ะ"
"ไม่เห็นเป็นอะไรเลยมีฉันอยู่ทั้งคน"
"อืม~~"
"ฉันกลับบ้านก่อนนะ"เสียงในห้องคนนึ่งที่นั่งเงียบมานานก็เอ่ยปาก
"บาย~~ลาเซเน่"ดีมิกซ์พูดพลางโบกมือ
"อืม"ลาเซเน่ยิ้มๆแล้วก็หายไป...จนเหลือเพียงสองคน
"ลาเซเน่ดูเป็นคนเงียบๆดีเนอะ"
"เอ่อ...เห็นเค้าว่ามันมีปัญหาเรื่องครอบครัวน่ะ"
"หรอ~~แย่จังเนอะ"
"ฉันก็ว่างั้นแหละน้า~~"
"ว่าแต่พวกเราก็ได้เวลากลับบ้านกันแล้วล่ะ"เอ็กเซลพูดนิ่ง...
"อืม...ฉันก็ว่าอย่างงั้นล่ะนะ...เย็นมากเลย"ดีมิกซ์พูดเสร็จก็ลุกจากเก้าอี้ที่ตนนั่งมานาน...
....ทั้งสองก้าวเดินออกมาจากอาคารเรียนด้วยเสียงฝีเท้าเพียงเล็กน้อย....
พอออกมาดูข้างนอกแล้วไม่มีวี่แววของคนอื่นในโรงเรียน....
"สงสัยพวกเราจะกลับช้านะเนี่ย"ดีมิกซ์แสยะยิ้ม
"นั้นสิ"เอ็กเซลพูดเหมือนไม่ค่อยสนใจแล้วก็เดินออกไปนอกโรงเรียน
......ทำไมรู้สึกว่าเดี๋ยวนี้ยิ้มยากกว่าแต่ก่อนเยอะเลยนะ.......
"เอ็กเซลเป็นอะไรหรือเปล่า"ดีมิกซ์พูดอย่างเป็นห่วงเมื่อเดินมาถึงบ้านแล้วเอ็กเซลก็ทำตัวนิ่งๆ
"ไปมีอะไรหรอก....เจอกันพรุ่งนี้นะดีมิกซ์"เอ็กเซลพูดเสร็จก็โบกมือให้ดีมิกซ์พร้อมเข้าบ้านไป....
"แน่ใจหรอ.....เอ็กเซล....."ดีมิกซ์พูดหลังจากที่เอ็กเซลเข้าบ้านไปแล้วอย่างเป็นห่วง....
...........เช้าวันรุ่งขึ้นผ่านมาอย่างรวดเร็ว............
"แม่ครับไปก่อนนะ"ดีมิกซ์พูดด้วยความร่าเริ่งก็จะหันไปมองที่บ้านของเอ็กเซล...
"จะไปแล้วหรอ...พึ่งเจ็ดโมงเองน้า"ผู้เป็นแม่ที่ไว้ผมยาวพอประมาณแล้วรวบผมไว้เป็นปมเดียว...
"เอ่อ...ไปก่อนก็ดีเหมือนกันนะครับ"
"อืมๆว่าแต่ไม่รอเจอหน้าบ้านเลยล่ะจะได้ไปด้วยกัน"
"ก็มันไม่ตื่นเต้นนี่น้า...ไปนะครับ~~"ดีมิกซ์ว่าเสร็จก็รีบใส่รองเท้าที่เตรียมไว้
อย่างรวดเร็วพร้อมกับส่งยิ้มให้แม่ของตนน้อยๆก่อนจะปิดประตูลง...พร้อมกับ
เสียงทิ้งท้ายของแม่เล็กน้อย"...ว่าแต่ทำไมแต่งตัวอย่างงี้ล่ะลูก?"
"แม่ผมไปเที่ยวกับดีมิกซ์นะ"เอ็กเซลพูดนิ่งๆพลางมองไปยังผู้เป็นแม่ที่มีผมยาว
ประมาณข้อศอกแล้วก็มีสีแดงที่ดูเด่นไม่น้อย...
"....อืม....เอาสิว่าแต่เอาของมาฝากแม่บ้างน้า~~"ผู้เป็นแม่ของเอ็กเซลพูดยิ้มๆ
"งั้นผมไปก่อนนะ"เอ็กเซลพูดเสร็จก็รีบวิ่งออกไปนอกบ้านทันที...
......เวลาช่างเป็นใจให้คนที่ออกช้า....ก็ช้าเข้าไปอีก......
โอ๊ย!!!!เสียงเด็กผู้ชายผมทองบ่นๆเมื่อถูกชนไปอย่างเต็มแรง
"โทษทีนะเป็นอะไรไหม"เอ็กเซลรีบถามอย่างเป็นห่วงแล้วลุกขึ้นพลางยื่นมือให้คนตรงหน้า
"เป็น"เด็กหนุ่มตอบเย็นๆ
"....เอ่อ.....น้อง(กวนดีนะ)พี่ขอโทษนะพอดีกำลังรีบน่ะ"
"ช่างเถอะ....ผมมันก็แค่เด็กธรรมดาคนนึ่ง(ประถม)"เด็กหนุ่มพูดพลางลุกขึ้น
เองแล้วปัดฝุ่นกับเสื้อที่ตนใส่อยู่
"........(ทำไมพูดได้เจ็บใจดีจัง)เอ่ออย่างไงก็จะให้ทำอะไรถ่ายโทษล่ะ..."
"เลี้ยงไอศกรีมหน่อย"
"แบบไหนล่ะ(มันมีหลายแบบอ่ะ)"
"ที่มันสีฟ้าทั้งแท่งอ่ะ...ไม่รู้จักหรอ"
"ชื่ออะไรล่ะ"
"........"เสียงเด็กหนุ่มเงียบไป
"เอ่อ...เดี๋ยวไปซื้อมาให้ล่ะกันรออยู่ตรงนี้นะ(มั่วแม่งเลยดีไหมเนี่ยไอศกรีมสีฟ้าอะไรกัน)"
ว่าแล้วเอ็กเซลก็รีบติดจรวจเพื่อไปซื้อไอศกรีมอะไรก็ไม่รู้ให้เด็กคนนึ่ง...
"อ่ะนี่"เอ็กเซลพูดพลางยื่นไอศกรีมให้เด็กหนุ่มดู
"ช้า"เด็กหนุ่มตอบอย่างชัดเจน
"เอ่อโทษทีน้า~~ที่ช้าแต่พี่ต้องไปก่อนแล้วล่ะ...โชคดีล่ะ"แล้วเอ็กเซลก็ติดจรวดอย่างเช่นเดิม
เอ็กเซลวิ่งไปอย่างรวดเร็วโดยมีคนมองแผ่นหลังอยู่...อย่างไม่ละสายตาแม้แต่น้อย...
"ร็อกซัส!!!โทษนะที่ให้รอตั้งนาน"เสียงนึ่งดังมาแต่งไกล
"อืม...ไปกันเถอะ"ผู้ที่ถูกเรียกว่าร็อกซัสยิ้มๆก่นจะเดินไปอย่างไม่ค่อยสนใจอะไร
...แต่ก็ยังคิดว่าถ้าหันไปเจอคนนั้นอยู่ก็ยังดี....
......และในที่สุดเอ็กเซลก็ถึงที่หมาย.....แต่ไปแล้วไม่พบวี่แววของเพื่อนซี้......
"ช้า~~~"เสียงนี้ทำให้เอ็กเซลเส้นเลือดกระตุกเล็กน้อย...แล้วคิดว่าจะหันไป(ด่า)
ดีมิกซ์ซักหน่อยแต่ก็ต้องค้างเมื่อ....
"ดีมิกซ์ทำไมแต่งตัวแบบนี้ล่ะ"เอ็กเซลพูดอึ่งๆเมื่อเห็นเพื่อนของตนกำลังใส่ชุดวันพีชอยู่...
"ก็คิดว่าแต่งเป็นผู้ชายแล้วมันจะธรรมดาน่ะสิ แหะๆน่ารักไหมล่ะ"ดีมิกซืพูดยิ้มร่า
"อืม...น่ารักดี(เฮ้ย!!!มันเป็นผู้ชายไม่ใช่หรอ?)"เอ็กเซลพูดเสร็จก็มองเพื่อนซี้
อีกรอบนึ่ง...ผมที่เคยเสยขึ้นบัดนี้ได้ลงมาเหมือนเด็กผู้หญิงทั่วไป...แถมกับชุด
ที่น่าจะขโมยแม่มาและอุปกรณ์ตกแต่งมากมายไมาว่ากระเป๋า...สีม่วง!!!ต่างหู
สร้อยคอกำไล...โอ๊ย!!!!!!!ดีมิกซ์แต่งหญิงนั้นเอง
"ใช่ป่ะ...ฉันก็ว่างั้นแหละ"
"ดีมิกซ์นายอย่าพึ่งเปลี่ยนแปลงตัวเองตอนนี้สิ"
"เปล่า...ฉันแค่แต่งมาหยอกนายเล่นเท่านั้นล่ะ...ว่าแต่เข้าไปข้างในได้ยังล่ะ"
"อืมๆ...วันี้นายน่ารักดีนะดีมิกซ์"
"ห๋า!!!...อืมขอบใจนะเอ็กเซล"ดีมิกซ์รีบวิ่งเข้าไปยังข้างในเพื่อแก้เขินเล็กน้อย
"ทำไม...เวลาอยู่กับนายแล้วรู้สึกมีความสุขดีจังน้า~~ดีมิกซ์....หรือว่าเรา..."
เอ็กเซลเริ่มเหงื่อตกแต่ก็วิ่งตามดีมิกซ์เข้าไป
++++++++++++++++++++++++++++++
"เอ็กเซลวันนี้เที่ยวกันสนุกดีนะ"ดีมิกซ์พูดยิ้มร่า
"อืมๆ...แล้วจะกลับกันยังล่ะดีมิกซ์"เอ็กเซลพูดยิ้มรับ
"เอ่อ....ฉันยังไม่อยากกลับเลยอ่ะเอ็กเซล"
"แล้วอยากจะไปไหนอีกล่ะ"
".....ไม่รู้สิ....."
"งั้นกลับกันเถอะนะ"เอ็กเซลพูดพลางหลบสายตาดีมิกซ์เล็กน้อย...
"....ก็ได้นะ...แล้วนายหลบหน้าหลบตาฉันทำไมล่ะ"
"ฉะ...ฉัน...ไม่มีอะไรนี่"ว่าแล้วเอ็กเซลก็รีบวิ่งหนีไปเลย
"ใจร้ายอ่ะทิ้งให้เค้าอยู่คนเดียว"ดีมิกซ์พูดพลางวิ่งตามเอ็กเซลไป
......และไม่รู้เพราะเหตุใดเอ็กเซลก็ได้หลบหน้าดีมิกซ์.....จนเปิดเรียนปีต่อมาจนได้....
"เอ็กเซล~~ไม่นึกว่าเราจะได้อยู่โรงเรียนเดียวกันอีกนะเนี่ย...แต่ว่าแย่จังที่
ไม่ได้อยู่ห้องเดียวกัน"ดีมิกซ์พูดยิ้มๆ
"อืม"เอ็กเซลพูดนิ่งๆ
"เป็นอะไรไปเปล่า....ว่าแต่ปิดเทอมเห็นแม่นายบอกว่าเรียนหนักจนไม่ได้ออกมาจากบ้านเลยหรอ"
"อืม...(ที่จริงน้าจะบอกว่าหลบหน้าจะดีกว่านะ)"
"เอ็กเซลนายอย่าตอบแต่'อืม'สิ"
"แล้วจะให้ตอบอะไรล่ะ...(ก็ฉันรู้สึกว่าเห็นนายตั้งแต่ตอนนั้นแล้วมัน...รู้สึกดีอย่างไงก็ไม่รู้สิ)"
"นายเนี่ยน้า~~เป็นเพื่อนที่ตลกดีจัง"ดีมิกซ์ว่าเสร็จก็ไปเกาะตัวเอ็กเซล
"นะ...นายจะทำอะไรน่ะ..ดะ...ดีมิกซ์(เราเป็นเพื่อนกันน้า!!!)"
"ห๋า?นายพูดอะไรน่ะฉันไม่เข้าใจ...เราก็ทำตัวตามปกติกันนี่"
"ดีมิกซ์...เราเลิกคบกันเถอะนะ"
"เอ็กเซลนายหมายความว่าอะไรน่ะ"
"แค่นี่ล่ะ"ว่าแล้วเอ็กเซลก็รีบหนีหน้าไป
.......และทั้งสองก็เริ่มเหินห่างขึ้นเรื่อยๆจนทั้งสองก็ได้ถูกเลือกเป็นคน
ในสภา....จนทั้งสองได้เจอกันอีกครั้ง....แต่มันกลับแย่กว่าเดิมเมื่ออีก
คนสนิท....อีกคนก็ออกห่าง.....
จน!!!!ได้เจอคำตอบซักที....เมื่อถึงวันปฐมนิเทศของเด็กปีหนึ่งที่มาใหม่....
"เฮ้อ~ปีนี้ไม่มีใครน่ารักถูกใจซักคน"เอ็กเซลพูดกับเซซิออนที่นั่งอยู่ข้างๆ
"แต่ฉันว่าคนที่ชื่อนามิเนะนั้นก็น่ารักดีนะ"เซซิออนพูดลอยๆ
"นั้นมันนาย...แต่ฉันไม่เห็นใครจะน่าสน...."เอ็กเซลพูดยังไม่ทันจบก็
หันไปเจอเด็กหนุ่มที่นั่งอยู่ใกล้นามิเนะ...แล้วก็ถูกใจจนได้
"นายเป็นไรเอ็กเซลค้างไปเชียว"ลาเซเน่ที่นั่งอยู่ข้างหลังถามงงๆ
"ฉันเจอเด็กน่ารักแล้วล่ะทุกคน"เอ็กเซลพูดอย่างดีใจ
......เด็กคนนั้นแหละที่น่ารักที่สุดในใจฉัน.....เอ๊ะ!!!!แล้วดีมิกซ์ล่ะ.....
ซวยแล้วล่ะสิที่เราอยู่กับมันแล้วมีความสุขคงไม่ได้หมายถึงว่าเราเป็น
เพื่อนที่อยู่กันอย่างอบอุ่นน้า~~........
"เอ่อ...ดีมิกซ์"ครั้งแรกในรอบปีที่เอ็กเซลทักดีมิกซ์ก่อน
"มีอะไรล่ะเอ็กเซล"ดีมิกซ์ยังคงยิ้มให้เหมือนเดิมไปเคยต่างจากปีก่อนๆ
"ฉันขอโทษนะ"
"เรื่องอะไร...ฉันไม่เคยโกรธนายเลยน่ะ"
"ดีมิกซ์นายคือเพื่อนที่ดีที่สุดของฉันนะ"ว่าแล้วเอ็กเซลก็กอดดีมิกซ์แบบ
โล่งใจสุดขีด
"อืมๆ"ดีมิกซ์ตบไหล่เอ็กเซลน้อยๆ....โดยที่ยังงงกับคำพูดของเพื่อนตนอยู่
.....นายคือเพื่อนที่ดีที่สุดของฉันจริงๆเลย....ดีมิกซ์.....
Fin.
เอ่อ...เขียนไปเขียนมาจะให้เอ็กเซลลองให้ดีมิกซ์เป็นรักครั้งแรกดูแต่ว่ามันไม่
...ถูกใจเท่าไรเลยตัดไปเอาเป็นว่าเอ็กเซลมันเข้าใจผิดไปว่าตัวเองชอบดีมิกซ์
แต่ที่จริงเลยแค่เป็นเพื่อนที่อยู่กันอบ่างอบอุ่นนั้นเอง...จะซึ่งดีไหมเนี่ย แหะๆ
อย่างไงก็ขอบคุณที่ติดตามกันมากๆนะค้า~~เดี๋ยวพรุ่งนี้อาจลงเรื่องจริงเลยอ่ะคะ
...ดันลงตอนพิเศษก่อนใช้ไม่ได้เลยนะเรา...ขอโทษค้า~~~บ้างที่ถ้างานเยอะจริงๆ
ก็อาทิตย์หน้านะค้า~~
ปล.ทำไมมันยาวกว่าตอนธรรมดาน้า~~แหะๆ
thuy XIII
edit @ 2007/07/21 17:55:23
ขอฉลองดีใจก่อนเหมือนกันเลย ก่อนรู้คะแนน.... อุ๊บส์ 
หุหุ รู้สึกแอบวายนิดๆแฮะ 
