fic KH:we are a student V
axle & roxas
....กุญแจยักษ์กับกำไลยักษ์หรอ...เป็นของสะสมที่ไม่เลวเหมือนกัน....ว่าแต่ของสะสมหรอ?
...ทำให้นึกถึงตอนเข้ามาใหม่ๆจนได้.....
****************************************************************
"นี้!!!ครูบอกเธอกี่ครั้งแล้วว่าห้ามย้อมผม...แต่เธอทำไมยังไปเปลี่ยนอีก"ครูเวรตอนเช้า
กำลังต่อว่าชายคยนหนึ่ง
"ครูจะไปรู้อะไรล่ะ...ผมเกิดมาก็มีสีผมแบบนี้แล้วน้าาา"เด็กตอบเรียบๆ
"จะบ้าหรอคนอังกฤษที่ไหนที่เค้ามาผมสีแดงตั้งแต่เกิด...ห๋า!!!เอ็กเซล"ครูเวรยังว่าต่อ
"แหม~ครูก็เอาแต่กฎอยู่นั้นแหละ...การที่ไว้สีผมแบบนี้มันผิดตรงไหนล่ะ"เอ็กเซลพูดเซงๆ
"นี้นายที่อยู่แค่ปีหนึ่งน่ะยังกล้าด่าครูอีกหรอ?"เด็กชายคนนึ่งด่า
"ใครน่ะ?"เอ็กเซลพูดงงเล็กน้อยว่ามันมาจากไหน
"อ้าว~มาแล้วหรอไซแอด...ว่าแต่เรียนมหาลัยแล้วเป็นไงบ้างล่ะ"ครูเวรพูดยิ้มๆกับลูกศิษย์
เก่าของตน
"ก็งั้นๆล่ะครับอาจารย์...ว่าแต่ที่นี้ไม่ค่อยเปลี่ยนเลยนะ...ทั้งที่ผ่านมา4ปีแล้ว"ไซแอดพูด
ยิ้มน้อยๆ
"เดี๋ยวสินาย...นายเป็นรองผู้อำนวยการไม่ใช้หรอ?"เอ็กเซลงงๆเนื่องจากรองผู้อำนวยการ
ยังเรียนอยู่
"อ้อ~แหะๆพอดีฉันเรียนอยุ่ดีๆท่านผู้อำนวยการก็เรียกฉันมาทำงานเป็นรองน่ะ...ว่าแต่สี
ผมนายน่ะ...สีจริงใช้ไหม?"ไซแอดพูดอย่างสงสัย
"เอ่อ...ก็น่าจะใช่...พอดีเกิดมามันก็เป็นแบบนี้แล้วล่ะ"เอ็กเซลตอบไปอย่างเซงๆ
"ว่าแต่เค้าก็แต่งตัวผิดระเบียบด้วยนะไซแอดคุง"ครูเวรพูดเซงบ้าง
"ไม่เป็นไรหรอกครับ...ให้เค้าเป็นแบบนี้เถอะ"ไซแอดว่าเสร็จครูเวรก็ปล่อยเอ็กเซลไป
"....ดีหรอที่ปล่อยไปแบบนี้น่ะ.....ไซแอด"ครูเวรพูดครียด
"ปล่อยไปล่ะครับ...ดีแล้ว..."
....หวังว่านายคงจะโชคดีนะ....เอ็กเซล...
"เอ็กเซลวันนี้นายโดนครูเวรจับอีกแล้วหรอ"เพื่อนสนิทของเอ็กเซลทักอย่างร่าเริง
"ก็รองผู้อำนวยการเค้าช่วยเอาไว้น่ะดีมิกซ์"เอ็กเซลพูดยิ้มๆ
"เค้าจะมาช่วยทำไมอ่ะ..."
"ฉันก็ว่างั้น"
"ใช่ๆน่าจะปล่อยให้นายถอนหญ้าที่สนาม"
"ไอ้ดีมิกซ์นี้แกแกล้งฉันหรอ"
"เปล่าแค่เล่นกันเฉยๆ"
"เอาเถอะ...แต่ฉันแค่คิดว่าฉันไม่เคยรู้จักเค้าเลย...แล้วเค้าจะมาช่วยฉันทำไมนะ"เอ็กเซล
คิดนาน
"น้านจิ...หรือว่านายเคยช่วยอะไรเค้าหรือเปล่าอย่างเช่น...อืม...งานน่ะ"
"ไม่...ฉันว่าเราไม่เห็นต้องเครียดกับเรื่องเลยนี่ดีมิกซ์...ไปเข้าห้องเรียนกันดีกว่า"
"อืมๆ...(ว่าแต่เข้าไปตอนนี้มันไม่สายไปแล้วหรอ?)"
"ดีมิกซ์ดูดิ"
"อะไรน่ะ..."
"...ขะ..ของเล่นนี้!!!"เอ็กเซลพูดยิ้มๆ
"อะไรกัน...นายชอบของแบบนี้หรอเนี่ย"ดีมิกซ์พูดพลางหันไปมองของเล่นเก่าๆ
"อะไร...ตอนเด็กๆฉันต้องอยู่คนเดียว...ของเล่นนี้แหละคือเพื่อนคนแรกของฉันส่วน
นายคือเพื่อนคนที่สองของฉัน...ดีมิกซ์"
"เพื่อนคนแรกหรอ...ว่าแต่เพื่อนคนแรกของฉันคือใครกันน้าา"
"ชั้งเถอะอยากได้ก็เอาไปเถอะคงไม่มีใครปัญญาอ่อนเท่านายแล่วล่ะ...เอาไปสะสมเล่นแล้วกัน"
...ดีใจจังที่ดีมิกซ์เข้าใจ...ว่าแต่เรื่องรองผอ.ฉันเคยช่วยงานหรอ....เอ้อ!!เราเคยครั้งนึ่งนี่น้า....
แต่มันนานมาแล้วนี้น้า....ว่าแต่มันช่วยอะไรกันนะ...จำไม่ได้เลยอ่ะ...
*******************************************************************
"รุ่นพี่นั้น...รุ่นพี่เอ็กเซลนี้"ร็อกซัสพูดอย่างดีใจเมื่อเข้าใจผิดไปกับดีมิกซ์ด้วย
"มันทำอะไรอยู่เนี่ย"ดีมิกซ์รีบลากร้อกซัสไปด้วยเนื่องจากเอ็กเซลนั่งตัวแข็งทื่อ...
"รุ่นพี่เอ็กเซลเป็นอะไรหรือเปล่า"
"เฮ้ย!!!ไอ้เอ็กเซลอย่าแข็งดิ"
"รุ่นพี่!!"
....เสียงนี้มัน....ร็อกซัส...กับดีมิกซ์นี้น้า....ทุกคนกลับมาแล้วหรอ....
"อืม~"เอ็กเซลพูดพลางบิดขี้เกียจไป
"เอ็กเซล/รุ่นพี่"ทั้งสองพูดพร้อมกัน
"อ้าว~ไปเก็บของกินกันเสร็จแล้วหรอ"เอ็กเซลพูดกวนๆเนื่องจากทังสองหายไปทั้งคืน
"ครับ...อืม...นี่ไงครับดูสิ"ร้อกซัสพูดเส็จก็หยิบเห็ดสีสวยงามออกมาให้เอ็กเซลดู
"เอ่อ...มันไม่เหมือนเห็ดพิษในเกมไปหน่อยหรอ"
"แต่ว่ามันอร่อยดีนะ...พวกเรากินกันตอนเดินทางมาน่ะ"ว่าเสร็จดีมิกซ์งก็เอาเห็ดเข้าปาก...
"รุ่นพี่กินบ้างสิครับ"ร็อกซัสยิ้มๆพร้อมหยิบเห็ดใส่มือเอ็กเซล
"เฮ้ย!!!"เอ็กเซลพูดตกใจเมื่อลืมไปว่า...มีกำไลยักษ์นี้อยู่
"...กะ...กงจักร..ไฟ"ดีมิกซ์พูดกระตุก
"กงจักรหรอ?...ว่าแต่นายพอจะรู้ไหมดีมิกซ์ว่ามันทำอะไรได้บ้างอ่ะ"
"มัน....มันเป็นของ...หายากน่ะสิ"
"หายาก!!!"เอ็กเซลและร็อกซัสพูดพร้อมกัน
"อืม...พ่อฉันบอกว่า(me//มันมีพ่อกะเค้าด้วยหรอเนี่ย)มันเป็นอาวุทใน..."
"ตำนานหรอดีมิกซ์"
"ใน...ตลาดน่ะ..."
"แล้วมันจะหายากตรงไหนล่ะเนี่ย"เอ็กเซลบ่นๆ
"ล้อเล่นน่ะนายเชื่อฉันด้วยหรอเนี่ย555+"ดีมิกซ์ยิ้มๆ
"นาย...ที่แท้ไม่รู้ก็แกล้งทำเป็นรู้นี่น้า"
"รุ่นพี่ครับ...นั้นอะไร"ร็อกซัสพูดอย้างสงสัยเนื่องจากเหนกุญแจยักษ์ที่อยู่ข้างหลังเอ็กเซล
"อ้อ~ไอ้กุญแจยักษ์นี้หรอได้มาจากหมีน่ะ"เอ็กเซลพูดเรียบๆ
"แล้วมันจะเอามาทำอะไรล่ะ...(...ดีมิกซ์จำไว้นะลูกหมีที่อยู่ในป่าต้องห้ามนั้นจะให้กุญแจ
ทางออกแก่เราเสมอ...)เอ็กเซลพ่อฉันเคยบอกว่ามันคือกุญแจทางออก"ดีมิกซ์พูดอย่างดีใจ
"แล้วมันใช้อย่างไงล่ะ..."
"..................."
"อ้าว~อย่าบอกนะว่านายไม่รู้"
"กะ...ก็พ่อฉันบอกตอนฉัน5ขวบเองนี้...ใครจะไปจำได้หมด"
"แล้วพ่อแกจะบอกตอน5ขวบทำไมฟ่ะ"
"เอ่ออันนี้ก็ไม่รู้เหมือนกันน่ะ แหะๆ"ดีมิกซ์เริ่มเกาหัว
"โว๊ย!!!ใช้อย่างไงว่ะเนี่ย"ว่าแล้วเอ็กเซลก็ปากุญแจยักษ์ทิ้ง
วิ๊ง!!!ไม่รู้เพราะอะไรกุญแจยักษ์นั้นกับไปอยู่ที่มือร็อกซัสเฉยๆ
"อะไรกันเนี่ย!!!"ร็อกซัสตกใจไม่ใช่น้อย
วิ๊ง!!!เสียงเกิดขึ้นอีกครั้ง...แต่คราวนี้กับเป้นรูกุญแจอยู่บนท้องฟ้าแทน
"ร้อกซัสเอากุญแจนั้นไปชี้ที่รูกุญแจเลย"ดีมิกซ์พอจำได้คร้าวๆ
"อืม"ว่าแล้วร็อกซัสก็นำกุญแจยักษ์ไปชี้ที่รูกุญแจ.......แสงสว่างค่อยๆเกิดขึ้น....จน...
แทบหลับตาไม่ทัน...
....รุ่นพี่....ผมทำได้จริงหรือเปล่า.....
"ร็อกซัส...เค้าเป็นอะไรหรือเปล่าริคุ"โซระพูดเครียด
"ไม่หรอก...แค่สลบไปเท่านั้นแหละ"ริคุพูดยิ้มๆให้โซระ
"จะว่าไปตอนนั้นพวกเราก็....."
***********************************************
"....ริคุแสงนั้น...อะไรน่ะ"โซระที่เข้าป่ามานานก็มึนๆ
"เอ๊ะ!!!โซระรีบไปกันเถอะ"ว่าแล้วริคุก็รีบลากโซระเต็มพิกัด
"ริคุอย่าบอกนะ...ว่านั้นคือ...ของกิน"
"โซระนายอย่าพึ่งหิวตอนนี้ได้ไหม...เอ่อวิ่งตามฉันมาเร็วๆเถอะ"
"ริคุ...แสง.......มัน"
***********************************************
"แล้วพวกเราก็กลับมาหน้าโรงเรียนเฉยเลยอ่ะ..."โซระพูดพลางเกาหัว
(me//ไม่ใช่เกาแบบลิงน้าาา)
"ว่าแต่พรุ่งนี้ก็จัดงานเทศกาลแล้ว...ห้องนายประกวดร้องเพลงใช่ไหม
(อยากฟังๆ)"ริคุถามนิ่งๆ
"เปล่าอ่ะ...พอดีช่วงที่ร็อกซัสหายไปก็เลยไม่ได้ซ้อมกัน"
"หรอ(โธ่เอ้ย!!!)...แล้วทำอะไรแทนล่ะ"
"ทำเป็นร้านขายดังโงะอ่ะ...เห็นพวกผู้หญิงบอกๆกัน"
"แล้วนายจะทำอะไรล่ะ..."
"เห็นพวกผู้หญิงบอกให้ฉันเป็นคนทำน้ำชาน่ะ"โซระยิ้มๆ
"อืมๆแล้วเดี๋ยวฉันจะไปหา"
"อืม"
....ว่าแต่ป่านนี้ร็อกซัสจะเป็นอย่างไงบ้างน้าา.....
"อืม~~~"ร็อกซัสพูดงัวเงีย...และก่อนจะหันไปดูรอบๆ
"อ้าวพื้นแล้วหรอร็อกซัส"ดีมิกซ์ทักทาย
"ครับ...ว่าแต่เราออกมาได้แล้วหรอ"
"อืม...ทุกคนเลย"
"ว่าแต่รุ่นพี่เอ็กเซลล่ะครับ"
"เอ่อ...มันนอนอยู่เตียงข้างๆน่ะ...รู้สึกจะมีไข้นิดหน่อย"
"แล้วรุ่นพี่ล่ะ"
"ฉันไม่เป็นไรหรอ...แค่สลบไปแปปนึงก็ตื่นแล้วล่ะ"
"หรอครับ...ว่าแต่วันนี้วันที่เท่าไรล่ะครับ"
"...จะถามว่าใกล้จะถึงงานเทศกาลแล้วยังล่ะสิ"
"เอ่อ...ครับ"
"พรุ่งนี้เริ่มงาน"
"ห๋า!!!!จริงหรอครับ"
"อืมๆ"
"งั้นผมขอไปคุยกับที่ห้องหน่อยนะครับ"
"อืมๆ"
....ว่าแล้วร็อกซัสก็รีบวิ่งออกไปนอกห้องพยาบาลโดยก่อนออกก็แอบ
เหล่ไปมองเอ็กเซลที่นึ่ง...
"ร็อกซัสกลับมาแล้วหรอ"โซระยิ้มต้อนรับ
"อืมๆว่าแต่เพื่อนอยู่ในห้องกันใช่ไหม"
"อืมกำลังเตรียมงานกันใหญ่เลยแหละ"
"งานอะไร?"
"ร้านดังโงะ"
"ห๋า!!!!"
.....ร้านดังโงะ....ที่มีแต่พวกผู้หญิงขายกันเนี่ยนะ....ไม่อ้าว....ฉันจะประกวด
ร้องเพลงน้าาาาาาาาา........
To Be Con.
--------------------------------------------------------------------------------------
แหะๆรีบทำเลยนะคะเนี่ย...พอดีวันนี้หยุดเลยสบายเลย...และวันนี้ก็เป็นวันที่
แต่งfic KHโดยใช้เวลาประมาณครึ่งชั่วโมงเอง(โอ้ว!!!แต่งเร็วจิง...ที่วันช้าก็
ช๊าช้า)อย่างไงก็เปิดเทรอเลยไม่ค่อยมีเวลาเท่าไร...อย่างไงก็จะพยายาม
แต่งไปเรื่อยๆคะ...อย่างไงก็ขอบคุณที่ติดตามกับเรื่องนี้กับเรื่องอื่นๆด้วยนะ
คะ
ปล.ใช้ภาษาผิดก็บอกกันหน่อยนะคะจะได้เอาไปแก้ไขคะ...พอดีพึ่งเริ่มแต่ง
ไม่นานนี้เองToT
ปล.(อีกหน่อย)ถ้าไม่ค่อยเข้าใจตอนไหนก็บอกได้คะ...เดี๋ยวจะได้อธิบายใน
ตอนต่อไป
ปล.ขอบคุณมากๆค้าาาาที่เข้ามาอ่านกัน...
thuy XIII
axle & roxas
....กุญแจยักษ์กับกำไลยักษ์หรอ...เป็นของสะสมที่ไม่เลวเหมือนกัน....ว่าแต่ของสะสมหรอ?
...ทำให้นึกถึงตอนเข้ามาใหม่ๆจนได้.....
****************************************************************
"นี้!!!ครูบอกเธอกี่ครั้งแล้วว่าห้ามย้อมผม...แต่เธอทำไมยังไปเปลี่ยนอีก"ครูเวรตอนเช้า
กำลังต่อว่าชายคยนหนึ่ง
"ครูจะไปรู้อะไรล่ะ...ผมเกิดมาก็มีสีผมแบบนี้แล้วน้าาา"เด็กตอบเรียบๆ
"จะบ้าหรอคนอังกฤษที่ไหนที่เค้ามาผมสีแดงตั้งแต่เกิด...ห๋า!!!เอ็กเซล"ครูเวรยังว่าต่อ
"แหม~ครูก็เอาแต่กฎอยู่นั้นแหละ...การที่ไว้สีผมแบบนี้มันผิดตรงไหนล่ะ"เอ็กเซลพูดเซงๆ
"นี้นายที่อยู่แค่ปีหนึ่งน่ะยังกล้าด่าครูอีกหรอ?"เด็กชายคนนึ่งด่า
"ใครน่ะ?"เอ็กเซลพูดงงเล็กน้อยว่ามันมาจากไหน
"อ้าว~มาแล้วหรอไซแอด...ว่าแต่เรียนมหาลัยแล้วเป็นไงบ้างล่ะ"ครูเวรพูดยิ้มๆกับลูกศิษย์
เก่าของตน
"ก็งั้นๆล่ะครับอาจารย์...ว่าแต่ที่นี้ไม่ค่อยเปลี่ยนเลยนะ...ทั้งที่ผ่านมา4ปีแล้ว"ไซแอดพูด
ยิ้มน้อยๆ
"เดี๋ยวสินาย...นายเป็นรองผู้อำนวยการไม่ใช้หรอ?"เอ็กเซลงงๆเนื่องจากรองผู้อำนวยการ
ยังเรียนอยู่
"อ้อ~แหะๆพอดีฉันเรียนอยุ่ดีๆท่านผู้อำนวยการก็เรียกฉันมาทำงานเป็นรองน่ะ...ว่าแต่สี
ผมนายน่ะ...สีจริงใช้ไหม?"ไซแอดพูดอย่างสงสัย
"เอ่อ...ก็น่าจะใช่...พอดีเกิดมามันก็เป็นแบบนี้แล้วล่ะ"เอ็กเซลตอบไปอย่างเซงๆ
"ว่าแต่เค้าก็แต่งตัวผิดระเบียบด้วยนะไซแอดคุง"ครูเวรพูดเซงบ้าง
"ไม่เป็นไรหรอกครับ...ให้เค้าเป็นแบบนี้เถอะ"ไซแอดว่าเสร็จครูเวรก็ปล่อยเอ็กเซลไป
"....ดีหรอที่ปล่อยไปแบบนี้น่ะ.....ไซแอด"ครูเวรพูดครียด
"ปล่อยไปล่ะครับ...ดีแล้ว..."
....หวังว่านายคงจะโชคดีนะ....เอ็กเซล...
"เอ็กเซลวันนี้นายโดนครูเวรจับอีกแล้วหรอ"เพื่อนสนิทของเอ็กเซลทักอย่างร่าเริง
"ก็รองผู้อำนวยการเค้าช่วยเอาไว้น่ะดีมิกซ์"เอ็กเซลพูดยิ้มๆ
"เค้าจะมาช่วยทำไมอ่ะ..."
"ฉันก็ว่างั้น"
"ใช่ๆน่าจะปล่อยให้นายถอนหญ้าที่สนาม"
"ไอ้ดีมิกซ์นี้แกแกล้งฉันหรอ"
"เปล่าแค่เล่นกันเฉยๆ"
"เอาเถอะ...แต่ฉันแค่คิดว่าฉันไม่เคยรู้จักเค้าเลย...แล้วเค้าจะมาช่วยฉันทำไมนะ"เอ็กเซล
คิดนาน
"น้านจิ...หรือว่านายเคยช่วยอะไรเค้าหรือเปล่าอย่างเช่น...อืม...งานน่ะ"
"ไม่...ฉันว่าเราไม่เห็นต้องเครียดกับเรื่องเลยนี่ดีมิกซ์...ไปเข้าห้องเรียนกันดีกว่า"
"อืมๆ...(ว่าแต่เข้าไปตอนนี้มันไม่สายไปแล้วหรอ?)"
"ดีมิกซ์ดูดิ"
"อะไรน่ะ..."
"...ขะ..ของเล่นนี้!!!"เอ็กเซลพูดยิ้มๆ
"อะไรกัน...นายชอบของแบบนี้หรอเนี่ย"ดีมิกซ์พูดพลางหันไปมองของเล่นเก่าๆ
"อะไร...ตอนเด็กๆฉันต้องอยู่คนเดียว...ของเล่นนี้แหละคือเพื่อนคนแรกของฉันส่วน
นายคือเพื่อนคนที่สองของฉัน...ดีมิกซ์"
"เพื่อนคนแรกหรอ...ว่าแต่เพื่อนคนแรกของฉันคือใครกันน้าา"
"ชั้งเถอะอยากได้ก็เอาไปเถอะคงไม่มีใครปัญญาอ่อนเท่านายแล่วล่ะ...เอาไปสะสมเล่นแล้วกัน"
...ดีใจจังที่ดีมิกซ์เข้าใจ...ว่าแต่เรื่องรองผอ.ฉันเคยช่วยงานหรอ....เอ้อ!!เราเคยครั้งนึ่งนี่น้า....
แต่มันนานมาแล้วนี้น้า....ว่าแต่มันช่วยอะไรกันนะ...จำไม่ได้เลยอ่ะ...
*******************************************************************
"รุ่นพี่นั้น...รุ่นพี่เอ็กเซลนี้"ร็อกซัสพูดอย่างดีใจเมื่อเข้าใจผิดไปกับดีมิกซ์ด้วย
"มันทำอะไรอยู่เนี่ย"ดีมิกซ์รีบลากร้อกซัสไปด้วยเนื่องจากเอ็กเซลนั่งตัวแข็งทื่อ...
"รุ่นพี่เอ็กเซลเป็นอะไรหรือเปล่า"
"เฮ้ย!!!ไอ้เอ็กเซลอย่าแข็งดิ"
"รุ่นพี่!!"
....เสียงนี้มัน....ร็อกซัส...กับดีมิกซ์นี้น้า....ทุกคนกลับมาแล้วหรอ....
"อืม~"เอ็กเซลพูดพลางบิดขี้เกียจไป
"เอ็กเซล/รุ่นพี่"ทั้งสองพูดพร้อมกัน
"อ้าว~ไปเก็บของกินกันเสร็จแล้วหรอ"เอ็กเซลพูดกวนๆเนื่องจากทังสองหายไปทั้งคืน
"ครับ...อืม...นี่ไงครับดูสิ"ร้อกซัสพูดเส็จก็หยิบเห็ดสีสวยงามออกมาให้เอ็กเซลดู
"เอ่อ...มันไม่เหมือนเห็ดพิษในเกมไปหน่อยหรอ"
"แต่ว่ามันอร่อยดีนะ...พวกเรากินกันตอนเดินทางมาน่ะ"ว่าเสร็จดีมิกซ์งก็เอาเห็ดเข้าปาก...
"รุ่นพี่กินบ้างสิครับ"ร็อกซัสยิ้มๆพร้อมหยิบเห็ดใส่มือเอ็กเซล
"เฮ้ย!!!"เอ็กเซลพูดตกใจเมื่อลืมไปว่า...มีกำไลยักษ์นี้อยู่
"...กะ...กงจักร..ไฟ"ดีมิกซ์พูดกระตุก
"กงจักรหรอ?...ว่าแต่นายพอจะรู้ไหมดีมิกซ์ว่ามันทำอะไรได้บ้างอ่ะ"
"มัน....มันเป็นของ...หายากน่ะสิ"
"หายาก!!!"เอ็กเซลและร็อกซัสพูดพร้อมกัน
"อืม...พ่อฉันบอกว่า(me//มันมีพ่อกะเค้าด้วยหรอเนี่ย)มันเป็นอาวุทใน..."
"ตำนานหรอดีมิกซ์"
"ใน...ตลาดน่ะ..."
"แล้วมันจะหายากตรงไหนล่ะเนี่ย"เอ็กเซลบ่นๆ
"ล้อเล่นน่ะนายเชื่อฉันด้วยหรอเนี่ย555+"ดีมิกซ์ยิ้มๆ
"นาย...ที่แท้ไม่รู้ก็แกล้งทำเป็นรู้นี่น้า"
"รุ่นพี่ครับ...นั้นอะไร"ร็อกซัสพูดอย้างสงสัยเนื่องจากเหนกุญแจยักษ์ที่อยู่ข้างหลังเอ็กเซล
"อ้อ~ไอ้กุญแจยักษ์นี้หรอได้มาจากหมีน่ะ"เอ็กเซลพูดเรียบๆ
"แล้วมันจะเอามาทำอะไรล่ะ...(...ดีมิกซ์จำไว้นะลูกหมีที่อยู่ในป่าต้องห้ามนั้นจะให้กุญแจ
ทางออกแก่เราเสมอ...)เอ็กเซลพ่อฉันเคยบอกว่ามันคือกุญแจทางออก"ดีมิกซ์พูดอย่างดีใจ
"แล้วมันใช้อย่างไงล่ะ..."
"..................."
"อ้าว~อย่าบอกนะว่านายไม่รู้"
"กะ...ก็พ่อฉันบอกตอนฉัน5ขวบเองนี้...ใครจะไปจำได้หมด"
"แล้วพ่อแกจะบอกตอน5ขวบทำไมฟ่ะ"
"เอ่ออันนี้ก็ไม่รู้เหมือนกันน่ะ แหะๆ"ดีมิกซ์เริ่มเกาหัว
"โว๊ย!!!ใช้อย่างไงว่ะเนี่ย"ว่าแล้วเอ็กเซลก็ปากุญแจยักษ์ทิ้ง
วิ๊ง!!!ไม่รู้เพราะอะไรกุญแจยักษ์นั้นกับไปอยู่ที่มือร็อกซัสเฉยๆ
"อะไรกันเนี่ย!!!"ร็อกซัสตกใจไม่ใช่น้อย
วิ๊ง!!!เสียงเกิดขึ้นอีกครั้ง...แต่คราวนี้กับเป้นรูกุญแจอยู่บนท้องฟ้าแทน
"ร้อกซัสเอากุญแจนั้นไปชี้ที่รูกุญแจเลย"ดีมิกซ์พอจำได้คร้าวๆ
"อืม"ว่าแล้วร็อกซัสก็นำกุญแจยักษ์ไปชี้ที่รูกุญแจ.......แสงสว่างค่อยๆเกิดขึ้น....จน...
แทบหลับตาไม่ทัน...
....รุ่นพี่....ผมทำได้จริงหรือเปล่า.....
"ร็อกซัส...เค้าเป็นอะไรหรือเปล่าริคุ"โซระพูดเครียด
"ไม่หรอก...แค่สลบไปเท่านั้นแหละ"ริคุพูดยิ้มๆให้โซระ
"จะว่าไปตอนนั้นพวกเราก็....."
***********************************************
"....ริคุแสงนั้น...อะไรน่ะ"โซระที่เข้าป่ามานานก็มึนๆ
"เอ๊ะ!!!โซระรีบไปกันเถอะ"ว่าแล้วริคุก็รีบลากโซระเต็มพิกัด
"ริคุอย่าบอกนะ...ว่านั้นคือ...ของกิน"
"โซระนายอย่าพึ่งหิวตอนนี้ได้ไหม...เอ่อวิ่งตามฉันมาเร็วๆเถอะ"
"ริคุ...แสง.......มัน"
***********************************************
"แล้วพวกเราก็กลับมาหน้าโรงเรียนเฉยเลยอ่ะ..."โซระพูดพลางเกาหัว
(me//ไม่ใช่เกาแบบลิงน้าาา)
"ว่าแต่พรุ่งนี้ก็จัดงานเทศกาลแล้ว...ห้องนายประกวดร้องเพลงใช่ไหม
(อยากฟังๆ)"ริคุถามนิ่งๆ
"เปล่าอ่ะ...พอดีช่วงที่ร็อกซัสหายไปก็เลยไม่ได้ซ้อมกัน"
"หรอ(โธ่เอ้ย!!!)...แล้วทำอะไรแทนล่ะ"
"ทำเป็นร้านขายดังโงะอ่ะ...เห็นพวกผู้หญิงบอกๆกัน"
"แล้วนายจะทำอะไรล่ะ..."
"เห็นพวกผู้หญิงบอกให้ฉันเป็นคนทำน้ำชาน่ะ"โซระยิ้มๆ
"อืมๆแล้วเดี๋ยวฉันจะไปหา"
"อืม"
....ว่าแต่ป่านนี้ร็อกซัสจะเป็นอย่างไงบ้างน้าา.....
"อืม~~~"ร็อกซัสพูดงัวเงีย...และก่อนจะหันไปดูรอบๆ
"อ้าวพื้นแล้วหรอร็อกซัส"ดีมิกซ์ทักทาย
"ครับ...ว่าแต่เราออกมาได้แล้วหรอ"
"อืม...ทุกคนเลย"
"ว่าแต่รุ่นพี่เอ็กเซลล่ะครับ"
"เอ่อ...มันนอนอยู่เตียงข้างๆน่ะ...รู้สึกจะมีไข้นิดหน่อย"
"แล้วรุ่นพี่ล่ะ"
"ฉันไม่เป็นไรหรอ...แค่สลบไปแปปนึงก็ตื่นแล้วล่ะ"
"หรอครับ...ว่าแต่วันนี้วันที่เท่าไรล่ะครับ"
"...จะถามว่าใกล้จะถึงงานเทศกาลแล้วยังล่ะสิ"
"เอ่อ...ครับ"
"พรุ่งนี้เริ่มงาน"
"ห๋า!!!!จริงหรอครับ"
"อืมๆ"
"งั้นผมขอไปคุยกับที่ห้องหน่อยนะครับ"
"อืมๆ"
....ว่าแล้วร็อกซัสก็รีบวิ่งออกไปนอกห้องพยาบาลโดยก่อนออกก็แอบ
เหล่ไปมองเอ็กเซลที่นึ่ง...
"ร็อกซัสกลับมาแล้วหรอ"โซระยิ้มต้อนรับ
"อืมๆว่าแต่เพื่อนอยู่ในห้องกันใช่ไหม"
"อืมกำลังเตรียมงานกันใหญ่เลยแหละ"
"งานอะไร?"
"ร้านดังโงะ"
"ห๋า!!!!"
.....ร้านดังโงะ....ที่มีแต่พวกผู้หญิงขายกันเนี่ยนะ....ไม่อ้าว....ฉันจะประกวด
ร้องเพลงน้าาาาาาาาา........
To Be Con.
--------------------------------------------------------------------------------------
แหะๆรีบทำเลยนะคะเนี่ย...พอดีวันนี้หยุดเลยสบายเลย...และวันนี้ก็เป็นวันที่
แต่งfic KHโดยใช้เวลาประมาณครึ่งชั่วโมงเอง(โอ้ว!!!แต่งเร็วจิง...ที่วันช้าก็
ช๊าช้า)อย่างไงก็เปิดเทรอเลยไม่ค่อยมีเวลาเท่าไร...อย่างไงก็จะพยายาม
แต่งไปเรื่อยๆคะ...อย่างไงก็ขอบคุณที่ติดตามกับเรื่องนี้กับเรื่องอื่นๆด้วยนะ
คะ
ปล.ใช้ภาษาผิดก็บอกกันหน่อยนะคะจะได้เอาไปแก้ไขคะ...พอดีพึ่งเริ่มแต่ง
ไม่นานนี้เองToT
ปล.(อีกหน่อย)ถ้าไม่ค่อยเข้าใจตอนไหนก็บอกได้คะ...เดี๋ยวจะได้อธิบายใน
ตอนต่อไป
ปล.ขอบคุณมากๆค้าาาาที่เข้ามาอ่านกัน...
thuy XIII
แล้วว่าแต่หลังจากออกมาจากป่าแล้วคิดจะต่อยอดไปทางไหนล่ะครับเนี่ย?
เอาเป็นว่าชีวิตเด็กในโรงเรียน
เหอะๆ ไม่ได้เข้ามานาน ฟิคใหม่เพียบเยย อ่านไม่ทัน