fic KH:we are a student VIII
axel & roxas
....เดี๋ยวดิว่าแต่เอ็กเซลกับร็อกซัสล่ะ...แงๆเค้าลืมไปเลยอ่ะ...ขอโทษน้าาา....
"ร็อกซัสนายเนี่ยดังไปแล้วนะเนี่ย"เอ็กเซลพูดเซ็งๆ
"คิดหรอครับรุ่นพี่ว่าผมอยากให้เป็นแบบนี้"ร็อกซัสก็พูดเซ็งเช่นกัน
"ว่าแต่นายกำลังจะไปไหนล่ะ?"
"กลับห้อง"ร็อกซัสพูดเสียงเครียด...เพราะแค่คิดว่าต้องเจอกับผู้คนมากมาย
"งั้นนายจะให้ฉันคอยคุ่มครองไหม"
"อุ๋บ~รุ่นพี่พูดซะอย่างกับจะมีคนมาทำร้ายผมอย่างนั้นแหละ"ร็อกซัสกลับมายิ้มอีก
"เหะๆแต่พี่ว่ามันคงใกล้จะใช่แล้วล่ะ"ว่าแล้วเอ็กเซลก็ลากร็อกซัสวิ่งหนีจากพวก
หญิงหน้าหวานๆกับชายหื่นๆ(แม่ยก)
"ร็อกซัสจะไปไหน~~~~"เสียงแม่ยกดังไปทั่วโรงเรียน
"เอ่อรุ่นพี่ผมว่าไปห้องสภานักเรียนตอนนี้น่าจะปลอดภัยที่สุดแล้วนะครับ"ร็อกซัส
พูดเสียงเหนื่อยๆ
"อืมๆ...ว่าแต่นายวิ่งไหวไหมเนี่ย"
"เอ่อน่าจะไหวครับ"ร็อกซัสพูดยิ้มๆทำให้เอ็กเซลวิ่งอย่างเต็มกำลัง
ปัง!!!เสียงที่รีบประตูที่เอ็กเซลปิดด้วยความเร็วเพื่อไม่ให้แม่ยกเข้ามาได้โดย
ล็อกกุญแจไว้ด้วย
"รุ่นพี่ครับผมว่าที่นี้มันกว้างดีนะครับ"ร็อกซัสพูดพลางล้างหน้าล้างตาที่ห้องน้ำในห้องสภา
"มันเวอร์น่ะ"เอ็กเซลพูดเสร็จก็นั่งลงยังที่นั่งประจำของประธานนักเรียน...
"ว่าแต่รู้สึกว่าวิ่งมาทั้งวันและ...ยังไม่ได้านอะไรกันเลยอ่ะ"ร็อกซัสพูดหง่อยๆ
"นั้นสินะ"แล้วเอ็กเซลก็ลุกจากเก้าอี้แล้วตรงไปที่โต๊ะที่อยู่มุมหนึ่งของห้อง...
"จะทำอะไรหรอครับรุ่นพี่"ร็อกซัสถามงงๆ
"เดี๋ยวก็รู้ว่าโรงเรียนนี้วันเวอร์น่ะ แหะๆ"เอ็กเซลพูดพลางเปิดหนังสือเล่ม
เก่าเล่มนึ่งที่อยู่บนโต๊ะนั้น...
ครึก!!!เสียงคล้ายๆแผ่นดินไหวเกิดขึ้น...ทำให้ร็อกซัสตกใจไม่ใช้น้อย...
แล้วกำแพงค่อยๆเปิดเพื่อไปยังที่อื่นที่ไปไหนก็ได้โดยไม่ต้องรีบเลย...หรือเปล่า?
"อะไรกันครับเนี่ย"ร็อกซัสพูดอย่างสงสัย
"ทางลับน่ะ...(ใครเป็นคนสร้างฟ่ะ)"
"ทางลับ?..."
"มาสิร็อกซัส"เอ็กเซลพูดเสร็จก็ลากร็อกซัสเดินเข้าไปในทางลับ
"เอ่อ...ครับๆ"ร็อกซัสเดินตามไปอย่างงงๆ
...ทำไมข้างในมัน...ถึงได้...สะ...สวยอย่างงี้ล่ะ...
"ดีมิกซ์นั่งตรงนี้แล้วกันนะ"เซซิออนพูดพลางลากดีมิกซ์ไปนั่งที่ๆในสุด
ของห้อง...แล้วไม่ทันไรก็มีไคริมาเสริฟขนมให้เรียบร้อย
"ว่าแต่ประธานจะมาทานดังโงะหรือหาเด็กกันแน่"ดีมิกซ์พูดแหย่ๆ
"เอ่อ...ที้งสองอย่างน่ะแหละ"
"หรอ~~แล้วทำไมไม่กินดังโงะซักทีล่ะ...ฉันกินหมดแล้วนะเนี่ย"
ดีมิกซ์ยิ้มๆเมื่อตนกำลังกินดังโงะชิ้นสุดท้าย
"...ก็ฉันยังไม่หิวนี่น้า"
"แล้วจะมาทำไงล่ะเนี่ย"
"ก็บอกว่ามาหาเด็ก!!!"เซซิออนพูดเสียงดังเมื่อหมดความอดทน...และ
ในที่สุดโต๊ะของเซซิออนก็เป็นจุดเด่นเฉยๆ
"ท่านประธานมาหาเด็กแนะ"เสียงซุบซิบดังขึ้น
"จะเป็นคนในร้านหรือนัดมากันนะ"ยังคงมีเสียงต่อ
"ฉันว่ารออยู่แบบนี้ต้องนัดมาแน่เลย"
"นั้นสิๆ"
....ซวยแล้ว....เพราะอีประธานบ้าแท้ๆโต๊ะที่นั่งธรรมดาเลย
กลายเป็นดาราดังไปเลย...
"ริคุท่านประธานมาหาเด็กที่นี้หรอ?"โซระพูดอย่างสงสัยเมื่อ
เสียงออกมายังข้างหน้าห้องที่โซระยังคอยเรียกลูกค้าอยู่
กับริคุเมื่อถูกไคริว่ามาว่าไม่ช่วยงาน...
"คงงั้น"ริคุพูดเซ็งๆ
"ท่านประธานจะชอบใครน้าอยากรู้จังเลย"โซระพูดยิ้มๆ
"เอ่อโซระนามิเนะอยู่ไหนหรอ"
"อืม...น่าจะอญุ่ข้างในร้านน่ะ...บางที่อาจอยู่ตรงที่เค้าทำขนมกันน่ะ"
"นามิเนะทำขนมหรอ?"
"มั่ง...ก็เห็นไม่ยอมพูดอะไรเลยอ่ะ"
"อืมๆขอบใจนะโซระ"ว่าแล้วริคุก็เดินดุ๋ยๆเข้าไปในร้านบ้าง
"ว่าแต่ริคุไปหานามิเนะทำไมอ่ะ"โซระพูดงงๆก่อนจะกลับมาทำหน้าที่เดิมต่อ
....รึว่า...ริคุ...จะชอบ...นามิเนะจัง...(me//เข้าใจผิดกันเข้าไปใหญ่แล้ว)
"เอ่อรุ่นพี่ครับทำไมในนี้มันสวยกว่าข้างนอกซะอีก"ร็อกซัสพูดงงๆ
"อันนี้ฉันก็ไม่รู้หรอกนะ...พอฉันมาที่สภามันก็มีขึ้นมาแล้วล่ะ"เอ็กเซลพูด
ยิ้มๆพลางเปิดตู้เย็นในห้องใต้ดิน
"รุ่นพี่ครับที่นี้มันที่ไหนน่ะ"
"มันคือจุดศูนย์กลางของห้องใต้ดิน...เมื่อเราอยากไปที่ไหนของ
โรงเรียนนี้ก็ไปทางประตูต่างๆตรงนี้น่ะ...เอ้า~แอปเปิ้ล"เอ็กเซลพูดเสร็จ
ก็กัดแอปเปิ้ลที่หยิบมาจากตู้เย็นพร้อมโยนให้ร็อกซัส
"รุ่นพี่ครับแล้วที่นี้ใครเค้าสร้างกันไว้นะเนี่ย...ห้องเป็นสีขาวนวนๆตกแต่ง
ด้วยของประดับสีน้ำตาลอ่อนเต็มไปหมด...มีทั้งตู้เย็น ที่นอน โซฟาหรู ทีวี60นิ้ว
คอมพิวเตอร์ แอร์เย็นๆ มีห้องน้ำสีคราม ท่อย่างเป็นของชั้นดีทั้งนั้น"ร็อกซัสพูด
อย่างสงสัยและสนใจเป็นอย่างมาก(me//เวอร์ชิบ...นี้มันโรงเรียนหรอ?)
"เอ่อได้ยินพวกรุ่นพี่รุ่นเก่าๆเค้าเล่ากันว่ามีประธานนักเรียนคนนึ่งที่ทำให
้ผู้อำนวยการยอมรับในความฉลาดเลยให้ขออะไรก็ได้มาหนึ่งข้อ"
"หนึ่งข้อ?...งั้นแปลว่าที่นี้คือข้อที่ประธานปีก่อนๆเคยขอ"
"อืม~~มันก็น่าจะใช่นะ...และประธานคนนั้น...ตอนนี้ก็เป็นรงผู้อำนวยการไปแล้วล่ะ"
"รองผู้อำนวยการ!!!คนที่ดูอ่อนโยนคนนั้นน่ะหรอ?"
"อืมเห็นเค้าพูดๆกันน่ะ...แล้วยังบอกกันอีกว่าท่านยังมีความลับอีกเยอะเลย"
"อืม~~งั้นเราก็กำลังไปยุ่งเรื่องส่วนตัวของเค้าน่ะสิ"
"คงงั้น...ว่าแต่เราเปลี่ยนเรื่องคุยกันเถอะ"
"ครับ...ว่าแต่รุ่นพี่จะคิดจะให้ผมช่วยเพื่อนๆผมทำงานเลยหรอครับ"
"นั้นสิ...อืมงั้นไปที่ห้องกันเถอะ"
"ไปอย่างไงล่ะครับ"
"ทางลับไง"
....รุ่นพี่นี่ว่าจะดูปัญญาอ่อนบางช่วงแต่บางที่กลับทำให้รู้สึกอบอุ่นเหลือเกิน....
"เอ่อนามิเนะขอโทษนะที่มารบกวน"ริคุพูดเย็นๆเมื่อกว่าจะเดินมาถึงเธอ
นั้นใช้เวลาไม่ใช่น้อยและยังมาเจอตัวดีนั่งวาดภาพอยู่ที่พื้น
"มีอะไร"นามิเนะพูดนิ่งๆ(me//สึกระหว่างคนใจเย็นกับคนนิ่ง)
"คือว่าเธอ..."
"ฉันอะไร"
"เธออยากเข้าสภาเราไหม"
"ไม่น้า~~"เด็กห้องA-1ตะโกนเสียงดัง
"ทำไม"ริคุพูดพลางใช่สายตาดุ
"เอ่อ...เปล่าๆ"เพื่อนในห้องเงียบลงเฉย~
"แล้วตกลงจะเอสอย่างไง"ริคุกลับมาถามนามิเนะอีก
"เอาสิ"นามิเนะตอบเรียบๆโดนที่หน้ายังคงสนใจกับภาพวาดของตนเองอยู่
"ก็ดี...พรุ่งนี้มาที่ห้องสภาด้วยล่ะ"
"อืม"
...ทำไมมันหยิ่งอย่างงี้ฟ่ะ...ไอ้นามิเนะสุดที่รักของไอ้ประธานบ้าๆนั้น...
"ประธานคับผมกลับก่อนล่ะ"ดีมิกซ์พูดเซ็งๆเมื่อได้แต่ช่วยประธาน
มองหานามิเนะจนคอเคร็ด
"อืมๆตามใจ"เซซิออนพูดพลางยื่นขนมดังโงะของตนให้กลับไปกิน...
"ขอบใจ...(มันทำแบบนี้ได้ด้วยหรอเนี่ย)"
....เอ๊ะ!!!ว่าแต่เราลืมเอ็กเซลกับร็อกซัสอีกแล้ว~~~....ลองไปหาที่ห้องสภาดีกว่า...
"รุ่นพี่ครับเมื่อไรมันจะถึงหรอครับ"ร็อกซัสถามอย่างสงสัยสุดยอดเมื่อมันเดินมาเป็นชั่วโมงแล้ว
"อ้อใกล้แล้วล่ะ...พอดีมันต้องออกไปที่ๆมันต้องปลอดคนด้วยไง"เอ็กเซลพูดยิ้มน้อยๆ
"หรอครับ...ว่าแต่รุ่นพี่ผมมีเรื่องสงสัยนิดนึงอ่ะครับ"
"อะไรหรอ?"
"ก็ไอ้เรื่องสภานักเรียนน่ะ...ทุกคนดูสนิทกันจนน่าแปลกใจดีนะครับ"
"แหะๆจะอธิบายอย่างไงดีล่ะ...อืมในสภานี้น่ะส่วนใหญ่ทุกคนจะอยู่ห้องเดียวกันน่ะ"
"แล้วไมีห้องอื่นๆหรอครับ"
"ไม่มีหรอ...ส่วนใหญ่จะมีแต่ห้องท้ายๆน่ะ"
"ท้ายๆ!!!"ร็อกซัสพูดงงๆ
"ฉันพวกฉันทุกคนมาจากห้องสุดท้ายไง"
"เหลือเชื่อ...แล้วประธานก็ใช่หรอครับ"
"อืม~~แต่หมอนั้นไม่ได้เรียนไม่เก่งหรอก...มันสอบได้ท่หนึ่งทุกปี"
"แล้วทำไมอยู่ห้องสุดท้ายล่ะ"
"ห้องสุดท้ายจะมีเด็กหัวกระทิ...ที่ผิดระเบียบกันส่วนใหญ่กับเด็กโง่สุดๆน่ะ แหะๆ"เอ็กเซลพูดพลางเก่าหัวแก็กๆ
"แล้วรุ่นพี่เป็นคนประเภทไหนล่ะครับ"
"ก็พวกโง่ๆน่ะแหละๆ...เอ้า!!!เลยทางออกแล้ว"เอ็กเซลพูดยิ้มๆ
"จริงด้วย"แล้วทั้งสองก็ออกไปยังโลกกว้างซักที
....พวกโง่ๆหรอ...ผมว่ารุ่นพี่เป็นคนที่ฉลาดที่สุดในโลกเลยนะ...
To Be Con.
---------------------------------------------------------------------
อ๊าก!!!!~ตอนนี้กลายเป็นโรงเรียนมหัศจรรย์ไปแล้ว!!!จากเรื่องโรงเรียน
แสนธรรมดา...โอ๊ย!!!ทุกคนคะตอนจบเริ่มมีหลายอย่างแล้วคะว่าจะจบ
อย่างไงดีที่มันไม่เน่าด้วยอ่ะ..เซ็ง...เครียด...แต่งficไม่ได้อ่ะ(มันเกี่ยว
ไหมเนี่ย)อย่างไงก็ขอบคุณทุกคนนะคะที่คอยติดตามficมาโดยตลอด
เนื้อเรื่องอาจจะดำเนินเร็วจริงๆคะ(อย่างที่พี่เบริว่า)....แต่มันคิดไม่ค่อย
ออกอ่ะคะว่าจะแต่งอย่างไงดีตอนกลางเรื่อง...เพราะว่ากำลังติดกับfic
เรื่องใหม่พึ่งคิดได้เมื่อวาน...เลยอาจเร่งเรื่องเก่าหน่อยแต่ว่า...เรื่อง
ใหม่คงปีหน้าถึงได้แต่งแน่เลยเพราะว่าficเรื่องนี้...ยาว~~~อาจมากคะ
อย่างไงก็ขอโทษนะค้าา~~~
ปล.อาจงงๆกับเรื่องคะ...พอดีดูหนังเรื่องสงครามแล้วมาแต่งfic
มันก็เลยเรื่องเละไปหน่อยแต่อย่างไงจะให้มันเป็นตอนเผยความ
ลับนิดนึงคะ...แล้วตอนต่อไปจะเป็นเรื่องของเอ็กเซล100%ค้าาา~~~
thuy XIII
edit @ 2007/06/02 20:47:46
axel & roxas
....เดี๋ยวดิว่าแต่เอ็กเซลกับร็อกซัสล่ะ...แงๆเค้าลืมไปเลยอ่ะ...ขอโทษน้าาา....
"ร็อกซัสนายเนี่ยดังไปแล้วนะเนี่ย"เอ็กเซลพูดเซ็งๆ
"คิดหรอครับรุ่นพี่ว่าผมอยากให้เป็นแบบนี้"ร็อกซัสก็พูดเซ็งเช่นกัน
"ว่าแต่นายกำลังจะไปไหนล่ะ?"
"กลับห้อง"ร็อกซัสพูดเสียงเครียด...เพราะแค่คิดว่าต้องเจอกับผู้คนมากมาย
"งั้นนายจะให้ฉันคอยคุ่มครองไหม"
"อุ๋บ~รุ่นพี่พูดซะอย่างกับจะมีคนมาทำร้ายผมอย่างนั้นแหละ"ร็อกซัสกลับมายิ้มอีก
"เหะๆแต่พี่ว่ามันคงใกล้จะใช่แล้วล่ะ"ว่าแล้วเอ็กเซลก็ลากร็อกซัสวิ่งหนีจากพวก
หญิงหน้าหวานๆกับชายหื่นๆ(แม่ยก)
"ร็อกซัสจะไปไหน~~~~"เสียงแม่ยกดังไปทั่วโรงเรียน
"เอ่อรุ่นพี่ผมว่าไปห้องสภานักเรียนตอนนี้น่าจะปลอดภัยที่สุดแล้วนะครับ"ร็อกซัส
พูดเสียงเหนื่อยๆ
"อืมๆ...ว่าแต่นายวิ่งไหวไหมเนี่ย"
"เอ่อน่าจะไหวครับ"ร็อกซัสพูดยิ้มๆทำให้เอ็กเซลวิ่งอย่างเต็มกำลัง
ปัง!!!เสียงที่รีบประตูที่เอ็กเซลปิดด้วยความเร็วเพื่อไม่ให้แม่ยกเข้ามาได้โดย
ล็อกกุญแจไว้ด้วย
"รุ่นพี่ครับผมว่าที่นี้มันกว้างดีนะครับ"ร็อกซัสพูดพลางล้างหน้าล้างตาที่ห้องน้ำในห้องสภา
"มันเวอร์น่ะ"เอ็กเซลพูดเสร็จก็นั่งลงยังที่นั่งประจำของประธานนักเรียน...
"ว่าแต่รู้สึกว่าวิ่งมาทั้งวันและ...ยังไม่ได้านอะไรกันเลยอ่ะ"ร็อกซัสพูดหง่อยๆ
"นั้นสินะ"แล้วเอ็กเซลก็ลุกจากเก้าอี้แล้วตรงไปที่โต๊ะที่อยู่มุมหนึ่งของห้อง...
"จะทำอะไรหรอครับรุ่นพี่"ร็อกซัสถามงงๆ
"เดี๋ยวก็รู้ว่าโรงเรียนนี้วันเวอร์น่ะ แหะๆ"เอ็กเซลพูดพลางเปิดหนังสือเล่ม
เก่าเล่มนึ่งที่อยู่บนโต๊ะนั้น...
ครึก!!!เสียงคล้ายๆแผ่นดินไหวเกิดขึ้น...ทำให้ร็อกซัสตกใจไม่ใช้น้อย...
แล้วกำแพงค่อยๆเปิดเพื่อไปยังที่อื่นที่ไปไหนก็ได้โดยไม่ต้องรีบเลย...หรือเปล่า?
"อะไรกันครับเนี่ย"ร็อกซัสพูดอย่างสงสัย
"ทางลับน่ะ...(ใครเป็นคนสร้างฟ่ะ)"
"ทางลับ?..."
"มาสิร็อกซัส"เอ็กเซลพูดเสร็จก็ลากร็อกซัสเดินเข้าไปในทางลับ
"เอ่อ...ครับๆ"ร็อกซัสเดินตามไปอย่างงงๆ
...ทำไมข้างในมัน...ถึงได้...สะ...สวยอย่างงี้ล่ะ...
"ดีมิกซ์นั่งตรงนี้แล้วกันนะ"เซซิออนพูดพลางลากดีมิกซ์ไปนั่งที่ๆในสุด
ของห้อง...แล้วไม่ทันไรก็มีไคริมาเสริฟขนมให้เรียบร้อย
"ว่าแต่ประธานจะมาทานดังโงะหรือหาเด็กกันแน่"ดีมิกซ์พูดแหย่ๆ
"เอ่อ...ที้งสองอย่างน่ะแหละ"
"หรอ~~แล้วทำไมไม่กินดังโงะซักทีล่ะ...ฉันกินหมดแล้วนะเนี่ย"
ดีมิกซ์ยิ้มๆเมื่อตนกำลังกินดังโงะชิ้นสุดท้าย
"...ก็ฉันยังไม่หิวนี่น้า"
"แล้วจะมาทำไงล่ะเนี่ย"
"ก็บอกว่ามาหาเด็ก!!!"เซซิออนพูดเสียงดังเมื่อหมดความอดทน...และ
ในที่สุดโต๊ะของเซซิออนก็เป็นจุดเด่นเฉยๆ
"ท่านประธานมาหาเด็กแนะ"เสียงซุบซิบดังขึ้น
"จะเป็นคนในร้านหรือนัดมากันนะ"ยังคงมีเสียงต่อ
"ฉันว่ารออยู่แบบนี้ต้องนัดมาแน่เลย"
"นั้นสิๆ"
....ซวยแล้ว....เพราะอีประธานบ้าแท้ๆโต๊ะที่นั่งธรรมดาเลย
กลายเป็นดาราดังไปเลย...
"ริคุท่านประธานมาหาเด็กที่นี้หรอ?"โซระพูดอย่างสงสัยเมื่อ
เสียงออกมายังข้างหน้าห้องที่โซระยังคอยเรียกลูกค้าอยู่
กับริคุเมื่อถูกไคริว่ามาว่าไม่ช่วยงาน...
"คงงั้น"ริคุพูดเซ็งๆ
"ท่านประธานจะชอบใครน้าอยากรู้จังเลย"โซระพูดยิ้มๆ
"เอ่อโซระนามิเนะอยู่ไหนหรอ"
"อืม...น่าจะอญุ่ข้างในร้านน่ะ...บางที่อาจอยู่ตรงที่เค้าทำขนมกันน่ะ"
"นามิเนะทำขนมหรอ?"
"มั่ง...ก็เห็นไม่ยอมพูดอะไรเลยอ่ะ"
"อืมๆขอบใจนะโซระ"ว่าแล้วริคุก็เดินดุ๋ยๆเข้าไปในร้านบ้าง
"ว่าแต่ริคุไปหานามิเนะทำไมอ่ะ"โซระพูดงงๆก่อนจะกลับมาทำหน้าที่เดิมต่อ
....รึว่า...ริคุ...จะชอบ...นามิเนะจัง...(me//เข้าใจผิดกันเข้าไปใหญ่แล้ว)
"เอ่อรุ่นพี่ครับทำไมในนี้มันสวยกว่าข้างนอกซะอีก"ร็อกซัสพูดงงๆ
"อันนี้ฉันก็ไม่รู้หรอกนะ...พอฉันมาที่สภามันก็มีขึ้นมาแล้วล่ะ"เอ็กเซลพูด
ยิ้มๆพลางเปิดตู้เย็นในห้องใต้ดิน
"รุ่นพี่ครับที่นี้มันที่ไหนน่ะ"
"มันคือจุดศูนย์กลางของห้องใต้ดิน...เมื่อเราอยากไปที่ไหนของ
โรงเรียนนี้ก็ไปทางประตูต่างๆตรงนี้น่ะ...เอ้า~แอปเปิ้ล"เอ็กเซลพูดเสร็จ
ก็กัดแอปเปิ้ลที่หยิบมาจากตู้เย็นพร้อมโยนให้ร็อกซัส
"รุ่นพี่ครับแล้วที่นี้ใครเค้าสร้างกันไว้นะเนี่ย...ห้องเป็นสีขาวนวนๆตกแต่ง
ด้วยของประดับสีน้ำตาลอ่อนเต็มไปหมด...มีทั้งตู้เย็น ที่นอน โซฟาหรู ทีวี60นิ้ว
คอมพิวเตอร์ แอร์เย็นๆ มีห้องน้ำสีคราม ท่อย่างเป็นของชั้นดีทั้งนั้น"ร็อกซัสพูด
อย่างสงสัยและสนใจเป็นอย่างมาก(me//เวอร์ชิบ...นี้มันโรงเรียนหรอ?)
"เอ่อได้ยินพวกรุ่นพี่รุ่นเก่าๆเค้าเล่ากันว่ามีประธานนักเรียนคนนึ่งที่ทำให
้ผู้อำนวยการยอมรับในความฉลาดเลยให้ขออะไรก็ได้มาหนึ่งข้อ"
"หนึ่งข้อ?...งั้นแปลว่าที่นี้คือข้อที่ประธานปีก่อนๆเคยขอ"
"อืม~~มันก็น่าจะใช่นะ...และประธานคนนั้น...ตอนนี้ก็เป็นรงผู้อำนวยการไปแล้วล่ะ"
"รองผู้อำนวยการ!!!คนที่ดูอ่อนโยนคนนั้นน่ะหรอ?"
"อืมเห็นเค้าพูดๆกันน่ะ...แล้วยังบอกกันอีกว่าท่านยังมีความลับอีกเยอะเลย"
"อืม~~งั้นเราก็กำลังไปยุ่งเรื่องส่วนตัวของเค้าน่ะสิ"
"คงงั้น...ว่าแต่เราเปลี่ยนเรื่องคุยกันเถอะ"
"ครับ...ว่าแต่รุ่นพี่จะคิดจะให้ผมช่วยเพื่อนๆผมทำงานเลยหรอครับ"
"นั้นสิ...อืมงั้นไปที่ห้องกันเถอะ"
"ไปอย่างไงล่ะครับ"
"ทางลับไง"
....รุ่นพี่นี่ว่าจะดูปัญญาอ่อนบางช่วงแต่บางที่กลับทำให้รู้สึกอบอุ่นเหลือเกิน....
"เอ่อนามิเนะขอโทษนะที่มารบกวน"ริคุพูดเย็นๆเมื่อกว่าจะเดินมาถึงเธอ
นั้นใช้เวลาไม่ใช่น้อยและยังมาเจอตัวดีนั่งวาดภาพอยู่ที่พื้น
"มีอะไร"นามิเนะพูดนิ่งๆ(me//สึกระหว่างคนใจเย็นกับคนนิ่ง)
"คือว่าเธอ..."
"ฉันอะไร"
"เธออยากเข้าสภาเราไหม"
"ไม่น้า~~"เด็กห้องA-1ตะโกนเสียงดัง
"ทำไม"ริคุพูดพลางใช่สายตาดุ
"เอ่อ...เปล่าๆ"เพื่อนในห้องเงียบลงเฉย~
"แล้วตกลงจะเอสอย่างไง"ริคุกลับมาถามนามิเนะอีก
"เอาสิ"นามิเนะตอบเรียบๆโดนที่หน้ายังคงสนใจกับภาพวาดของตนเองอยู่
"ก็ดี...พรุ่งนี้มาที่ห้องสภาด้วยล่ะ"
"อืม"
...ทำไมมันหยิ่งอย่างงี้ฟ่ะ...ไอ้นามิเนะสุดที่รักของไอ้ประธานบ้าๆนั้น...
"ประธานคับผมกลับก่อนล่ะ"ดีมิกซ์พูดเซ็งๆเมื่อได้แต่ช่วยประธาน
มองหานามิเนะจนคอเคร็ด
"อืมๆตามใจ"เซซิออนพูดพลางยื่นขนมดังโงะของตนให้กลับไปกิน...
"ขอบใจ...(มันทำแบบนี้ได้ด้วยหรอเนี่ย)"
....เอ๊ะ!!!ว่าแต่เราลืมเอ็กเซลกับร็อกซัสอีกแล้ว~~~....ลองไปหาที่ห้องสภาดีกว่า...
"รุ่นพี่ครับเมื่อไรมันจะถึงหรอครับ"ร็อกซัสถามอย่างสงสัยสุดยอดเมื่อมันเดินมาเป็นชั่วโมงแล้ว
"อ้อใกล้แล้วล่ะ...พอดีมันต้องออกไปที่ๆมันต้องปลอดคนด้วยไง"เอ็กเซลพูดยิ้มน้อยๆ
"หรอครับ...ว่าแต่รุ่นพี่ผมมีเรื่องสงสัยนิดนึงอ่ะครับ"
"อะไรหรอ?"
"ก็ไอ้เรื่องสภานักเรียนน่ะ...ทุกคนดูสนิทกันจนน่าแปลกใจดีนะครับ"
"แหะๆจะอธิบายอย่างไงดีล่ะ...อืมในสภานี้น่ะส่วนใหญ่ทุกคนจะอยู่ห้องเดียวกันน่ะ"
"แล้วไมีห้องอื่นๆหรอครับ"
"ไม่มีหรอ...ส่วนใหญ่จะมีแต่ห้องท้ายๆน่ะ"
"ท้ายๆ!!!"ร็อกซัสพูดงงๆ
"ฉันพวกฉันทุกคนมาจากห้องสุดท้ายไง"
"เหลือเชื่อ...แล้วประธานก็ใช่หรอครับ"
"อืม~~แต่หมอนั้นไม่ได้เรียนไม่เก่งหรอก...มันสอบได้ท่หนึ่งทุกปี"
"แล้วทำไมอยู่ห้องสุดท้ายล่ะ"
"ห้องสุดท้ายจะมีเด็กหัวกระทิ...ที่ผิดระเบียบกันส่วนใหญ่กับเด็กโง่สุดๆน่ะ แหะๆ"เอ็กเซลพูดพลางเก่าหัวแก็กๆ
"แล้วรุ่นพี่เป็นคนประเภทไหนล่ะครับ"
"ก็พวกโง่ๆน่ะแหละๆ...เอ้า!!!เลยทางออกแล้ว"เอ็กเซลพูดยิ้มๆ
"จริงด้วย"แล้วทั้งสองก็ออกไปยังโลกกว้างซักที
....พวกโง่ๆหรอ...ผมว่ารุ่นพี่เป็นคนที่ฉลาดที่สุดในโลกเลยนะ...
To Be Con.
---------------------------------------------------------------------
อ๊าก!!!!~ตอนนี้กลายเป็นโรงเรียนมหัศจรรย์ไปแล้ว!!!จากเรื่องโรงเรียน
แสนธรรมดา...โอ๊ย!!!ทุกคนคะตอนจบเริ่มมีหลายอย่างแล้วคะว่าจะจบ
อย่างไงดีที่มันไม่เน่าด้วยอ่ะ..เซ็ง...เครียด...แต่งficไม่ได้อ่ะ(มันเกี่ยว
ไหมเนี่ย)อย่างไงก็ขอบคุณทุกคนนะคะที่คอยติดตามficมาโดยตลอด
เนื้อเรื่องอาจจะดำเนินเร็วจริงๆคะ(อย่างที่พี่เบริว่า)....แต่มันคิดไม่ค่อย
ออกอ่ะคะว่าจะแต่งอย่างไงดีตอนกลางเรื่อง...เพราะว่ากำลังติดกับfic
เรื่องใหม่พึ่งคิดได้เมื่อวาน...เลยอาจเร่งเรื่องเก่าหน่อยแต่ว่า...เรื่อง
ใหม่คงปีหน้าถึงได้แต่งแน่เลยเพราะว่าficเรื่องนี้...ยาว~~~อาจมากคะ
อย่างไงก็ขอโทษนะค้าา~~~
ปล.อาจงงๆกับเรื่องคะ...พอดีดูหนังเรื่องสงครามแล้วมาแต่งfic
มันก็เลยเรื่องเละไปหน่อยแต่อย่างไงจะให้มันเป็นตอนเผยความ
ลับนิดนึงคะ...แล้วตอนต่อไปจะเป็นเรื่องของเอ็กเซล100%ค้าาา~~~
thuy XIII
edit @ 2007/06/02 20:47:46
